Донишкадаи
куҳӣ - металлургии
Тоҷикистон
Хуш омадед ба сомонаи Донишкадаи куҳӣ - металлургии Тоҷикистон
русӣ
англисӣ
тоҷикӣ
 
Яндекс.Метрика
КАФЕДРАИ ВАРЗИШ ВА МУДОФИАИ ШАҲРВАНДИИ ДОНИШКАДАИ КУҲӢ-МЕТАЛЛУРГИИ ТОҶИКИСТОН НИСБАТИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ҲНИ ҲАМЧУН ТАШКИЛОТИ ТЕРРОРИСТИЮ ЭКСТРЕМИСТӢ
Мо ҲНИ-ро ҳамчун ташкилоти экстремистию террористӣ маҳкум менамоем. Зеро фаъолияти террористии ҳизби мазкур аз ҷониби чандин созмонҳои байналхалқӣ ва кишварҳои гуногун эътироф шудааст. Ҳарчанд ки роҳбарони ин ҳизби мамнуъ шуда бо дастгирии баъзе хоҷагони хориҷии худ мехоханд, худро сафеду бегуноҳ нишон диҳанд, аммо бефоида зеро офтобро бо доман пӯшонидан намешавад. ҲНИ - бояд донад, ки дигар миллати моро фиреб додан, ба низоъ кашидан ғайриимкон аст, зеро Ваҳдати мо поянда аст!

Кафедраи варзиш ва мудофиаи шаҳрвандии ДКМТ

КАФЕДРАИ ЗАБОНИ ДАВЛАТӢ ВА ЗАБОНҲОИ ХОРИҶИИ ДОНИШКАДАИ КУҲӢ-МЕТАЛЛУРГИИ ТОҶИКИСТОН НИСБАТИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ҲНИ ҲАМЧУН ТАШКИЛОТИ ТЕРРОРИСТИЮ ЭКСТРЕМИСТӢ
Мо ҷомеаи меҳнатии кафедраи забони давлатӣ ва забонҳои хориҷии Донишкадаи куҳӣ-металлургии Тоҷикистон бо шукргузорӣ аз файзи Истиқлолияти Ваҳдати миллӣ тавассути сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар фазои сулҳу субот зиндагӣ карда истода, аз гулгулшукуфии Ватани азизамон қаноатманд ҳастем.
Мо Ҳизби наҳзати исломӣ-ро ҳамчун ташкилоти экстремистию террористӣ маҳкум менамоем. Зеро фаъолияти террористии ҳизби мазкур аз ҷониби чандин созмонҳои байналхалқӣ ва кишварҳои гуногун эътироф шудааст. Ҳарчанд ки роҳбарони ин ҳизби мамнуъ шуда бо дастгирии баъзе хоҷагони хориҷии худ мехоханд, худро сафеду бегуноҳ нишон диҳанд, аммо бефоида зеро офтобро бо доман пӯшонидан намешавад. ҲНИ - бояд донад, ки дигар миллати моро фиреб додан, ба низоъ кашидан ғайриимкон аст, зеро Ваҳдати мо поянда аст!

Кафедраи забони давлатӣ ва забонҳои хориҷии ДКМТ

ИЗҲОРОТИ КАФЕДРАИ ФАНҲОИ ГУМАНИТАРӢ-ИҶТИМОИИ КАФЕДРАИ ФАНҲОИ ГУМАНИТАРӢ-ИҶТИМОӢ НИСБАТИ  ТЭТ ҲНИ
Мо ҷомеаи меҳнати кафедраи фанҳои гуманитарӣ-иҷтимоии факултети электромеханикаи ДКМТ ҳамагуна ҳизбҳои ғайриқонуниро маҳкум намуда сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомали Раҳмонро дастгири намуда, баҳри пешрафти давлати азизамон ҷиҳду ҷаҳд намуда, ҷавононро дар руҳияи хештаншиносӣ, ватандӯстӣ, пешгирии аз шомилшавт ба фарҳанги бегона тарбия менамоем.
9-сентябри соли 1991 дар харитаи сиёсии ҷаҳон Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамчун давлати мустақил ҷойгир карда шуд. Вале  баъзе аъзоёни ҳизбу ҳаракатҳо ба монанди ҲНИ ба ҷои аз ин неъмати бебаҳои Истиқлолият истифода бурдан гирдиҳамоиҳо ташкил намуда, нақша мекашанд то, ки ҳокимияти давлатиро ғасб намоянд, лекин иг гуруҳ одамон ҳеҷ гоҳ ба мақсади ғаразнок ва нопоки худ намерасанд. Дар солҳои 1990-уми  қарни гузашта ин бадхоҳони миллат гирдиҳамоиҳо ташкил намуда Тоҷикистонро ба майдони набард табдил дода буданд.
Имрўз мо бо боварии комил метавонем гуфт, ки ин бадҳоҳони миллат ҳеҷ вақт ба мақсади нопок ва зишти  худ намерасанд. Хушбахтона  худованд ба сари мардуми Тоҷикистон Сарвари боақлу хирад, донову зиракро овардааст, ки пуштибонї давлату миллат  гаштааст.
Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, аллалхусус Президенти мамлакат дар ҳамаи вохӯриҳо, баромадҳо, Паёмҳои худ оиди оромиву осоиштагӣ, сулҳу ваҳдат, бунёдкориву созандагӣ сухан ронда, мардуми Тоҷикистонро ба иҷрои ин амалҳо даъват менамояд ва худ намунаи ибрат мебошад, ки на ба ҳама сарвару роҳбар ин хислат хос аст.
Аммо роҳбарону намояндагони ҲНИ дар ин самт чӣ кор карданд маълум нест.
Якчанд мисолҳоро оид корҳои зишти ҲНИ рўи қоғаз меорем қи боварии кас намеояд.
Воқеаи аввали моҳи сентябри соли 2015.с  ба амал омада имрӯзҳо тамоми ҷомеаи моро ба ташвиш овардааст.  Амалҳои хиёнаткоронаи генерал Назарзода Абдуҳалимро ҳатто ҷомеаи ҷаҳонӣ маҳкум менамояд. Генерал Назарзода ба қадри сулҳу осоиштагии кишвар нарасида, ба амалиётҳои мусаллаҳонӣ даст ба куштор зад.  Ҳоло гурӯҳ ва ҳаракатҳои экстремистӣ фаъол гаштаанд, ки ғараз ва мақсади тахрибкоронаи худро зери пардаи ислом амалӣ кардан мехоҳанд. Онҳо сабабгори бисёр ихтилоф ва ноамнӣ дар баъзе  манотиқи олам гардида, исломро бадном мекунанд, ки ҷараёни салафия аз ҷумлаи ин гуна гурӯҳҳо мебошад, ки дар ибодату ақоид мардумро ба ихтилоф андохтаанд.

ИЗҲОРОТИ КОРМАНДОНИ ҚИСМИ ХОҶАГИИ ДКМТ
Мо кормандони қисми хоҷагии ДКМТ шукронаи даврони истиқлол намуда, аз гулгулшукуфии кишвари азизамон ифтихор менамоем. Ҳама ҷониба фаъолияти ҳизбу ҳаракатҳои иртиҷоиро ба монанди ТЭТ ҲНИ маҳкум менамоем.
Дар ин марҳилаи ҳассосу печидаи ҷаҳони муосир ҳар як шаҳрванди ҷумҳуриамон сарбаландона дар тарбияи насли наврас ва пешгири намудани шомилшавии ҷавонон ба ҳизбу ҳаракатҳои ифроти ва пайрави намудан ба фарҳанги бегонаро намегузоранд, ки дар ҷомеа паҳн гарданд.
Кормандони қисми хоҷагии ДКМТ

КАФЕДРАИ ТАҶҲИЗОТ ВА ТЕХНОЛОГИЯҲОИ МОШИНСОЗӢ ОИДИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ТЭТ ҲНИТ ВА АНҶУМАНИ ОНҲО    
Мо ҷомеаи меҳнатии омӯзгорону кормандони кафедраи Таҷҳизот ва технологияҳои мошинсозӣ ҳамаҷониба ТЭТ ҲНИ-ро маҳкум менамоем.
Ҷанбаҳои иттилоотӣ таъмини амният воситаи муҳими рушди устувори давлат ва ҷомеа мебошад. Дар шароити муосир ба ҷуз чораҳои манъкунандаи дастрасӣ ба муҳтавои фазои иттилоотӣ ҳеҷ талоши ҷиддии чашмрасе ба назар намерасад ва имкониятҳои содаи техникӣ ба осонӣ гузаштан аз ин монеаҳо барои корбарони фаъоли интернет вучуд доранд. Барои ин бояд аз неру ва имконияти мавҷуда дар ниҳодҳои давлатӣ ва иҷтимоӣ барои омӯзиши пайвастаи вазъи таблиғи андешаҳои тундраву ифротӣ истифода барем, то ба масъалаи таҳлили муҳтавои фазои иттилоотӣ дар шабакаҳои ичтимоӣ бо истифода аз методология ва технологияҳои муосир аз ҷониби ниҳодҳои марбута таваҷҷуҳи зарурӣ дода шавад.
Дар пайи зикри корҳои анҷомдодаи ҳукумат ҲНИ, ки худро як ҷониби сулҳи тоҷикон ва неруи сиёсии мухолиф меҳисобид, баъд аз барқарор гардидани оромию субот дар Тоҷикистон ягон коре барои пешрафти кишвар анҷом надодаасту ягон барномае барои ҳалли масъалаҳои муҳим пешниҳод накардааст.
Дар тамоми ин муддат роҳбарияти ҳизби мазкур бо истифода аз номи дин танҳо супоришҳои хоҷагони хориҷиашонро (ҷиҳати татбиқи манфиатҳои геостратегии онҳо) иҷро кардаанд ва манфиатҳои шахсию гуруҳии худро амалӣ сохтаанд. Таваҷҷуҳи онҳо на ба ободии кишвару мардум, балки ба сарватҷамъкунию ҷойталабӣ равона карда шуда буд.
Мувофиқи маълумотҳо ҲНИ мисли дигар ҳизбҳои кишвар сирф тоҷикистонӣ набуда, аз аввали пайдоши худ як неруи аз берун идорашаванда буд. Ин ҳизб дар давоми мавҷудияташ ҳамеша аз ҷониби ниҳодҳо ва доираҳои муайяни сиёсию мазҳабии кишварҳои хориҷӣ дастгирии моддию маънавӣ ёфта, манфиатҳои онҳоро амалӣ мекард.
Созмонҳои байналхалқӣ ва кишварҳои хориҷие, ки дар раванди ба даст омадани сулҳи тоҷикон ширкат доштанд, бояд вазъияти имрӯзаи Тоҷикистон ва минтақаро ба назар гирифта, иғвоангезона ва беасос будани муроҷиатномаи роҳбарияти ҲНИ-ро дарк намоянд.
Омӯзиши муҳтавои расонаҳои ватанӣ нишон медиҳад, ки он бештар хусусияти тасвирӣ дошта, маводи арзишманди таҳлилӣ камтар ба назар мерасад. Барои пешгирии таъсири ифротгароии динӣ ва тундгароӣ бояд ҳамкории расонаҳои миллӣ бо коршиносон ва марказҳои илмӣ-таҳлилӣ тақвият ёбад.
Ташкили фазои мусоиди иттилоотӣ барои коҳиши сатҳи ифротгароӣ дар байни ҷавонон тақозо мекунад, ки торномаҳои интернетӣ ва расонаҳои алоҳида барои тарғиби арзиш ва фарҳанги суннатӣ дар байни қишрҳои гуногуни ҷомеа, бахусус ҷавонон, таъсис дода шаванд ва ин расонаҳо бояд маҳсулоти аудиовизуалии ҷолиб тавлид созанд. Зеро тибқи таҳлилҳои коршиносон таъсири ин гуна мавод дар байни ҷавонон пайваста дар ҳоли афзоиш ва рушд аст.
Изҳороти аҳли аъзоёни кафедраи таҷҳизот ва технологияҳои мошинсозӣ то андозае  муҳим будани ҳифзи давлати демократию дунявӣ ва ҳуқуқбунёду шаҳрвандиро медонанд: “Фаҳмидаанд, ки зиндагии хушу босаодат танҳо дар натиҷаи татбиқи сиёсати созандаю ободкорона, рушди илму техникаи муосир ва раҳо ёфтан аз таъсири ҳар гуна неруҳои динӣ - сиёсии бегонапараст (мисли ҲНИ) ва ақидаҳои мазҳабии мутаасибонаю хурофотӣ ба даст меояд”.

Изҳороти аҳли аъзоёни кафедраи Т ва ТМ

ШУЪБАИ КОР БО ҶАВОНОНИ ДКМТ ОИДИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ТТЭ-И ҲНИ ВА ФАЪОЛИЯТИ ОНҲО    
Мо ҷавонони саодатманди кишвар сиёсати пешгирифтаи ҳукумати ҷумҳуриро ҳамаҷониба дастгири намуда, фаъолияти ҳамагуна ҳизбҳои ифротиро, алхусус ТТЭ-и ҲНИ-ро маҳкум менамоем.
Дар шароити муосир ба ҷуз чораҳои манъкунандаи дастрасӣ ба муҳтавои фазои иттилоотӣ ҳеҷ талоши ҷиддии чашмрасе ба назар намерасад ва имкониятҳои содаи техникӣ ба осонӣ гузаштан аз ин монеаҳо барои корбарони фаъоли интернет вучуд доранд. Барои ин бояд аз неру ва имконияти мавҷуда дар ниҳодҳои давлатӣ ва иҷтимоӣ барои омӯзиши пайвастаи вазъи таблиғи андешаҳои тундраву ифротӣ истифода барем, то ба масъалаи таҳлили муҳтавои фазои иттилоотӣ дар шабакаҳои ичтимоӣ бо истифода аз методология ва технологияҳои муосир аз ҷониби ниҳодҳои марбута таваҷҷуҳи зарурӣ дода шавад.
Мувофиқи маълумотҳо ҲНИТ мисли дигар ҳизбҳои кишвар сирф тоҷикистонӣ набуда, аз аввали пайдоши худ як неруи аз берун идорашаванда буд. Ин ҳизб дар давоми мавҷудияташ ҳамеша аз ҷониби ниҳодҳо ва доираҳои муайяни сиёсию мазҳабии кишварҳои хориҷӣ дастгирии моддию маънавӣ ёфта, манфиатҳои онҳоро амалӣ мекард.
Омӯзиши муҳтавои расонаҳои ватанӣ нишон медиҳад, ки он бештар хусусияти тасвирӣ дошта, маводи арзишманди таҳлилӣ камтар ба назар мерасад. Барои пешгирии таъсири ифротгароии динӣ ва тундгароӣ бояд ҳамкории расонаҳои миллӣ бо коршиносон ва марказҳои илмӣ-таҳлилӣ тақвият ёбад.
Ташкили фазои мусоиди иттилоотӣ барои коҳиши сатҳи ифротгароӣ дар байни ҷавонон тақозо мекунад, ки торномаҳои интернетӣ ва расонаҳои алоҳида барои тарғиби арзиш ва фарҳанги суннатӣ дар байни қишрҳои гуногуни ҷомеа, бахусус ҷавонон, таъсис дода шаванд ва ин расонаҳо бояд маҳсулоти аудиовизуалии ҷолиб тавлид созанд. Зеро тибқи таҳлилҳои коршиносон таъсири ин гуна мавод дар байни ҷавонон пайваста дар ҳоли афзоиш ва рушд аст.
Мо ҷомеъаи ҷавонони ДКМТ саъю кушиши худро баҳри гулгулшукуфии Ватани азизамон равона сохта, бо дониши хубу аъло таҳсил намуда, зиракии сиёсии худро вусъат бахшида барои саҳм гузоштан дар Истиқлолияти давлати ҳиссагузор мебошем.         

ШУЪБАИ ТАРБИЯИ ДКМТ ОИДИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ТТЭ-И ҲНИ ВА ФАЪОЛИЯТИ ОНҲО
Ҷанбаҳои иттилоотӣ таъмини амният воситаи муҳими рушди устувори давлат ва ҷомеа мебошад. Дар шароити муосир ба ҷуз чораҳои манъкунандаи дастрасӣ ба муҳтавои фазои иттилоотӣ ҳеҷ талоши ҷиддии чашмрасе ба назар намерасад ва имкониятҳои содаи техникӣ ба осонӣ гузаштан аз ин монеаҳо барои корбарони фаъоли интернет вучуд доранд. Барои ин бояд аз неру ва имконияти мавҷуда дар ниҳодҳои давлатӣ ва иҷтимоӣ барои омўзиши пайвастаи вазъи таблиғи андешаҳои тундраву ифротӣ истифода барем, то ба масъалаи таҳлили муҳтавои фазои иттилоотӣ дар шабакаҳои ичтимоӣ бо истифода аз методология ва технологияҳои муосир аз ҷониби ниҳодҳои марбута таваҷҷуҳи зарурӣ дода шавад.
Мувофиќи маълумотҳо ҲНИ мисли дигар ҳизбҳои кишвар сирф тоҷикистонӣ набуда, аз аввали пайдоши худ як неруи аз берун идорашаванда буд. Ин ҳизб дар давоми мавҷудияташ ҳамеша аз ҷониби ниҳодҳо ва доираҳои муайяни сиёсию мазҳабии кишварҳои хориҷӣ дастгирии моддию маънавӣ ёфта, манфиатҳои онҳоро амалӣ мекард.
Омўзиши муҳтавои расонаҳои ватанӣ нишон медиҳад, ки он бештар хусусияти тасвирӣ дошта, маводи арзишманди таҳлилӣ камтар ба назар мерасад. Барои пешгирии таъсири ифротгароии динӣ ва тундгароӣ бояд ҳамкории расонаҳои миллӣ бо коршиносон ва марказҳои илмӣ-таҳлилӣ таќвият ёбад.
Ташкили фазои мусоиди иттилоотӣ барои коҳиши сатҳи ифротгароӣ дар байни ҷавонон таќозо мекунад, ки торномаҳои интернетӣ ва расонаҳои алоҳида барои тарғиби арзиш ва фарҳанги суннатӣ дар байни ќишрҳои гуногуни ҷомеа, бахусус ҷавонон, таъсис дода шаванд ва ин расонаҳо бояд маҳсулоти аудиовизуалии ҷолиб тавлид созанд. Зеро тибќи таҳлилҳои коршиносон таъсири ин гуна мавод дар байни ҷавонон пайваста дар ҳоли афзоиш ва рушд аст.
Изҳороти аҳли шуъбаи тарбияи ДКМТ то андозае муҳим будани ҳифзи давлати демократию дунявӣ ва ҳуқуқбунёду шаҳрвандиро медонанд: “Фаҳмидаанд, ки зиндагии хушу босаодат танҳо дар натиҷаи татбиқи сиёсати созандаю ободкорона, рушди илму техникаи муосир ва раҳо ёфтан аз таъсири ҳар гуна неруҳои динӣ-сиёсии бегонапараст (мисли ҲНИ) ва ақидаҳои мазҳабии мутаасибонаю хурофотӣ ба даст меояд”.
         
Изҳороти аҳли аъзоёни кафедраи Т ва ТМ

ИЗҲОРОТИ КАФЕДРАИ ГЕОЛОГИЯ ВА КОРҲОИ НАФТУ ГАЗИ ФАКУЛТЕТИ КОРҲОИ КУҲӢ НИСБАТИ  ТЭТ ҲНИ

Мо, ҳайъати омӯзгорону кормандони кафедраи геология ва корҳои нафту гази факултети электромеханикаи ДКМТ бо шукргузорӣ аз файзи Истиқлолияту ваҳдати миллӣ ва сиёсати хирадмандонаи Пешвои миллатамон дар фазои сулҳу субот бо меҳнати бунёдкоронаву созанда ба тарбияи насли ҷавон машғулем. Имрӯз мо шукр аз он мекунем, ки дар кишварамон сулҳу субот ва оромӣ пойдор аст.
Мо фаъолияти зидди халқии ҳамагуна ҳизбу ташкилотҳои экстремистиро, ки сулҳу суботро халалдор месозад инчунин, ба инкишофи варзиш ва тарзи ҳаёти солим монеа эҷод менамояд, қатъиян маҳкум менамоем. Зеро сулҳу суботи кишвари мо бо осонӣ наомадааст.
Дар солњои 1990-уми ќарни гузашта ин бадхоњони миллат,яъне аъзоёни ТТЭ ҲНИ гирдињамоињо ташкил намуда Тољикистонро ба майдони набард табдил дода буданд.
Имрўз мо бо боварии комил метавонем гуфт, ки ин бадњоњони миллат њељ ваќт ба маќсади нопок ва зишти худ намерасанд. Зеро бо бахти миллати мо худованд Сарвари хирадманду ғамхорро ба майдони сиёсат овардааст. 
Маҳз, тавассути сиёсати сулҳпарваронаи Сарвари давлатамон Тоҷикистон ба як кишвари рӯ ба инкишоф табдил ёфта, эътибораш дар арсаи байналхалқӣ сол аз сол баланд мегардад. Президенти мамлакатамон ҳамчун меъмори сулҳу ваҳдат дар ҳамаи вохӯриҳо, баромадҳояшон ва Паёми имсолаашон сиёсати дохилӣ ва хориҷии кишварро муайян намуда, бори дигар таъкид намуданд, ки “Терроризм миллат, мазҳаб ва  сарҳад надорад”.
Аз ин лиҳоз, имрӯз ҳар як шаҳрванди кишварамонро зарур аст, ки бо пуштибонӣ аз сиёсати дурбинонаи Сарвари давлат зиракии сиёсиро аз даст надода, барои ҳифзи олитарин неъмати худованд - сулҳу истиқлолият омода бошанд.
Мо - ҷомеаи меҳнатии кафедраи геология ва корҳои нафту гази факултети корҳои куҳии ДКМТ қотеъона фаъолияти ҳамагуна ҳаракату ташкилотҳои экстремистиро маҳкум намуда, баҳри ба воя расонидани варзишгарони бо маҳорат, ки дар оянда кишвари моро дар ҷаҳон муаррифӣ менамоянд, тамоми саъю кушиши худро ба харҷ медиҳем.



18 майи соли 2018.
27 апрели соли 2018.
ИЗХОРОТИ КАФЕДРАИ ФАНҲОИ ГУМАНИТАРӣ-ИҶТИМОӢ. ДКМТ ДАР ШАҲРИ БӮСТОН
Омӯзиш ва таҳлилҳои ҷаҳонишавӣ нишон медиҳад, ки давлатҳои абарқудрат барои амалӣ гардонидани амалҳои нопоки худ ҳар гуна ҳизбу ҳаракатҳои ифротиро “хоҷагӣ  ва маблағгузорӣ менамояд”. Дар ин ҷаҳони пурталотум моро мебояд, ки зиракии сиёсии худро мустаҳкам намуда, Истиқлолияти давлатӣ ва дастовардҳои онро ҳифз намоем.
Мо хуб медонем, ки дар шароити имрӯза дар Ватани азизи мо Тоҷикистон, ҳамчун давлати соҳибистиқлол, озодӣ бо тамоми мушаххасоти давлати демокративу ҳуқуқбунёду дунявӣ рўи пояҳои мустаҳками давлатдорӣ қарор гирифт ва аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ пазируфта шуд. Ва намоёнтарин чеҳраи сиёсии ин айёми мураккаб ва ҳамзамон тақдирсоз хизматҳои фидокоронаи Президенти кишвар мебошад.
Оё онҳо як бор аз худ мепурсанд, ки бо чунин роҳ ба ҳукумат  расидан чӣ паёмадҳое дар  пай хоҳад дошт? Оё фикр намекунанд, ки кишвари оромиро  ба коми ҷангҳои  беохир мекашанд. Боқӣ, ин тоифаро инсоф диҳад, бигузор як хулоса  даркории худро дар мавриди аз даст кашидан ва ё умуман по додани он бароранд. Аз ин рӯ, халқ дар шахсияти ӯ роҳбар ва сарвари олиҳиммати худро пайдо намуд. Асосгузори сулҳу ваҳдат, Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон  ба тимсоли ифтихори ватандорӣ барои мардум табдил ёфт ва иродаи мардумро дар истиқрори сулҳ ва пиёда намудани сиёсати мусолиҳаи  миллӣ ба таҳрик овард, ки зеҳни мардумро дигаргун сохт ва иродаи ӯро ҷанбаи созандаю бунёдкорӣ дод. Бояд қайд намуд, ки Ваҳдати миллӣ бешубҳа рамзи воқеӣ ва ҷавҳари фалсафаи сулҳофарии миллати  тоҷик ва таҷассумгари ҳамбастагию ҳамдилии тамоми мардуми Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Ташаббусҳои Президенти Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ, дастгирии онҳо аз ҷониби кишварҳои бузургу созмонҳои байналмилалӣ аз боло рафтани нақши Тоҷикистон дар ҳалли масоили ҷаҳонӣ ва минтақавӣ гувоҳӣ медиҳанд.

ҲАЙАТИ ПРОФЕССОРОНУ ОМӮЗГОРОНИ КАФЕДРАИ ФАНҲОИ УМУМИТЕХНИКИИ ДКМТ ОИДИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ФАЪОЛИЯТИ СОБИҚ ҲНИТ ҲАМЧУН ТАШКИЛОТУ ЭКСТРЕМИСТИЮ ТЕРРОРИСТӢ
Мо ҷомеаи меҳнатии кафедра ҲНИТ-ро ҳамчун ташкилоти экстремистию террористӣ қатъиян маҳкум менамоем. Зеро ин ҳизб ба ҳайси ташкилоти террористӣ-экстремистӣ барои расидан ба мақсадҳои ғаразнокаш чандин ҷиноятҳои зиддиинсониро содир намудааст. Ҳатто барои ба мақсадҳои нопок расидан ҷанги шаҳрвандиро солҳои 90-ум дар ҷумҳуриамон тарҳрезӣ ва ташкил намуданд. Дар натиҷа шумораи зиёди одамони бегуноҳ кушта шуданд, тараққиёти соҳаҳои гуногуни хоҷагии халқ чандсолаҳо ба қафо партофта шуд. Аммо роҳбарони ин ташкилот ба ин бадномиашон нигоҳ накарда аз хориҷи кишвар бо дастури хоҷагони хориҷии худ ба сари давлату миллат нафрату бадбинӣ ва тӯҳмат мезананд. Қисми зиёди аъзоёни ин ташкилоти террористӣ-экстремистӣ ба ДИИШ пайваста амалҳои ноҷавонмардонаи худро давом дода истодаанд. Ба Ватану халқи худ хиёнат карда ба ҷомеаи ҷаҳонӣ пешниҳод менамоянд, ки нисбати Тоҷикистон ботаҳримҳо таҳдид намоянд. Магар ин хиёнат ба Ватан нест? Ин хиёнат ба миллат аст, хиёнати нобахшиданӣ аст.
Аз ин лиҳоз, маҳкум намудани ҲНИТ - ҳамчун ташкилоти террористӣ-экстремистӣ вазифаи ҳар як шаҳрванд аст.

ШУЪБАИ ТАРБИЯИ ДОНИШКАДАИ КУҲӢ-МЕТАЛЛУРГИИ ТОҶИКИСТОН НИСБАТИ ТЭТ ҲНИТ
Мо - аҳли коллективи шуъбаи тарбияи ДКМТ ҳаматарафа рафтору кирдорҳои ТЭТ ҲНИТ-ро, ки баҳри номусоид гардонидани фазои кишвари азизамон равон карданианд, маҳкум менамоем.
Роҳбарони назҳатиҳо имрӯз дар кишварҳои хориҷӣ бо роҳи шиорфурӯши мехоҳанд, ки гӯё онҳо воқеан демократанд ва барояшон ҳуқуқи инсон, озодии виҷдон бисёр арзишманданд. Вале ин ҳарфҳо танҳо бахонаест, худро аз қабзаи террористӣ орӣ нишон диҳанд ва аз ҷавобгӯӣ дар назди қонун халос шаванд. Аммо роҳбарияти ҲНИТ дер ё зуд барои ҷиноятҳояшон  ва хусусан барои куштори одамон бояд ҷавоб гӯянд.
Пас вақти он расида, ки ТЭТ ҲНИТ ва ҳаркиву ҳарчи ки алоқаманду вобастаи онанд, дар назди таърихи миллат ба ҷавобгарӣ кашида шаванд ва номашон бо хатҳои сиёҳи пурдоѓ дар саҳафоти пасисаршудаи рӯзгори халқи шарифи Тоҷикистон сабти абад ёбанд!
КАФЕДРАИ ВАРЗИШ ВА МУДОФИАИ ШАҲРВАНДИИ ДОНИШКАДАИ КУҲӢ-МЕТАЛЛУРГИИ ТОҶИКИСТОН НИСБАТИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ҲНИТ ҲАМЧУН ТАШКИЛОТИ ТЕРРОРИСТИЮ ЭКСТРЕМИСТӢ
Мо омӯзгорони кафедраи варзиш ва мудофиаи шаҳрвандии Донишкадаи куҳӣ-металлургии Тоҷикистон бо шукргузорӣ аз файзи Истиқлолияти Ваҳдати миллӣ тавассути сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар фазои сулҳу субот зиндагӣ карда истода, аз гулгулшукуфии Ватани азизамон қаноатманд ҳастем.
Мо ҲНИТ-ро ҳамчун ташкилоти экстремистию террористӣ маҳкум менамоем. Зеро фаъолияти террористии ҳизби мазкур аз ҷониби чандин созмонҳои байналхалқӣ ва кишварҳои гуногун эътироф шудааст. Ҳарчанд ки роҳбарони ин ҳизби мамнуъ шуда бо дастгирии баъзе хоҷагони хориҷии худ мехоханд, худро сафеду бегуноҳ нишон диҳанд, аммо бефоида зеро офтобро бо доман пӯшонидан намешавад. ҲНИТ - бояд донад, ки дигар миллати моро фиреб додан, ба низоъ кашидан ғайриимкон аст, зеро Ваҳдати мо поянда аст!

Кафедраи варзиш ва мудофиаи шаҳрвандии ДКМТ

ИЗҲОРОТИ КАФЕДРАИ ҲАМЛУ НАҚЛ ТАВАССУТИ АВТАМАШИНАҲОИ БОРКАШИ ФАКУЛТЕТИ МЕТАЛЛУРГИЯ НИСБАТИ  ТЭТ ҲНИТ
Мо, ҳайъати омӯзгорону кормандон ва ҷомеаи донишҷӯёни кафедраи ҳамлу нақли тавассути автамашинаҳои боркаши факултети металлургияи ДКМТ  бо шукргузорӣ аз файзи Истиқлолияту ваҳдати миллӣ ва сиёсати хирадмандонаи Пешвои миллатамон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар фазои сулҳу субот бо меҳнати бунёдкоронаву созанда ба тарбияи насли ҷавон машғулем. Имрӯз мо шукр аз он мекунем, ки дар кишварамон сулҳу субот ва оромӣ пойдор аст. Хусусан, барои мо варзишгарон сулҳу омонӣ ва ваҳдати пойдор басо азизу муқаддас аст. Зеро дар ҳама давру замонҳо варзиш ба ҳайси қосиди сулҳ буд, ҳаст ва хоҳад буд. Мо фаъолияти зидди халқии ҳамагуна ҳизбу ташкилотҳои экстремистиро, ки сулҳу суботро халалдор месозад инчунин, ба инкишофи варзиш ва тарзи ҳаёти солим монеа эҷод менамояд, қатъиян маҳкум менамоем. Зеро сулҳу суботи кишвари мо бо осонӣ наомадааст.
Баъд аз байн рафтани Иттиҳоди Шўравӣ Ҷумҳурии Тоҷикистон 9-сентябри соли 1991 дар харитаи сиёсии ҷаҳон ҳамчун давлати мустақил ҷойгир карда шуд. Вале  баъзе аъзоёни ҳизбу ҳаракатҳо ба монанди ҲНИТ, ба ҷои аз ин неъмати бебаҳои Истиқлолият истифода бурдан гирдиҳамоиҳо ташкил намуда, нақша мекашанд то, ки ҳокимияти давлатиро ғасб намоянд, лекин иг гуруҳ одамон ҳеҷ гоҳ ба мақсади ғаразнок ва нопоки худ намерасанд. Дар солҳои 1990-уми  қарни гузашта ин бадхоҳони миллат гирдиҳамоиҳо ташкил намуда Тоҷикистонро ба майдони набард табдил дода буданд.
Имрўз мо бо боварии комил метавонем гуфт, ки ин бадҳоҳони миллат ҳеҷ вақт ба мақсади нопок ва зишти худ намерасанд. Зеро бо бахти миллати мо худованд Сарвари хирадманду ғамхорро ба майдони сиёсат овардааст. 
Маҳз, тавассути сиёсати сулҳпарваронаи Сарвари давлатамон Тоҷикистон ба як кишвари рӯ ба инкишоф табдил ёфта, эътибораш дар арсаи байналхалқӣ сол аз сол баланд мегардад. Президенти мамлакатамон ҳамчун меъмори сулҳу ваҳдат дар ҳамаи вохӯриҳо, баромадҳояшон ва Паёми имсолаашон сиёсати дохилӣ ва хориҷии кишварро муайян намуда, бори дигар таъкид намуданд, ки “Терроризм миллат, мазҳаб ва  сарҳад надорад”.
Аз ин лиҳоз, имрӯз ҳар як шаҳрванди кишварамонро зарур аст, ки бо пуштибонӣ аз сиёсати дурбинонаи Сарвари давлат зиракии сиёсиро аз даст надода, барои ҳифзи олитарин неъмати худованд - сулҳу истиқлолият омода бошанд.
Мо - ҷомеаи меҳнатии, ҳайъати омӯзгорону кормандон ва ҷомеаи донишҷӯёни кафедраи ҳамлу нақли тавассути автамашинаҳои боркаши факултети металлургияи ДКМТ  қотеъона фаъолияти ҳамагуна ҳаракату ташкилотҳои экстремистиро маҳкум намуда, баҳри ба воя расонидани варзишгарони бо маҳорат, ки дар оянда кишвари моро дар ҷаҳон муаррифӣ менамоянд, тамоми саъю кушиши худро ба харҷ медиҳем.

Ҳайати омӯзгорон:                                     Ҳайати донишҷӯён:

ШУЪБАИ КОР БО ҶАВОНОНИ ДКМТ
ОИДИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ТТЭ-И ҲНИТ ВА ФАЪОЛИЯТИ ОНҲО
  
Мо ҷавонони саодатманди кишвар сиёсати пешгирифтаи ҳукумати ҷумҳуриро ҳамаҷониба дастгири намуда  фаъолияти ҳамагуна ҳизҳои ифротиро алхусус  ТТЭ-и ҲНИТ-ро маҳкум менамоем.
Ҷанбаҳои иттилоотӣ таъмини амният воситаи муҳими рушди устувори давлат ва ҷомеа мебошад. Дар шароити муосир ба ҷуз чораҳои манъкунандаи дастрасӣ ба муҳтавои фазои иттилоотӣ ҳеҷ талоши ҷиддии чашмрасе ба назар намерасад ва имкониятҳои содаи техникӣ ба осонӣ гузаштан аз ин монеаҳо барои корбарони фаъоли интернет вучуд доранд. Барои ин бояд аз неру ва имконияти мавҷуда дар ниҳодҳои давлатӣ ва иҷтимоӣ барои омўзиши пайвастаи вазъи таблиғи андешаҳои тундраву ифротӣ истифода барем, то ба масъалаи таҳлили муҳтавои фазои иттилоотӣ дар шабакаҳои ичтимоӣ бо истифода аз методология ва технологияҳои муосир аз ҷониби ниҳодҳои марбута таваҷҷуҳи зарурӣ дода шавад.
Мувофиқи маълумотҳо ҲНИТ мисли дигар ҳизбҳои кишвар сирф тоҷикистонӣ набуда, аз аввали пайдоши худ як неруи аз берун идорашаванда буд. Ин ҳизб дар давоми мавҷудияташ ҳамеша аз ҷониби ниҳодҳо ва доираҳои муайяни сиёсию мазҳабии кишварҳои хориҷӣ дастгирии моддию маънавӣ ёфта, манфиатҳои онҳоро амалӣ мекард.
Дар изҳорот аз ҷумла омадааст, ки ҳоло ҲНИТ дар натиҷаи пешрафти кишвар ва огоҳтар шудани мардум аз фаъолияти он таъсири худро дар ҷомеа пурра аз даст додааст: Вале ҳамагон, аз ҷумла ташкилотҳои байналхалқӣ ва кишварҳои хориҷие, ки ҲНИТ муроҷиат кардааст, аз вазъияти воқеии Тоҷикистон ва дурустии роҳ барои рушд интихобкардаи он огоҳанд.      Таҷрибаи талхи дастгирии баъзе неруҳои динӣ, ки вазъияти минтақаро солҳои охир ниҳоят хароб кардааст, низ ба онҳо маълум мебошад. Аз ин хотир, созмонҳои байналхалқӣ ва кишварҳои хориҷие, ки дар раванди ба даст омадани сулҳи тоҷикон ширкат доштанд, бояд вазъияти имрӯзаи Тоҷикистон ва минтақаро ба назар гирифта, иғвоангезона ва беасос будани муроҷиатномаи роҳбарияти ҲНИТ-ро дарк намоянд.
Омўзиши муҳтавои расонаҳои ватанӣ нишон медиҳад, ки он бештар хусусияти тасвирӣ дошта, маводи арзишманди таҳлилӣ камтар ба назар мерасад. Барои пешгирии таъсири ифротгароии динӣ ва тундгароӣ бояд ҳамкории расонаҳои миллӣ бо коршиносон ва марказҳои илмӣ-таҳлилӣ тақвият ёбад.
Ташкили фазои мусоиди иттилоотӣ барои коҳиши сатҳи ифротгароӣ дар байни ҷавонон тақозо мекунад, ки торномаҳои интернетӣ ва расонаҳои алоҳида барои тарғиби арзиш ва фарҳанги суннатӣ дар байни қишрҳои гуногуни ҷомеа, бахусус ҷавонон, таъсис дода шаванд ва ин расонаҳо бояд маҳсулоти аудиовизуалии ҷолиб тавлид созанд. Зеро тибқи таҳлилҳои коршиносон таъсири ин гуна мавод дар байни ҷавонон пайваста дар ҳоли афзоиш ва рушд аст.
Мо ҷомеъаи меҳнатии ҷавонони ДКМТ саъю кушиши худро баҳри гулгулшукуфии Ватани азизамон равона сохта бо дониши хубу аъло таҳсил намуда зиракии сиёсии худро вусъат бахшида барои саҳм гузоштан дар Истиқлолияти давлати ҳиссагузор мебошем.         


  



20 апрели соли 2018.
СУЛҲУ СУБОТИ ВАТАНРО АЗИЗ ДОРЕМ
Баъд аз парокандашавии Иттиҳоди шӯравӣ дар аксар давлатҳои ин минтақа аз он ҷумла дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳар гуна ҳизбу ҳаракатҳо ва созмонҳо аз қабили «ҲНИТ», «Ваҳҳобия», «Ихвон-ул-муслимин», «Ҳизб-ут таҳрир», равияи динии «Салафия» ва ҳайраҳо пайдо шуданд,ки максади ноҳоии онҳо суст намудани пояи давлатдорӣ, ноором сохтани вазъи сиёсии минтақаъ ташкил кардани давлати исломӣ мебошад. Ҳамаи ин амалҳоро бо роҳи экстремизм, терроризм амалӣ кардани мешаванд ки инҳо ба ихтилофоту ҷудоандозӣ, душмании байни ҳамдигарӣ, ноороми дар ҷомеава дар оқибат ба оқибатҳои фоиҷаовар меоварад. Бинобар ин бояд ҳар як шаҳрванди боақлу бофаросоти кишвар ба қадри давлати соҳибистиқлол ва зиндагии орому осуда бирасад ва ҳеҷгох зиракию ҳушёриро аз даст надиҳад ва ба фиреби ин гуна равияҳо нагардад. Ба хотири ҳифзи сулҳу оромӣ ва пойдории тинҷию суботи ҷомеа мутаҳид гардида баҳри ободонии ватани азиз саҳмгузор бошем.

Аъзоёни кафедраи ФУТ. ДКМТ дар шаҳри Бӯстон.

ИСТИҚЛОЛИЯТ ВА СУЛҲУ СУБОТРО ЧУН ГАВҲАРАКИ ЧАШМ ҲИФЗ НАМОЕМ.     
Ҳаёти имрӯза исбот намудааст, ки ҲНИТ аз аввал тарафдори сулҳ набудааст бо истиснои Саид Абдулла Нурӣ. Хусусан, муллоҳо, роҳбарони якчанд созмонҳои мухолифин мунтазам тарафдори ҷиҳод будаанд. Кишварҳои хориҷӣ хусусан, Эрон барои ҷанги тоҷикон пул ҷудо мекарданд.
Мардуми моро акнун фиреб кардан душвор аст ва роҳи ягонаи таъмини оромӣ ин - муттаҳидист.
Мазҳаби динии миллати мо ҳанафия аз беҳтарин ва боадолаттарин мазҳабҳои ислом аст. Инчунин, ӯ воқеан ҳам дуруст таъкид кардааст, ки дар мубориза бар зидди хатари терроризм бояд ҳамаи давлатҳои минтақаи Осиёи Марказӣ муттаҳид бошад.

Садорати факултети металлургия

ИЗХОРОТИ КАФЕДРАИ КККФ. ДКМТ ДАР ШАҲРИ БӮСТОН
Мо хуб медонем, ки дар шароити имрӯза дар Ватани азизи мо Тоҷикистон, ҳамчун давлати соҳибистиқлол, озодӣ бо тамоми мушаххасоти давлати демокративу ҳуқуқбунёду дунявӣ рўи пояҳои мустаҳками давлатдорӣ қарор гирифт ва аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ пазируфта шуд. Ва намоёнтарин чеҳраи сиёсии ин айёми мураккаб ва ҳамзамон тақдирсоз хизматҳои фидокоронаи Президенти кишвар мебошад.
Оё онҳо як бор аз худ мепурсанд, ки бо чунин роҳ ба ҳукумат  расидан чӣ паёмадҳое дар  пай хоҳад дошт?  Оё фикр намекунанд, ки кишвари оромиро  ба коми ҷангҳои  беохир мекашанд. Боқӣ, ин тоифаро инсоф диҳад, бигузор як хулоса  даркории худро дар мавриди аз даст кашидан ва ё умуман по додани он бароранд. Аз ин рӯ, халқ дар шахсияти ӯ роҳбар ва сарвари олиҳиммати худро пайдо намуд. Асосгузори сулҳу ваҳдат, Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон  ба тимсоли ифтихори ватандорӣ барои мардум табдил ёфт ва иродаи мардумро дар истиқрори сулҳ ва пиёда намудани сиёсати мусолиҳаи  миллӣ ба таҳрик овард, ки зеҳни мардумро дигаргун сохт ва иродаи ӯро ҷанбаи созандаю бунёдкорӣ дод. Бояд қайд намуд, ки Ваҳдати миллӣ бешубҳа рамзи воқеӣ ва ҷавҳари фалсафаи сулҳофарии миллати  тоҷик ва таҷассумгари ҳамбастагию ҳамдилии тамоми мардуми Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Ташаббусҳои Президенти Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ, дастгирии онҳо аз ҷониби кишварҳои бузургу созмонҳои байналмилалӣ аз боло рафтани нақши Тоҷикистон дар ҳалли масоили ҷаҳонӣ ва минтақавӣ гувоҳӣ медиҳанд.
13 апрели соли 2018.
ИЗҲОРОТИ
КАФЕДРАИ ЗАБОНИ ДАВЛАТӢ ВА ЗАБОНҲОИ ХОРИҶӢ ОИДИ МАЊКУМ НАМУДАНИ ТЭТ-И ҲНИТ ВА ФАЪОЛИЯТИ ОН

Дар ҷомеаи имрӯза барои аз байн бурдани ҳар гуна ҳаракатҳои террористӣ муборизаи беамон рафта истодааст. Вазифаи ҳар як инсоне, ки дар Тоҷикистон зиндагонӣ мекунад, ин оштинопазир будан нисбат ба ҳаракатҳои тундгароӣ мебошад.
Магар мо ба қадри ин ҳаёти осоишта намерасем, ки ба ҳар гуна ҳаракату ҳизбҳои гуногун шомил мешавем. Магар ин давлати орому осоиштаро ноором кардани онҳо гуноҳ нест? Худро инсондӯст ҳисобида, як қатор ҷавонони бегуноҳро ба доми ҳалокат мекашанд. Ба онҳо ваъдаҳои пуч дода ба ҳар гуна ҳаракатҳо шомил месозанд.
Мо бар хилофи ақидаи ононем, ки ба давлатҳои бегона робита намуда, на танҳо ҳаёти худ, балки ҳаёти чандин нафарони бегуноҳро ба хатар гирифтор месозанд.
Гуфтан ҷоиз аст, ки имрӯз тамоми дунёро нобасомониҳо ва нооромиҳои зиёди сиёсиву иҷтимоӣ фаро гирифтааст.
Ҷангҳои шаҳрвандӣ дар Эрону Ироқ, Афғонистону Сурия дар асоси омилҳои мазҳабӣ сурат гирифта истодааст. Бинобар ин мо бояд аз ин нобасомониҳои рӯйдодаистода худро бар канор гирем.
Мо бояд ҷавононро дар рӯҳияи ватандӯстию ифтихори миллӣ тарбия намуда, пеши роҳи ҳурофотпарастӣ ва ғояҳои бегонаву ифротиро бигирем. Онҳо бояд ба қадри ҳаёти осоиштаи хеш бирасанд.
Садҳо расонаҳои хабарии дунёи иттилоот мерасонанд, ки ниҳодҳои мазҳабии тундрав, аз ҷумла будоиён аз пайи нест кардани мусалмонон шудаанд. Албатта онҳое, ки афрӯзандаи ин ҷангҳои мазҳабӣ ҳастанд, ягон ниҳоди нопок ё манфиатхоҳ доранд. Ва пайваста аз ин нобасомониҳо истифода бурда, ҷаҳони оромро ноором месозанд.
Мо бояд барои ба гурӯҳҳои ифротгарой шомил нашудани ҷавононро ҳамаҷиҳата чораандешӣ намуда, онҳоро дар рӯҳияи худшиносиву худогоҳӣ тарбия намуда, корҳои фаҳмондадиҳиро ҷоннок намоем. Зеро ки қувваи пешбарандаи ҷомеаи мо ҷавонон мебошанд. Ояндаи Тоҷикистон дар дасти онҳост. Мо ҷавононро тавре тарбия намоем, ки худогоҳу ватандӯст ва ифтихори миллӣ дошта бошанд.
Ватани орому осоиштаи хешро аз ҳар хавфу хатари бегона муҳофизат карда тавонанд. Ба ҳар гуна ҳаракату ҳизбҳои ифротгарой шомил нагарданд. Иродаи қавӣ, дониши мустаҳкам ва одобу ахлоқи ҳамида дошта бошанд.

ИЗҲОРОТИ ЧОМЕАИ МЕҲНАТИИ КАФЕДРАИ ФАНҲОИ ГУМАНИТАРӢ-ИҶТИМОИ ДОНИШКАДАИ КУХИ-МЕТАЛУРГИИ ТОЧИКИСТОН
Ҷумҳурии Тоҷикистон 9-сентябри соли 1991 Истиқлолиятро ба даст овард. Якчанд роҳбарон ва аъзоёни ҳизбу ҳаракатҳо ба монанди ҲНИТ, «Растохез», ҲДТ, «Лаъли Бадахшон» ва ғайраҳо ба ҷои аз ин неъмати Истиқлолият истифода бурдан митингҳо ташкил намуда, барои ба даст овардани курсӣ дар мақомати давлатӣ  бетартибӣ ташкил намуданд.
Хушбахтона 16 ноябри соли 1992 дар  қасри Арбоби ноҳияи Бобоҷон Ғафуров  сессияи  шонздаҳўми тақдирсоз баргузор гардид, ки дар он сарвари давлат Эмомали Раҳмон интихоб шуд. Аз рўзи аввали ба мансаб интихоб шудан Эмомали Раҳмон кўшиш намуд, ки ба ҷанги шаҳрвандӣ хотима дода, гурезагони иҷборӣ ба ватан баргардонида шавад.
27 июни соли 1997 дар пойтахти Россия шаҳри Москва созишномаи сулҳ ба имзо расид, ки ҳар сол ин санаро ҳамчун рўзи Ваҳдати Миллӣ  қайд гирифта мешавад. Аъзоёни мухолиф ба гирифтани 30 фоизи  курсиҳои Ҳукумат ноил шуданд. Ба ҳамаи ин нигоҳ накарда аъзоёни ҲНИТ кори нопоки худро давом доданд. Мисоли равшани он ташкил намудани дастаи мусаллаҳ аз тарафи собиқ муовини вазири дифоъ Назарзода (Ҳоҷи Назар). Ў яке аз аъзои фаъоли ҲНИТ буда ба табаддулот давлатӣ тайёри медид ва тири он пош хўрд. Моҳи сентябри соли 2015 ин ташкилоти экстремистию террористӣ бо дастури бевоситаи хоҷагони худ ва бо воситаи дастпарвари худ генерал Ҳ.Назарзода нақшаи табаддулоти давлатиро амалӣ карданӣ шуда, ба сулҳу ваҳдату амнияти Тоҷикистон ҳуҷум карданд. Албатта ин кӯшиши онҳо саривақт саркӯб шуду Тоҷикистони мо аз ин хатари аҷнабӣ наҷот ёфт. Аммо ин амали ҲНИТ ба таври қатъӣ маълум кард, ки ин гурӯҳ дигар ислоҳ намешавад. Аз ҳамин сабаб, Суди Олӣ маҷбур шуд, ки фаъолияти ин ташкилотро қатъ кунад. Манъ кардани фаъолияти ҲНИТ ба шартномаи сулҳ ягон муносибат надорад, чунки ҲНИТ-ро барои он ҷиноятҳои вазнини  набастаанд, балки барои дар соли 2015 бо супориши кишвари хориҷӣ тарҳрезӣ, сармоягузорӣ ва амалӣ кардани кӯшиши табаддулоти давлатии мусаллаҳона бастаанд.
Дар давраи фаъолияти ин ҳизб дар Ҷумҳурии Тоҷикистон бисёр олимон ва зиёион аз тарафи онҳо кушта шуданд. Куштори Сафаралӣ Кенҷаев, Минҳоҷ Ғуломов,  Баширхон Исҳоқӣ ва дигарон бо фармоиши  ҲНИТ ба иҷро расонида шуд.
Имрӯзҳо сарвари  ҳизби манъшуда Муҳиддин Кабирӣ дар Олмон, Эрон ва дар дигар давлатҳои хориҷа вохўрӣ ва нишасти матбуотӣ ташкил намуда, ҷомеъаро ноором менамояд.
Бояд зикр намуд ки имрўз Тоҷикистон 26-солагии Истиклолияти худро бо комёбиҳои ба даст овардаи худ дар сиёсат, иктисодиёт, ичтимоиёт ва фарханг қайд намуда, ҳаёти хушбахтонаи сокинон ва давлати худ Тоҷикистонро баланд бардошта, ба суи камёбихои нав ба дар бунёдкори, ва созандагии Тоҷикистони соҳибистиқлол бо сарварии Асосгузори сулху ваҳдати миллӣ, Пешвои  миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Рахмон ба суи пешравихои нав ба нав мехнат намуда, ба хифзи харяк вачаби ватани азизамон Точикистон хар як фарди  кишварамон хушёрӣ зиракии худ ба хифзи ватан бо номи Тоҷикистони соҳибистиқлол дар омодабош хастанд.
Нест бод терроризм! Зиндаву поянда бод Тоҷикистони соҳибистқлол - давлати демокративу дунявии ҳукуқбунёди тоҷикон!

ИЗҲОРОТИ ШУЪБАИ ТАРБИЯИ ДКМТ
ОИДИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ТТЭ-И ҲНИТ ВА ФАЪОЛИЯТИ ОНҲО

     
Мо аъзоёни шуъбаи тарбияи ДКМТ ҳамаҷониба фаъолияти ТТЭ-и ҲНИТ-ро маҳкум менамоем.
Ҷанбаҳои иттилоотӣ таъмини амният воситаи муҳими рушди устувори давлат ва ҷомеа мебошад. Дар шароити муосир ба ҷуз чораҳои манъкунандаи дастрасӣ ба муҳтавои фазои иттилоотӣ ҳеҷ талоши ҷиддии чашмрасе ба назар намерасад ва имкониятҳои содаи техникӣ ба осонӣ гузаштан аз ин монеаҳо барои корбарони фаъоли интернет вучуд доранд. Барои ин бояд аз неру ва имконияти мавҷуда дар ниҳодҳои давлатӣ ва иҷтимоӣ барои омўзиши пайвастаи вазъи таблиғи андешаҳои тундраву ифротӣ истифода барем, то ба масъалаи таҳлили муҳтавои фазои иттилоотӣ дар шабакаҳои ичтимоӣ бо истифода аз методология ва технологияҳои муосир аз ҷониби ниҳодҳои марбута таваҷҷуҳи зарурӣ дода шавад.
Мувофиқи маълумотҳо ҲНИТ мисли дигар ҳизбҳои кишвар сирф тоҷикистонӣ набуда, аз аввали пайдоши худ як неруи аз берун идорашаванда буд. Ин ҳизб дар давоми мавҷудияташ ҳамеша аз ҷониби ниҳодҳо ва доираҳои муайяни сиёсию мазҳабии кишварҳои хориҷӣ дастгирии моддию маънавӣ ёфта, манфиатҳои онҳоро амалӣ мекард.
Дар изҳорот аз ҷумла омадааст, ки ҳоло ҲНИТ дар натиҷаи пешрафти кишвар ва огоҳтар шудани мардум аз фаъолияти он таъсири худро дар ҷомеа пурра аз даст додааст: Вале ҳамагон, аз ҷумла ташкилотҳои байналхалқӣ ва кишварҳои хориҷие, ки ҲНИТ муроҷиат кардааст, аз вазъияти воқеии Тоҷикистон ва дурустии роҳ барои рушд интихобкардаи он огоҳанд.      Таҷрибаи талхи дастгирии баъзе неруҳои динӣ, ки вазъияти минтақаро солҳои охир ниҳоят хароб кардааст, низ ба онҳо маълум мебошад. Аз ин хотир, созмонҳои байналхалқӣ ва кишварҳои хориҷие, ки дар раванди ба даст омадани сулҳи тоҷикон ширкат доштанд, бояд вазъияти имрӯзаи Тоҷикистон ва минтақаро ба назар гирифта, иғвоангезона ва беасос будани муроҷиатномаи роҳбарияти ҲНИТ-ро дарк намоянд.
Омўзиши муҳтавои расонаҳои ватанӣ нишон медиҳад, ки он бештар хусусияти тасвирӣ дошта, маводи арзишманди таҳлилӣ камтар ба назар мерасад. Барои пешгирии таъсири ифротгароии динӣ ва тундгароӣ бояд ҳамкории расонаҳои миллӣ бо коршиносон ва марказҳои илмӣ-таҳлилӣ тақвият ёбад.
Ташкили фазои мусоиди иттилоотӣ барои коҳиши сатҳи ифротгароӣ дар байни ҷавонон тақозо мекунад, ки торномаҳои интернетӣ ва расонаҳои алоҳида барои тарғиби арзиш ва фарҳанги суннатӣ дар байни қишрҳои гуногуни ҷомеа, бахусус ҷавонон, таъсис дода шаванд ва ин расонаҳо бояд маҳсулоти аудиовизуалии ҷолиб тавлид созанд. Зеро тибқи таҳлилҳои коршиносон таъсири ин гуна мавод дар байни ҷавонон пайваста дар ҳоли афзоиш ва рушд аст.
Изҳороти аҳли шуъбаи тарбияи ДКМТ то андозае  муҳим будани ҳифзи давлати демократию дунявӣ ва ҳуқуқбунёду шаҳрвандиро медонанд: “Фаҳмидаанд, ки зиндагии хушу босаодат танҳо дар натиҷаи татбиқи сиёсати созандаю ободкорона, рушди илму техникаи муосир ва раҳо ёфтан аз таъсири ҳар гуна неруҳои динӣ - сиёсии бегонапараст (мисли ҲНИТ) ва ақидаҳои мазҳабии мутаасибонаю хурофотӣ ба даст меояд”.
         
30 марти соли 2018.
ИЗҲОРОТИ КАФЕДРАИ ТАҶҲИЗОТ ВА ТЕХНОЛОГИЯҲОИ МОШИНСОЗӢ ОИДИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ТЭТ ҲНИТ ВА АНҶУМАНИ ОНҲО
Мо ҷомеаи меҳнатии омӯзгорону кормандони кафедраи Таҷҳизот ва технологияҳои мошинсозӣ ҳамаҷониба ТЭТ ҲНИТ-ро ва анҷумани онҳо маҳкум менамоем.
Ҷанбаҳои иттилоотӣ таъмини амният воситаи муҳими рушди устувори давлат ва ҷомеа мебошад. Дар шароити муосир ба ҷуз чораҳои манъкунандаи дастрасӣ ба муҳтавои фазои иттилоотӣ ҳеҷ талоши ҷиддии чашмрасе ба назар намерасад ва имкониятҳои содаи техникӣ ба осонӣ гузаштан аз ин монеаҳо барои корбарони фаъоли интернет вучуд доранд. Барои ин бояд аз неру ва имконияти мавҷуда дар ниҳодҳои давлатӣ ва иҷтимоӣ барои омӯзиши пайвастаи вазъи таблиғи андешаҳои тундраву ифротӣ истифода барем, то ба масъалаи таҳлили муҳтавои фазои иттилоотӣ дар шабакаҳои ичтимоӣ бо истифода аз методология ва технологияҳои муосир аз ҷониби ниҳодҳои марбута таваҷҷуҳи зарурӣ дода шавад.
Дар пайи зикри корҳои анҷомдодаи ҳукумат ҲНИТ, ки худро як ҷониби сулҳи тоҷикон ва неруи сиёсии мухолиф меҳисобид, баъд аз барқарор гардидани оромию субот дар Тоҷикистон ягон коре барои пешрафти кишвар анҷом надодаасту ягон барномае барои ҳалли масъалаҳои муҳим пешниҳод накардааст.
Дар тамоми ин муддат роҳбарияти ҳизби мазкур бо истифода аз номи дин танҳо супоришҳои хоҷагони хориҷиашонро (ҷиҳати татбиқи манфиатҳои геостратегии онҳо) иҷро кардаанд ва манфиатҳои шахсию гуруҳии худро амалӣ сохтаанд. Таваҷҷуҳи онҳо на ба ободии кишвару мардум, балки ба сарватҷамъкунию ҷойталабӣ равона карда шуда буд.
Мувофиқи маълумотҳо ҲНИТ мисли дигар ҳизбҳои кишвар сирф тоҷикистонӣ набуда, аз аввали пайдоши худ як неруи аз берун идорашаванда буд. Ин ҳизб дар давоми мавҷудияташ ҳамеша аз ҷониби ниҳодҳо ва доираҳои муайяни сиёсию мазҳабии кишварҳои хориҷӣ дастгирии моддию маънавӣ ёфта, манфиатҳои онҳоро амалӣ мекард.
Дар изҳорот аз ҷумла омадааст, ки ҳоло ҲНИТ дар натиҷаи пешрафти кишвар ва огоҳтар шудани мардум аз фаъолияти он таъсири худро дар ҷомеа пурра аз даст додааст: Вале ҳамагон, аз ҷумла ташкилотҳои байналхалқӣ ва кишварҳои хориҷие, ки ҲНИТ муроҷиат кардааст, аз вазъияти воқеии Тоҷикистон ва дурустии роҳ барои рушд интихобкардаи он огоҳанд.      Таҷрибаи талхи дастгирии баъзе неруҳои динӣ, ки вазъияти минтақаро солҳои охир ниҳоят хароб кардааст, низ ба онҳо маълум мебошад. Аз ин хотир, созмонҳои байналхалқӣ ва кишварҳои хориҷие, ки дар раванди ба даст омадани сулҳи тоҷикон ширкат доштанд, бояд вазъияти имрӯзаи Тоҷикистон ва минтақаро ба назар гирифта, иғвоангезона ва беасос будани муроҷиатномаи роҳбарияти ҲНИТ-ро дарк намоянд.
Омӯзиши муҳтавои расонаҳои ватанӣ нишон медиҳад, ки он бештар хусусияти тасвирӣ дошта, маводи арзишманди таҳлилӣ камтар ба назар мерасад. Барои пешгирии таъсири ифротгароии динӣ ва тундгароӣ бояд ҳамкории расонаҳои миллӣ бо коршиносон ва марказҳои илмӣ-таҳлилӣ тақвият ёбад.
Ташкили фазои мусоиди иттилоотӣ барои коҳиши сатҳи ифротгароӣ дар байни ҷавонон тақозо мекунад, ки торномаҳои интернетӣ ва расонаҳои алоҳида барои тарғиби арзиш ва фарҳанги суннатӣ дар байни қишрҳои гуногуни ҷомеа, бахусус ҷавонон, таъсис дода шаванд ва ин расонаҳо бояд маҳсулоти аудиовизуалии ҷолиб тавлид созанд. Зеро тибқи таҳлилҳои коршиносон таъсири ин гуна мавод дар байни ҷавонон пайваста дар ҳоли афзоиш ва рушд аст.
Изҳороти аҳли аъзони кафедраи таҷҳизот ва технологияҳои мошинсозӣ то андозае  муҳим будани ҳифзи давлати демократию дунявӣ ва ҳуқуқбунёду шаҳрвандиро медонанд: “Фаҳмидаанд, ки зиндагии хушу босаодат танҳо дар натиҷаи татбиқи сиёсати созандаю ободкорона, рушди илму техникаи муосир ва раҳо ёфтан аз таъсири ҳар гуна неруҳои динӣ - сиёсии бегонапараст (мисли ҲНИТ) ва ақидаҳои мазҳабии мутаасибонаю хурофотӣ ба даст меояд”.
         
Изҳороти аҳли аъзоёни кафедраи Т ва ТМ

ПУШТИБОНИИ ТЭТ ҲНИТ, ҲАМЧУН ТАРҒИБИ ТЕРРОРИЗМ АЗ ҶОНИБИ ҶУМҲУРИИ ИСЛОМИИ ЭРОН ВА (НАЗАРИ МО БА СИЁСАТИ ТАФРИҚАНГЕЗ ВА ҶУДОХОҲОНАИ ЭРОН)ТАҲОЗУРОТИ ХАЛҚ БАР ЗИДДИ ҲУКУМАТДОРОНИ ЭРОН
Пуштибонии ТЭТ ҲНИТ, ҳамчун тарғиби терроризм аз ҷониби Ҷумҳурии исломии Эронро сахт маҳкум мекунем, чунки таҷрибаҳои кишварҳое, ки дар онҳо ҳизбҳои динӣ амал мекунанд, исбот кардаанд, ягон пешравие дар он давлат ба вуҷуд наомадааст.
Таҷрибаҳои Тоҷикистон низ мисоли далели ин гуфтаниҳост. Ташкилоти экстремистию террористии ҲНИТ зиёда аз 30 сол дар саҳнаи сиёсати Тоҷикистон амал кард. Масъулини ин ҳизби маъншуда, наҳзатиён мавзӯи сари ҳокимият омадан ва давлати дунявиро ба давлати динӣ табдил додан буд. Наҳзатиён хостан аз дини мубини ислом суистифода кунанд, чун ки хоҷагони хориҷиашон ин гуна муносибатро ба онҳо ҳам бо маблағ ва ҳам раҳнамоиҳои маънавӣ меомӯзониданд. Пазируфтани Кабирӣ ҳамчун меҳмони воломақом дар Эрон, ҷонибдорӣ шудани ӯ аз ҷониби мансабдорони калони эронӣ, бар хилофи он ки ин ҳизб дар Тоҷикистон террористӣ ва экстремистӣ эълон шудааст, ҷомеаи ҷаҳониро ба ҳайрат овард. Аслан бигирем, аз ибтидои таъсиси ин ҳизб, мардуми Тоҷикистон онро намепазируфтанд, зеро аз таҷрибаи давлатҳои хориҷӣ, ки дар он кишварҳо ҳизбҳои исломӣ мавқеи фаъол доштанд, ки сиёсати сохтани дин ҳеҷ гоҳ сулҳу субот ва пешрафт намеоранд.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ- Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳтарамЭмомалӣ Раҳмон дар Паёми худ ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон, таъкид карданд, ки аз устодону омузгорон ва падару модарон талаб карда шаванд, ки донишҷӯёнро барои аз бар намудани донишҳои муосир ҷалб намоянд, онҳоро дар рӯҳияи донишомӯзиву хештаншиносӣ, меҳнатпарастиву ватандӯстӣ ва ҳувияти миллӣ тарбия кунанд, чунки солҳои охир терроризм ва экстремизм ба хатари глобалӣ табдил ёфта, ҷаҳони муосиро ба ташвиш овардааст. Теъдодии асосии терористонро ҷавонон ва наврасони дур аз таълим ташкил медиҳанд. Дар ин замина, тарбияи дуруст ва дар роҳи худшиносии миллӣ тарбия намудани насли наврас вазифаи ҳар як омӯзгор, ба шумор меравад.
Дар замони муосир аксари гурӯҳҳои террористӣ ба қатлу куштори халқи осоишта машғуланд ва ба номи ислом ин амалҳои нангинро иҷро мекунанд. Қисми зиёди ҷавононе, ки ба ин гурӯҳҳо шомил гардидаанд, на дониши кофии исломӣ доранду на дониши комили дунявӣ.
Бинобар ин, бояд мо омӯзгорон машғулиятҳои тарбиявиро дар Донишгоҳи кӯҳӣ муталлургии Тоҷикистон низ хубтар ба роҳ монда донишҷӯёнро аз вазъияти
сиёсии ҷаҳон огоҳ намуда, ба онҳо корҳои ташвиқотӣ гузаронида шавад, ки сулҳу ваҳдат ва истиқлолият неъмати бебаҳо мебошад ва донишу малакаи хешро донишҷӯён, танҳо барои рушди Тоҷикистони азизамон равона созанд.

Исматов Ш.Р., сармуаллими кафедраи сохтмон ва корҳои маркшейдерӣ 

09 марти соли 2018.
ОПРОВЕРЖЕНИЕ НА СТАТЬЮ
К статье о массовых репрессиях в Таджикистане в отношении инакомыслящих членов оппозиционных партий, адвокатов, преследование журналистов, запрет на профессию, давление и запугивание в отношении СМИ-вызывают серьезную озабоченность международных организации и правозащитников, то что Таджикистан остается одной из самых коррумпированных стран мира это не правильное мнение журналистов пресс-службы «Анчумани озодандешони Точик».
Мы считаем, что журналисты не компетентны в вопросах соблюдение прав человека и основ демократии. Например: лидер ПИВТ Мухиддин Кабири очень часто выступал в прессе, на международных встречах с обвинениями в адрес президента РТ Эмомали Рахмона.
Мы не поддерживаем мнение журналистов пресс-службы «Анчумани озодандешони Точик» и считаем, что вышестоящие органы разберутся и вынесут  правильное решение относительно некоторых граждан, которые выступают против правительства, так как Таджикистан является правовым государством и защищает интересы своих граждан. 

ЧУНОНЕ, КИ МАЪЛУМ ГАШТ САНАИ 20 ФЕВРАЛИ СОЛИ 2018 ДАР КОНФРЕНСИЯИ БАЙНАЛМИЛЛАЛИИ МАРКАЗИ ЖЕНЕВА ҶУМҲУРИИ ТОҶИКИСТОНРО ДАР ҚАТОРИ 20 ДАВЛАТҲОИ ҒАЙРИОЗОД НИСБАТИ ҲУҚУҚИ ИНСОНИЯТ ВА ОЗОДИИ СУХАН ДОХИЛ НАМУДААНД.
Мо омӯзгорони кафедраи металлургияи ДКМТ нисбати ин масъалаи мазкур қайд менамоем, ки дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳақ ва ҳуқуқи ҳар як шаҳрванд но вобаста аз синну сол ва миллат нигоҳ дошта мешавад. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳангоми ба дунё омадани тифл вай аллакай ҳуқуқи зиндагӣ карданро дорад. Аз тарафи волидайни кӯдак ба кадом муассиса рафтани тифл ва омӯхтани забонҳои хориҷӣ интихоб карда мешавад. Дар Ҷумҳурии мо ҳуқуқи зан ва мард баробар мебошад. Занҳо дар ҳамаи соҳаҳои давлатӣ баробари мардҳо кору фаъолият бурда зиндагии худро пеш мебаранд. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон ҳамаи намуди миллатҳо аз он ҷумла тоҷикон, узбекон, туркон, русҳо, қирғизу қазоқҳо ба монанди шаҳрвандони давлатӣ ҳуқуқи зиндагӣ кардан, омӯхтан ва дар ҳамаи соҳаҳо кору фаъолият карданро доранд. Мо шаҳрвандони Тоҷикистон имконият ва ҳуқуқ дорем, ки ба кадом давлат хоҳем барои саёҳат, омӯзиш ва зиндаги кардан сафарбар гардем. Мо имконияти омӯхтани забонҳои хориҷӣ, технологияҳои камуникатсионӣ, харидории ҳамаи намуди маҳсулотҳои хориҷаро дар даст дорем.
Шаҳрвандони Ҷумҳурии Тоҷикистон ба давлатҳои дигар имконияти хариду фурӯши маҳсулотҳои худро доранд. Соҳибкорон ҳуқуқи аз хориҷа ворид намудани маҳсулотҳои сертикафатдоштаро доранд. Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон барои ҳамаи соҳибкорони ватани шароитҳоро муҳайё менамояд. Бо пешниҳоди Ҷаноби Олӣ Пешвои миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон соли 2017 соли ҷавонон эълон гардид ва аз тарафи мардум хуб пазироӣ карда шуд. Ҷавонон дар ҳама намуди ҷода аз тарафи ҳукумати Ҷумҳурӣ дастгири меёбанд. Аз солҳои соҳибистиқлол гаштани Тоҷикистони азизамон шароити зисту зиндагонии мардум рӯ ба беҳбудӣ овард. Барои мо шаҳрвандон як қатор иншоотҳои боҳашамати замонавӣ, корхонаҳо, меҳмонхонаҳо, китобхонаҳо, мактабу боғчаҳои то мактабӣ, беморхонаҳо ташкил карда шуданд. Ҳар як шаҳрванд ҳуқуқи кор кардан ва беҳтар намудани шароити зиндагонии худро дорад.
Ҳуқуқу ӯҳдадориҳои ҳар як шаҳрванд но вобаста аз мақомаш дар назди қонун баробар аст. Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон шаҳрвандон ҳуқуқи озодона баён намудани сухан ва фикру мулоҳизаҳои худро доранд. Имконияти ба ҳизбҳои давлатӣ шомил гаштан ва васеъ намудани ҷаҳонбинии худро доранд. Дар донишгоҳҳои таҳсилотҳои олӣ ва миёнаи касбӣ донишҷӯён ҳуқуқи интихоб намудани омӯзгорони фанниро доранд.
Аз тарафи ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон ва шахсан президенти кишварамон барои босавод ва бомаърифат гардонидани шаҳрвандон, барои васеъ намудани сафи олимон ҳамаи намуди чораҷӯиҳо андешида мешаванд.

и.в.мудири кафедра Шамсиддинова М.Д.

АЗ КАФЕДРАИ ИҚТИСОДИЁТ ВА ИДОРАКУНӢ БА МАҚОЛАИ “ТАДЖИКИСТАН В 20-КЕ САМЫХ НЕСВОБОДНЫХ СТРАН”
Вақтҳои охир таҳияи рейтингҳо аз ҷониби ташкилоту созмонҳои бонуфуз падидаи маъмул буда, дар ин ҷараён, ки муқоиса омили меҳварист, беҳтаринҳо муайян ва баҳогузорӣ мешаванд.
Масалан тибқи иттилои сомонаи Ташкилоти байналмилалии “Social Progress Imperative (ИМА)”, Ҷумҳурии Тоҷикисон дар Индекси ҷаҳонии пешрафти иҷтимоӣ аз 100 холи имконпазир 58,7 хол гирифта, ҷойи 92-юмро ишғол намуд. Индекси мазкур на танҳо омилҳои иқтисодиро дар бар мегирад, ҳамчунин ҷанбаҳои иҷтимоию экологӣ, аз ҷумла маориф, тиб, ҳифзи муҳити зист, озодии шахсиятҳо, таҳаммулгароӣ ва ғ. фарогир аст.
Инчунин аз ҷониби бисёр созмонҳои мӯътабар ва бонуфуз рейтинги кишварамон ба масъалаҳои гуногуни иқтисодию, сиёсӣ, иҷтимоию-фарҳангӣ, шукуфоӣ, рақобатпазирӣ ва ғ. баҳогузорӣ карда шудааст, ки дар ин масъалаҳои дар боло номбаршуда Ҷумҳурии Тоҷикистон  ҷойҳои сазоворро ишғол кардааст. Умуман дар маҷмӯъ кишвари азизамон рӯз аз рӯз вазъияти иҷтимоию-иқтисодӣ, сиёсӣ, фарҳангӣ ва ғ. ривоҷу равнақ ёфта истодааст, ки аз тарафи ташкилотҳои байналмиллалӣ эътироф шуда истодааст.
Вақте, ки ин бо ин иттилои мазкур шинос шудам, аз амалкардаи баъзе нафарон (Темур Варки, Мухиддин Кабири) дар ҳайрат мондем.
Шахси ватандӯст, инсони комил, ҳақиқӣ ҳеҷ гоҳ ватани худро дар назди хориҷиён ҳеҷ гоҳ ватани худро таҳкир намекунад. Таърих гувоҳ аст, ки ашхосони ватанфурӯш дар назди ҷомеаи ҷаҳонӣ обрӯю эътибор надоранд. Рафтори ин ашхосонро аҳли кафедра маҳкум хоҳад кард.

Мудири кафедраи иқтисодиёт ва  идоракунӣ: Юсупов Х.М.   

02 марти соли 2018.
КАФЕДРАИ ТАҶҲИЗОТ ВА ТЕХНОЛОГИЯҲОИ МОШИНСОЗӢ ОИДИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ТЭТ ҲНИТ ВА АНҶУМАНИ ОНҲО
     
Мо ҷомеаи меҳнатии омӯзгорону кормандони кафедраи Таҷҳизот ва технологияҳои мошинсозӣ ҳамаҷониба ТЭТ ҲНИТ-ро ва анҷумани онҳо маҳкум менамоем.
Ҷанбаҳои иттилоотӣ таъмини амният воситаи муҳими рушди устувори давлат ва ҷомеа мебошад. Дар шароити муосир ба ҷуз чораҳои манъкунандаи дастрасӣ ба муҳтавои фазои иттилоотӣ ҳеҷ талоши ҷиддии чашмрасе ба назар намерасад ва имкониятҳои содаи техникӣ ба осонӣ гузаштан аз ин монеаҳо барои корбарони фаъоли интернет вучуд доранд. Барои ин бояд аз неру ва имконияти мавҷуда дар ниҳодҳои давлатӣ ва иҷтимоӣ барои омӯзиши пайвастаи вазъи таблиғи андешаҳои тундраву ифротӣ истифода барем, то ба масъалаи таҳлили муҳтавои фазои иттилоотӣ дар шабакаҳои ичтимоӣ бо истифода аз методология ва технологияҳои муосир аз ҷониби ниҳодҳои марбута таваҷҷуҳи зарурӣ дода шавад.
Дар пайи зикри корҳои анҷомдодаи ҳукумат ҲНИТ, ки худро як ҷониби сулҳи тоҷикон ва неруи сиёсии мухолиф меҳисобид, баъд аз барқарор гардидани оромию субот дар Тоҷикистон ягон коре барои пешрафти кишвар анҷом надодаасту ягон барномае барои ҳалли масъалаҳои муҳим пешниҳод накардааст.
Дар тамоми ин муддат роҳбарияти ҳизби мазкур бо истифода аз номи дин танҳо супоришҳои хоҷагони хориҷиашонро (ҷиҳати татбиқи манфиатҳои геостратегии онҳо) иҷро кардаанд ва манфиатҳои шахсию гуруҳии худро амалӣ сохтаанд. Таваҷҷуҳи онҳо на ба ободии кишвару мардум, балки ба сарватҷамъкунию ҷойталабӣ равона карда шуда буд.
Мувофиќи маълумотҳо ҲНИТ мисли дигар ҳизбҳои кишвар сирф тоҷикистонӣ набуда, аз аввали пайдоши худ як неруи аз берун идорашаванда буд. Ин ҳизб дар давоми мавҷудияташ ҳамеша аз ҷониби ниҳодҳо ва доираҳои муайяни сиёсию мазҳабии кишварҳои хориҷӣ дастгирии моддию маънавӣ ёфта, манфиатҳои онҳоро амалӣ мекард.
Дар изҳорот аз ҷумла омадааст, ки ҳоло ҲНИТ дар натиҷаи пешрафти кишвар ва огоҳтар шудани мардум аз фаъолияти он таъсири худро дар ҷомеа пурра аз даст додааст: Вале ҳамагон, аз ҷумла ташкилотҳои байналхалқӣ ва кишварҳои хориҷие, ки ҲНИТ муроҷиат кардааст, аз вазъияти воқеии Тоҷикистон ва дурустии роҳ барои рушд интихобкардаи он огоҳанд.      Таҷрибаи талхи дастгирии баъзе неруҳои динӣ, ки вазъияти минтақаро солҳои охир ниҳоят хароб кардааст, низ ба онҳо маълум мебошад. Аз ин хотир, созмонҳои байналхалқӣ ва кишварҳои хориҷие, ки дар раванди ба даст омадани сулҳи тоҷикон ширкат доштанд, бояд вазъияти имрӯзаи Тоҷикистон ва минтақаро ба назар гирифта, иғвоангезона ва беасос будани муроҷиатномаи роҳбарияти ҲНИТ-ро дарк намоянд.
Омӯзиши муҳтавои расонаҳои ватанӣ нишон медиҳад, ки он бештар хусусияти тасвирӣ дошта, маводи арзишманди таҳлилӣ камтар ба назар мерасад. Барои пешгирии таъсири ифротгароии динӣ ва тундгароӣ бояд ҳамкории расонаҳои миллӣ бо коршиносон ва марказҳои илмӣ-таҳлилӣ таќвият ёбад.
Ташкили фазои мусоиди иттилоотӣ барои коҳиши сатҳи ифротгароӣ дар байни ҷавонон таќозо мекунад, ки торномаҳои интернетӣ ва расонаҳои алоҳида барои тарғиби арзиш ва фарҳанги суннатӣ дар байни ќишрҳои гуногуни ҷомеа, бахусус ҷавонон, таъсис дода шаванд ва ин расонаҳо бояд маҳсулоти аудиовизуалии ҷолиб тавлид созанд. Зеро тибќи таҳлилҳои коршиносон таъсири ин гуна мавод дар байни ҷавонон пайваста дар ҳоли афзоиш ва рушд аст.
Изҳороти аҳли аъзони кафедраи таҷҳизот ва технологияҳои мошинсозӣ то андозае  муҳим будани ҳифзи давлати демократию дунявӣ ва ҳуқуқбунёду шаҳрвандиро медонанд: “Фаҳмидаанд, ки зиндагии хушу босаодат танҳо дар натиҷаи татбиқи сиёсати созандаю ободкорона, рушди илму техникаи муосир ва раҳо ёфтан аз таъсири ҳар гуна неруҳои динӣ - сиёсии бегонапараст (мисли ҲНИТ) ва ақидаҳои мазҳабии мутаасибонаю хурофотӣ ба даст меояд”.
         
Изҳороти аҳли аъзоёни кафедраи Т ва ТМ

23 февралӣ соли 2018.
ИЗҲОРОТИ  ШУЪБАИ  ТАРБИЯИ  ДОНИШКАДАИ КУҲӢ-МЕТАЛЛУРГИИ ТОҶИКИСТОН НИСБАТИ ТЭТ ҲНИТ
Кормандони Шуъбаи  тарбияи Донишкадаи куҳӣ-металлургии Тоҷикистон   ҳамаҷониба  рафтору кирдорҳои хиёнаткоронаи ТЭТ ҲНИТ маҳкум намуда фикру андешаҳои  нопоки  онҳо,  ки мағзашон аз таъсири дастурҳои хоҷагонӣ  бегона пур  гаштааст,   дар назарашон оромию субот, пешрафти соҳаҳои гуногуни хоҷагии халқи мамлакат ба назар намерасад.
Ин хоинони миллаат , зархаридони хоҷагонӣ хориҷӣ ба ҷои он, ки пешравиву муназзамии рушди кишварро гиромӣ доранд, афроди нопок теғи хасмашонро баҳри боз ҳам тезутун намудани оромии кишвар истифода намуда боз мехоҳанд, ки анҷумане созмон диҳанд.
Мо ҷомеаи меҳнатии шуъбаи тарбияи ДКМТ шукронаи Истиқлолият, тинҷию оромӣ намуда баҳри гулгулшукуфии Ватани азизамон сарбаландона, аз таҳти дил бо тамоми кӯшишу ғайрат баҳри ғани гардонидани дастовардҳои Истиқлолият ҳиссаи арзанда мегузорем.

ҶОМЕАИ МЕҲНАТИИ  КАФЕДРАИ  МАТЕМАТИКАИ ОЛӢ ВА ИНФАРМАТИКАИ  ДОНИШКАДАИ КУҲӢ-МЕТАЛЛУРГИИ ТОҶИКИСТОН  НИСБАТИ МАҲКУМ НАМУДАНИ ТЭТ ҲНИТ ҲАМЧУН ТАШКИЛОТИ ТЕРРОРИСТИЮ ЭКСТРЕМИСТӢ
Ҷомеаи меҳнатии кафедраи  математикаи олӣ ва инфарматикаи  Донишкадаи куҳӣ-металлургии Тоҷикистон аз файзи Истиқлолияти  мамлакат ва Ваҳдати миллӣ тавассути сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар фазои сулҳу субот зиндагӣ карда истода, аз гулгулшукуфии Ватани азизамон қаноатманд буда, кушиш ва ғайрати худро барои боз ҳам мустаҳкамгардони дастовардҳои Истиқлолият аз таҳти дил меҳнат менамоем .
Мо ТЭТ ҲНИТ-ро ҳамчун ташкилоти экстремистию террористӣ маҳкум намуда, аз найрангбози ва мардум фиреби онҳо ҳама безор аст. Зеро  як гурӯҳ  хоинони миллат яъне аъзоёни  ТЭТ ҲНИТ  бо дастгтри хориҷиёни беруна мехоҳанд боз анҷумане созмон диҳанд.
Мо ба онҳо гуфтанием, ки Шумо дигар хеҷ вақт ба мақсади нопоки худ нахоҳед расид, чунки  халқи азизамон  аллакай кирдорҳои ношиоста ва хиёнаткоронаи Шуморо дарк намуданд.
Мо ҳайати профессорону омӯзгорони кафедраи  математикаи олӣ ва инфарматикаи  ДКМТ изҳор менамоем, ки дастовардҳои Истиқлолият ва ваҳдати миллиро ҳамчун гавҳараки чашм муҳофизат намуда ҳамагуна анҷуману  ҳизби мамнуън гардидаи   наҳзатиҳоро  ба ҳайси ташкилоти экстремистию террористӣ маҳкум менамоем.

Ҷомеаи   меҳнатии кафедраи  математикаи олӣ ва инфарматикаи  ДКМТ

ИЗҲОРОТИ  КАФЕДРАИ ФАНҲОИ ТАБИИ ИЛМӢ ФАКУЛТЕТИ МЕТАЛЛУРГИЯИ ДКМТ  НИСБАТИ ТЭТ ҲНИТ
  Олимон ва омӯзгорони ҷомеаи меҳнатии кафедраи фанҳои табии илмӣ факултети металлургия шукронаи хамин сарзамини биҳиштосо намуда дар фазои сулҳу ваҳдат ва тинҷию оромӣ кору зиндагӣ намуда истодаем.
Дар хориҷӣ кишвар гурӯҳи хоинони миллат, ки асосан азъзоёни ТЭТ ҲНИТ барои амалҳои ношоистаи худро амали намудан мехоҳанд анҷумане созмон диҳанд.
Ин гурӯҳи зархаридани хориҷӣ магар фаромӯш кардан, он рафтору кирдорҳое, ки нисбати Ватан Модар солҳои 90-ум ва соли 2016  содир намуданд. Дигар ҳеҷ вақт ин нопокон мардуми Тоҷикистонро  алалхусус ҷавононро гумроҳ карда наметаваонад, чунки халқ дигар ба доми фиреби ин шайтонсириштон намеафтанд.
Бояд зикр намуд, ки имрўз Тоҷикистон Истиклолияти худро бо комёбиҳои  ба даст овардаи худ дар сиёсат , иктисодиёт , ичтимоиёт ва фарханг  қайд намуда, ҳаёти хушбахтонаи  сокинон ва давлати худ Тоҷикистонро баланд бардошта ба суи камёбихои нав ба дар бунёдкори, созандагӣ ва гул-гул шукуфии Тоҷикистони соҳибистилол бо сарварии Асосгузори сулху ваҳдати миллӣ -Пешвои  миллат Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон , муҳтарам Эмомалӣ Рахмон ба суи пешрафихои нав ба нав мехнат намуда  ба хифзи харяк вачаби ватани азизамон Точикистон хар як фарди  кишварамон хушёрӣ зиракии худ ба хифзи ватан бо номи Тоҷикистони соҳибистиқлол дар омодабош хастанд.
Мо ҳайати профессорону омӯзгорони  кафедраи фанҳои табии илмӣ факултети металлургияи ДКМТ изҳор менамоем, ки Ватани азизамонро содиқона дӯст дошта,  дастовардҳои Истиқлолият ва ваҳдати миллиро ҳамчун гавҳараки чашм муҳофизат намуда ҳизбу анҷуманҳои наҳзати исломро ба ҳайси ташкилоти экстремистию террористӣ маҳкум менамоем.

Кафедраи фанҳои табии илмӣ факултети металлургияи
17 февралӣ соли 2018
 
Ҷомеаи  меҳнатии  Донишкадаи куҳӣ-металлургии Тоҷикистон нисбати маҳкум намудани ТЭТ  ҲНИТ ҳамчун ташкилоти террористию экстремистӣ

Мо ҷомеаи меҳнатии Донишкадаи куҳӣ-металлургии Тоҷикистон бо шукргузорӣ аз файзи Истиқлолият ва Ваҳдати миллӣ тавассути сиёсати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар фазои сулҳу субот зиндагӣ карда истода, аз гулгулшукуфии Ватани азизамон қаноатманд ҳастем.
Наҳзатиҳо 14-16 сентябри соли 2015 боз ба халқу Ватан хиёнат карданд. Он нақшаи тарҳрезишудаи мушаххасе буд, ки бо дасти хоҷагони зархариди беруна омода  гардида, бо дасти худиҳо бояд амалӣ мешуд. Дар ин қазия дигар ҷойи шубҳа намонд. Дақиқ шуд, ки Абдуҳалим Назарзода, маъруф ба лақаби «Ҳоҷӣ Ҳалим» ва гурўҳи террористии ў бевосита аз ҷониби раиси онвақтаи ҲНИТ Муҳиддин Кабирӣ идора ва роҳнамоӣ мешудаанд.   Бисёриҳоро то ҳол ин савол ором намегузорад, кӣ: «Чаро Кабирӣ ва Ҳоҷӣ Ҳалим ба он молу сарвате, ки доштанд қаноат накарданду ба чунин иқдоми номардонаву хиёнаткорона ва ҷинояткорона даст заданд?». Посухаш оддист. Онҳо бояд барои маблағҳои гирифтаашон дар назди хоҷагонашон ҳисобот медоданд. Ба ин хиёнат даст задани наҳзатиҳо, пеш аз ҳама, бохти онҳо дар интихоботи охири парлумонӣ буд. Муроҷиатномаҳои қишрҳои гуногуни ҷомеа дар хусуси қатъи фаъолияти ҲНИТ барояшон болои сўхта намакоб гашт ва онҳо хостанд мисли солҳои 90-ум, бо баҳонаи ҷони ҳазорҳо ҳамватан ва ҳизби худро нигоҳ доранду манфиатҳои хоҷагони хориҷиашонро дар Тоҷикистон пиёда созанд. Тирашон хок хўрд. Хиёнати навбатии онҳо боз ба шикаст мувоҷеҳ гашт. Қисме аз сарварони ҳизб паси панҷара рафтанду аз иштибоҳу пушаймонии худ мегўянд, вале аллакай дер шуд. Роҳбарашон берун аз Ватан луқмаи хоҷа хўрдан дораду тарҳҳои дигар кашидан.
Мо  ТЭТ ҲНИТ-ро ҳамчун ташкилоти экстремистию террористӣ маҳкум менамоем. Зеро фаъолияти террористии ҳизби мазкур аз ҷониби чандин созмонҳои байналхалқӣ ва кишварҳои гуногун эътироф шудааст. Ҳарчанд,  ки роҳбарони ин ҳизби мамнуъ шуда бо дастгирии баъзе хоҷагони хориҷии худ мехоханд, худро сафеду бегуноҳ нишон диҳанд, аммо бефоида зеро офтобро бо доман пӯшонидан намешавад. ҲНИТ - бояд донад, ки дигар миллати моро фиреб додан, ба низоъ кашидан ғайриимкон аст, зеро Ваҳдати миллӣ  поянда аст!

Изҳороти кафедраи фанҳои гуманитарӣ-иҷтимоии Донишкадаи куҳӣ-металлургии Тоҷикистон нисбати  ТЭТ ҲНИТ

Баъд аз байн рафтани   Иттиҳоди Шўравӣ Ҷумҳурии Тоҷикистон 9-сентябри соли 1991 дар харитаи сиёсии ҷаҳон ҳамчун давлати мустақил ҷой гирифт. Вале,  баъзе  аъзоёни ҳизбу ҳаракатҳо ба монанди ҲНИТ, ба ҷойи аз ин неъмати бебаҳои Истиқлолият истифода бурдан гирдиҳамоиҳо ташкил намуда, нақша мекашанд то, ки ҳокимияти давлатиро ғасб намоянд, лекин ин гуруҳ одамон ҳеҷ гоҳ ба мақсади ғаразнок ва нопоки худ намерасанд. Дар солҳои 1990-уми  қарни гузашта ин бадхоҳони миллат гирдиҳамоиҳо ташкил намуда, Тоҷикистонро ба майдони набард табдил дода буданд.
Имрўз мо бо боварии комил метавонем гуфт, ки ин бадхоҳони миллат ҳеҷ вақт ба мақсади нопок ва зишти  худ намерасанд. Зеро Тоҷикистон  давлати қафомомондаву нотавон нест, хушбахтона  худованд ба сари мардуми Тоҷикистон Сарвари боақлу хирад, донову зиракро овардааст, ки пуштибонӣ давлату миллат  гаштааст.
Ҳукумати Тоҷикистон, аллалхусус Президенти мамлакат дар ҳамаи вохӯриҳо, баромадҳо, Паёмҳои худ оиди оромиву осоиштагӣ, сулҳу ваҳдат, бунёдкориву созандагӣ сухан ронда, мардуми Тоҷикистонро ба иҷрои ин амалҳо даъват менамояд ва худ намунаи ибрат мебошанд, ки на ба ҳама сарвару роҳбар ин хислат хос аст.
Аммо, роҳбарону  намояндагони ҲНИТ дар ин самт чӣ кор кардаанд, маълум нест.
Якчанд мисолҳоро оид корҳои зишти ҲНИТ рўи қоғаз меорем, ки боварии кас намеояд.
Воқеаи аввали моҳи сентябри соли 2015.с  ба амал омада, имрӯзҳо тамоми ҷомеаи моро ба ташвиш овардааст.  Амалҳои хиёнаткоронаи генерал Назарзода Абдуҳалимро ҳатто ҷомеаи ҷаҳонӣ маҳкум менамояд. Генерал Назарзода ба қадри сулҳу осоиштагии кишвар нарасида, ба амалиётҳои мусаллаҳонӣ даст ба куштор зад.  Ҳоло гурӯҳ ва ҳаракатҳои экстремистӣ фаъол гаштаанд, ки ғараз ва мақсади тахрибкоронаи худро зери пардаи ислом амалӣ кардан мехоҳанд. Онҳо сабабгори бисёр ихтилоф ва ноамнӣ дар баъзе  манотиқи олам гардида, исломро бадном мекунанд, ки ҷараёни салафия аз ҷумлаи ин гуна гурӯҳҳо мебошад, ки дар ибодату ақоид мардумро ба ихтилоф андохтаанд.


08 февралӣ соли 2018
18 майи соли 2018.
ТЕРРОРИЗМ ВА ЭКСТРЕМИЗМ - АМАЛҲОИ ЗИДДИИНСОНӢ
Ба ҳамагон маълум аст, ки гурӯҳҳои террористӣ барои анҷом додани амали ваҳшиёнаи худ ба мазҳабу дин такъя мекунанд, ки ин ба дин ҳеҷ алоқамандӣ надорад.
Асосгузори сулҳу Ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми имсолаашон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон бори дигар таъкид намуданд, ки «Терроризм ва экстремизм аз як ҷониб чун вабои аср хатари глобалии ҷиддӣ буда, аз ҷониби дигар аъмоли он гувоҳ аст, ки терроризм ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад, балки як таҳдиде ба ҷомеаи ҷаҳонӣ ва ҷони ҳар як сокини сайёра аст».
Мо ҳамеша бо суханони Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайравӣ намуда, терроризм ва экстремизмро шадидан маҳкум менамоем. Инчунин барои ҳифзи якпорчагии ин Ватани биҳиштосои мо ҳамеша омодаем ва сиёсати хирадмандонаю бунёдкоронаи Пешвои миллатро дастгирӣ мекунем.
Имрӯз коршиносон ба ин назаранд, ки ба доми террористӣ бештар ҷавонони муҳоҷир ё муҳассилини кишварҳои арабӣ ҷалб мешаванд. Барои ҷалб кардани онҳо аз шабакаҳои интернетӣ ба таври восеъ истифода мебаранд. Аз ҷумла барои ҷалби ҷавонони минтақаи Осиёи марказӣ сомонаҳои мухталифи интернетӣ воситаи асосӣ мебошанд. Чӣ хеле, ки аз тариқи шабакаҳои телевизионӣ як гурӯҳ ҷавонони тоҷикро бо гурӯҳи исломии Узбекистон пайваст шуданро намоиш дод, дар он ҷо падари яке аз ҷавонон бо оби дида гуфт, ки чунин фарзандро аз руи замин нест созед то ин, ки ман ҳамчун падар пагоҳ дар назди миллату давлатам сархам ва ба ҷавобгарӣ кашида нашавам. Чуноне, ки вақтҳои охир аз воситаҳои ахбори оммавӣ- сиёсӣ ва дигар ахборотҳои сохторҳои қудратӣ маълум гардид, дар ҷумҳурӣ 14 - гурӯҳи муташаккили террористӣ аз ҷониби неруҳои қудратӣ маҳв гардида, фаъолияти 12 - ҳаракат, ҳизб ва гурӯҳҳои экстремистӣ - ифротӣ, тундгаро дар қаламравӣ кишвар манъ гардид. Бархе аз ҷавонон - шаҳрвандони ҷумҳурӣ аз номи гурӯҳи давлати Исломии Шому Ироқ меҷанганд муайян гардида нисбати онҳо парвандаҳои ҷиноятӣ оғоз карда шудааст.
Барои пешгирӣ намудан аз ин вабои аср мақомотҳои қудратии кишвар чораҳои мушаххасро андешидаанд. То имрӯз 1190 нафар ҷавонони ҷумҳурӣ дар сафҳои созмонҳои террористӣ ошкор карда шуданд ва нисбати онҳо тафтишот бурда шуда истодааст ва зиёда аз 150 нафар шаҳрвандони ҷумҳурӣ ба ҳалокат расидаанд.
Сулҳе, ки Пешвои миллат, Президенти кишвар, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Тоҷикистон овард, нодиртарин ва қиматтарин неъмат мебошад. Ба мо зарур аст, ки ин ваҳдати миллӣ ва сулҳро чун гавҳараки чашм ҳифз кунем ва ҳама аз як гиребон сар бароварда барои ҳимояи манфиатҳои миллӣ камар баста, дар муқовимат ба афкори экстремистӣ, террористӣ муташаккилона мубориза барем, зеро бетарафӣ дар лаҳзаҳои таърихӣ нобахшиданӣ мебошад ва нагузорем, ки нохалафе фазои ороми Тоҷикистони азизамонро ғуборолуд созад.

Тошматов З.А., омӯзгори ДКМТ

ЭКСТРЕМИЗМ ВА ТЕРРОРИЗМ - ПАДИДАҲОИ НОМАТЛУБИ ҶОМЕА
Дар замони мо, ки пур аз таззод, мушкилот, ихтилофу зиддиятҳост, доир ба афзудан ва густариши экстремизм, фундаментализм, терроризм ва дигар зуҳуроту падидаҳои номатлубу хатарафзо зиёд ҳарф мезананд ва менависанд. Маънои аслии «экстремизм» чист ва он чӣ гуна падида аст? Экстремизм - (аз калимаи франсузии «ехtrеmismе» ва лотинии «eхtrеmus») гирифта шуда, маънои аслиаш ифротгароӣ, тундравӣ, фикру андешаҳо ва амалҳои тундравона, аз ҳад гузаштан, аз андоза гузаштан аст.
Экстремист шахсест, ки дар фаъолияти худ ҷонибдори амалҳои якравию тундравӣ аст. Ин амалу зуҳурот метавонад, дар тамоми соҳаҳои фаъолияти инсон - дар дин, сиёсат, идеология, илм ва ҳатто дар варзиш низ ба миён ояд. Дар Паёми Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон Эмомалӣ Раҳмон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон аз 26 апрели соли 2013 чунин таъкид шудааст: «Мутаассифона, дар олами ислом равияҳое низ арзи вуҷуд кардаанд, ки баъзе амалҳояшон ба фитнакориву тафриқаандозӣ равона гардидаанд. Ин ба моҳияти дини мубини ислом мухолиф аст ва ба он иснод меорад».
Дар замони мо шахсоне, ҳизбу ҳаракатҳо ва созмонҳое ҳастанд, ки кўшиш менамоянд, мақсаду маром, ғояву андеша, афкор ва нақшаҳои худро бо ҳар роҳу васила ва ҳатто, бо амалҳои тундравона амалӣ созанд. Ба ақидаи аксари муҳаққиқон, сиёсатшиносон, рўзноманигорон экстремизм бештар аз ҳама дар соҳаи дин дучор меояд ва ин падида дар тамоми гўшаву канори сайёраи мо ба амал меояд.
Сабабу решаҳои он дар чист ва омилу ангезаҳои он кадомҳоянд? Ба ин савол ҷавоби дақиқу мушаххас додан душвор аст. Ба ҳар ҳол баъзе сабабҳо, решаҳо, омилҳо ва ангезаҳои асосӣ ва умумии онро номбар кардан мумкин аст:
Аввалан, афзудан ва густариши ҳисси адами итминон ба фардо (ҳисси маъюсӣ, нобоварӣ, парешонӣ аз зиндагӣ). Файласуфи машҳури англис Антони Гидденс навишта буд, ки «мо акнун дар асри (замони) хатару таваккал (риск) зиндагӣ дорем».
Дуюм, ҷараёни бошиддати ҷаҳонишавӣ (глобализатсия) олами моро тағйир медиҳад, тамаддун, фарҳанг, анъана, урфу одат, дину мазҳаб ва суннатҳои анъанавиро заиф месозад ва ҳатто, тамоман аз байн мебарад. Натиҷаи он на ҳама вақт мусбату дилхоҳ аст ва ин падида эҳсоси нотавонӣ, заифӣ, маъюсӣ ва дар бисёр маврид танаффур (нафрат), эътироз ва муқобилиятро ба миён меорад. Ин омил метавонад, боиси бегонагӣ ва ҷудоӣ аз раванди ягонагӣ, ҳамкорӣ, ҳамзистӣ, таҳаммулпазирӣ гардад.
Сеюм, омиле, ки бештар дар ҷаҳони ислом, дар байни мусулмонон роиҷ аст - ин эҳсоси беадолатӣ нисбат ба ислом ва пайравони он аст.
Аксари мусулмонони олам чунини мешуморанд, ки нисбат ба онҳо мамолики Ғарб сиёсати-духўра, дурўя, меъёру стандартҳои мунофиқонаро ба кор мебаранд. Мутаассифона аксари онҳое, ки бо асли аркони ислом, таърих, фарҳанг, аҳком, фалсафа ва ахлоқи ислом ошно нестанд, чунин меҳисобанд, ки ба ислом хислати ситезу тундравӣ, таҷовузгароӣ, бадқасдӣ, ғайритаҳаммулпазирӣ хос аст. Ин андешаи мутлақо ғалат аст. Зеро «Қуръон», ҳадис, тамоми аҳкому аркони ислом ва фалсафаю ахлоқи он бар пояи адолат, баробарӣ, бародарӣ, озодӣ, амният бунёд ёфта, зарурияти сулҳ, ризоият, таҳаммул, оромӣ, амният, адолатро бо тамоми зуҳуроти он дар тамоми ҷабҳаҳои зиндагӣ таъкид ва фармудааст. Ислом дини сулҳу салоҳ ва бародарист, на барқасдиву бетаҳаммулӣ.
Экстремизм ва терроризм аз мафҳумҳоест, ки дар дунёи имрўза вирди забони ҳама шудааст ва ин ду мафҳум ба ҳам пайваст мебошад. Экстремизм (тундравӣ, аз андоза гузаштан) ба терроризм меорад. Истилоҳи «терроризм» (аз калимаи лотинии «tеrrоr») маншаъ гирифта, маъноаш «тарс ва ваҳм» аст. Террористон мехоҳанд, мақсаду мароми худро бо роҳи зўроварӣ, куштор, тарсу ваҳм амалӣ созанд. Террор кардан, ҷомеаро ба ҳолати тарсу ваҳшат ва ноумедӣ афкандан аст.
Нахустин баҳсу мунозираҳо миёни мутафаккирон, диншиносон ва баъзе уламои хуруфотпараст ва тундрави дин ҳанўз дар дунёи қадим ба миён омада, мактабу равияҳои гуногуни диншиносӣ, андешаву афкор ва осори диншиносони Ғарбу Шарқ равшангари ин гуфтаҳост. Сиёсати динии давлати абадқудрати шўравӣ, ки замоне ҷумҳурии мо низ як ҷузъи таркибии он буд, бар пояи атеизм ва ҷаҳонбинии атеистӣ асос ёфта буд. Таъбири (тезиси) машҳури К.Маркс «Дин барои мардум афюн аст» шиор ва моҳияту мақсади муносибат ба дин қарор дода шуда буд.
Бо мақсади татбиқи ин сиёсат муборизаи густурдаву оштинопазир алайҳи дин ва ҳар гуна эътиқоди диниро тақозо мекард, ҷиҳати аз байн бурдани ба истилоҳ «боқимондаҳои динӣ, кўҳнапарастӣ, хурофот» аз шуури мардум зудудани ҳар гуна андешаи динӣ, аз ҷомеа решакан кардани дин тадбирҳои гуногун андешида, амалӣ карда мешуд. Аммо мубориза алайҳи дин ва эътиқоди динӣ, динситезӣ дар аксари мавридҳо натиҷаи баръакс медод ва вокунишро бармеангехт. Мардум аз рўи фитрати азалии хеш то ҷое метавонист, муқовимат мекард, пинҳонӣ амал мекард ва ҳатто, дар баъзе мавридҳо ба амалҳои ифротӣ, тундравӣ даст мезад.
Таърихи афкору андешаи инсонӣ исбот менамояд, ки илму дониш ҳеч вақт душмани дину имон набуда, балки бар зидди хурофот, кўҳнапарастӣ, бофтаҳои баъзе диндорони бесаводу чаласавод буд. Ягон мутафаккир ё донишманди асили замони гузашта ва муосир низ бар зидди дин набаромадааст, балки хурофот, нодонӣ, ҷаҳолатро зери интиқод қарор додааст.
Донишманди маъруф Герберт Спенсер (Ҳерберт Испенсер) дар рисолаи хеш, ки ба мавзўи тарбия бахшидааст, чунин мегўяд: «Дониш бо хурофот сари адоват ва ситез дорад, вале бо дин душманӣ ва ситез надорад. Дар бисёре аз улуми табиии роиҷ дар асри мо руҳи динситезӣ вуҷуд дорад. Аммо дониши саҳеҳ ва дуруст ва дар сатҳи маълумоти фаротар рафта ва дар ҷарфноӣ ва умуқи ҳақоиқ (ҳақиқат) нишастааст, аз ин моҳияти динситезӣ барканор аст».
Замоне, ки давлати абадқудрати Иттиҳоди Шўравӣ вуҷуд дошт, мубориза миёни ду гурўҳи давлатҳо, ду идеология - лагери сотсиализм, ки ҷонибдори идеологияи коммунистӣ буданд ва дар раъси онҳо қарор дошт ва давлатҳои капиталистӣ бо сардории ИМА, ки худро чун кишварҳои демократӣ ва озод муаррифӣ менамоянд, муборизаи шадид, «ҷанги сард» идома дошт.
Пас аз суқути ИҶШС ва пош хўрдани иттиҳоди (лагери) сотсиалистӣ мубориза шакли дигар ро касб намуд. Рақобати абарқудратҳо, кўшиш барои соҳиб шудан ба нуфуз ба ин ё он минтақаи олам, захираву сарватҳои табиӣ, энергетикӣ, ба даст овардани мавқеи афзалиятноки стратегӣ, ҳарбӣ ва ғайра торафт шиддат мегирад.
Дар аксари мавридҳо онҳо мекўшанд, ки миёни ду динҳои бузурги ҷаҳонӣ - ислом ва масеҳият душманӣ ва зиддият барангезанд. Онҳо, чи тавре ки дар аввали сўҳбат ишора рафт, ислом ва пайравони онро ҳамчун ҷангҷўю таҷовузкор, ифротгар, бадкину ситезаҷў муаррифӣ намуда, фарҳангу тамаддун, дин ва дигар арзишҳои Ғарбро таърифу тавсиф ва намунаи ибрат мешуморанд ва онро ба гардани дигарон бо зўрӣ бор кардан мехоҳанд.
Яке аз омилҳои тезу тунд шудани муносибати баъзе кишварҳои мусулмонӣ бо давлатҳои Ғарб маҳз ҳамин сиёсати риёкорона, муғризона, дурўягӣ ва мунофиқона аст, ки он боиси пайдо шудан ва густариши мухолифат байни пайравони дини ислом ва масеҳият, тамаддуни Шарқу Ғарб ва дар айни замон тавлиди ҷараёнҳои тундрав (экстремистӣ) дар дину мазҳабҳои ҳам Ғарб ва ҳам Шарқ аст.
Мутаассифона, дар тўли чанд соли охир дар баъзе кишварҳои Ғарб амалҳое ба вуқўъ омаданд, ки боиси қаҳру ғазаби мусулмонони олам гардид. Мисол, нашри романи таҳрибкорона, таҳрифкоронаи Салмони Рушдӣ, сўзондани китоби «Қуръон» аз ҷониби роҳиби бадкеши масеҳӣ Тери Ҷонсони амрикоӣ, амали нобакоронаи карикатуристи Дания Курт Вастергаард, ки расм-карикатураи хаёлии Пайғамбари ислом Муҳаммад (С)-ро дар солгарди амалиёти терористии Ню-Йорк дар шакли бомба офарид, боиси нафрат ва маҳкуми мусулмонон ва шахсони солимфикри ҷаҳон гардид.Сўзонидани намоишкоронаи китоби муқаддаси мусулмонон «Қуръон» дар Амрико ва дигар амалҳои зишти исломситезии Ғарб вокуниши аксар кишварҳои мусулмонӣ ва ҷаҳони мутамаддинро ба вуҷуд овард.
Ин амали зиштро муншии Созмони Милали Муттаҳид Пан Ги Мун шадидан маҳкум намуда, таъкид намуд, ки «чунин аъмол зидди кўшишҳои СММ ва дигар созмонҳои ҷаҳонӣ дар роҳи муваффақ шудан ба таҳаммулпазирӣ ва эҳтироми фарҳангу адёни ҷаҳонӣ аст. Рафтори номақбули чанд нафар бадкеш набояд мухолифатро байни динҳо эҷод кунад».
Роҳбари Инқилоби исломии Эрон Оятулло Хоменаӣ - амали роҳиби амрикоиро маҳкум намуда чунин гуфтааст: «Ҳодисаи охир ба калисо ва масеҳият робитае надорад ва ҳаракатҳои лўхтаконаи чанд тундгарои аблаҳ ва муздурро набояд ба пои масеҳиён ва мардони динии онҳо навишт. Мо мусулмонон ҳаргиз ба амали мушобеҳе дар мавриди муқаддасоти динҳои дигар даст нахоҳем зад. Низои байни мусулмонону масеҳӣ хостаи душманон ва тарроҳони ин намоиши девонавор аст ва дарси «Қуръон» ба мо дар нуқтаи муқобили он қарор дорад».
Баъди суқути давлати абадқудрати шўравӣ ва ба вуҷуд омадани давлатҳои соҳибихтиёр, аз байн рафтани идеологияи ҳукмрони атеистӣ муносибат ба дину диндорӣ дар ҷумҳуриҳои тозаистиқлоли собиқ шўравӣ, аз ҷумла дар Тоҷикистон низ комилан тағйир ёфт. Акнун мардум ба мероси гузаштагони худ ва анъанаҳои диниашон таваҷҷўҳи хоса зоҳир менамуданд ва эътибори махсус медоданд.
Созмону ниҳодҳои динӣ ва ҳизбу ҳаракатҳои дорои тамоюли динидошта хеле фаъол ва зиёд гардида, ба ҳаёти сиёсӣ - иҷтимоӣ ва маънавӣ бештар таъсир мерасонданд. Дар мамлакат фазои озоди андешаи динӣ дар заминаи асли конститутсонии гуногунандешии сиёсӣ ва мафкуравӣ ташаккул ёфт.
Гуногунандешӣ ва таҳаммулпазирӣ таҳкурсии ғоявии ҳамзистии эътиқоди динии шаҳрвандони кишвар гардид. Сиёсати давлат бар зидди дин нигаронида нашуда, баръакс ба ҳимоя нигаҳдории фарҳанги миллӣ ва дин ба ҳайси як рукни муҳими сиёсати фарҳангӣ ва иҷтимоӣ нигаронида шуд. Барои мусалмонони кишвар, ки аксарияти мутлақи сокинони ҷумҳурии моро ташкил медиҳанд, тамоми шароитҳои мусоид фароҳам оварда шуд, то ниёзҳои эътиқодии худро ба таври озод амалӣ созанд. Дар натиҷаи тағйири муносибати давлат ба дин ва созмонҳои динӣ, ташаккул ёфтани вазъи нави динии ҷумҳурӣ сатҳи диндории мардум якбора боло рафт.
Солҳои 1943-1988 дар кишвари мо ҳамагӣ 34 созмони динӣ, аз ҷумла 17 масҷид, 15 калисо ва ибодатгоҳи насронӣ, 2 куништи яҳудӣ амал мекард.
Ҳоло дар қаламрави ҷумҳурӣ қариб 4 ҳазор иттиҳодияҳои динии исломӣ (масҷидҳои панҷвақта, ҷомеъ ва масҷиди ҷомеи марказӣ, Кумита оид ба корҳои дин, Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Шўрои уламои маркази исломии Тоҷикистон, Донишкадаи исломии ба номи Имоми Аъзам, 19 мадраса, дигар иттиҳодияҳо ва ҷамоатҳои (созмонҳои) динӣ) мавҷуданд.
Дар Ҷумҳурии Тоҷикистон 27 масоҷиди марказӣ, 325 масҷиди ҷомеъ, 3 ҳазору 334 масҷидҳои панҷвақта мавҷуданд. Ба ҳисоби миёна ба 2 ҳазор нафар аҳолӣ 1 масҷид рост меояд (бо назардошти он ки қариб 1 миллион нафар сокинони калонсоли ҷумҳурӣ, ғолибан мардон дар муҳоҷирати меҳнатӣ дар Руссия ва дигар кишварҳои ИДМ қарор доранд // Шустов А. Исламизатсия в Тадҷикистане // Третий взгляд - 2010 - 9 сент.
То соли 1990 мусулмонони ИҶШС танҳо дар мадрасаи Мири араби Бухоро ва Донишкадаи олии исломии Тошканд имкони таҳсилоти динӣ гирифтан доштанд. Соли 1990 дар ин ду муассисаи таълимии динӣ аз ҷумҳурии мо ҳамагӣ 27 нафар таҳсил мекарданд. Ҳиссаи (квотаи) мусалмонони ҷумҳурии мо дар ин муассисаҳои таълимии динӣ хеле ночиз буд ва аз ин рў, то замони истиқлол дар байни мусалмонони кишвар шумораи уламои хатмкарда (дипломдор) ангуштшумор буданд.
Соли 1990 дар шаҳри Душанбе Донишкадаи олии исломии ба номи Имом Тирмизӣ (ҳоло ба номи Имоми Аъзам) таъсис ёфт, дар он ҳамон вақт ҳамагӣ 142 нафар донишҷў таҳсил мекарданд. Дар шаҳри Хуҷанд, Қўрғонтеппа мактабҳои динӣ-мадрасаҳо кушода шуданд. Ҳоло танҳо дар Донишкадаи олии исломии Тоҷикистон ба номи Имоми Аъзам беш аз 1,5 ҳазор донишҷў таҳсил менамояд. Дар назди Донишкадаи мазкур гимназияи исломӣ фаъолият дошта, дар он қариб 700 нафар толибилмон таҳсил менамоянд, ки 291 нафарашон духтарон мебошанд ва ба онҳо 44 нафар устодон таълим медиҳанд.
Агар дар тўли беш аз 72 соли салтанати шўравӣ ҳамагӣ беш аз 30 шаҳрванди мо фаризаи ҳаҷро анҷом дода бошанд, дар давраи истиқлолият ҳазорон мусалмонони Тоҷикистон бо истифода аз ҳуқуқу озодиҳои худ ба мартабаи баланди ҳоҷигӣ расиданд. Соли 1943 аз ИҶШС ҳамагӣ 3 нафар ба маросими ҳаҷ рафта буданд. Дар мавсими ҳаҷи соли 2010-ум 5336 шаҳрванди ҷумҳурӣ фаро гирифта шуда буд, ки нисбат ба соли 2009-ум 265 нафар зиёд буд. Соли 2011 қариб 5,5 ҳазор нафар ба ҳаҷ рафтанд.
Бояд қайд намуд, ки дар баробари равоиди мусбату мўътадил ва табиӣ ҳаёти динӣ - маънавӣ, инчунин зуҳуроти манфӣ ва номатлуби ғояҳои ифротгароӣ, ки асосан аз хориҷи кишвар ворид мешавад, дар фаъолияти баъзе созмону ниҳодҳо, ҳизбу гурўҳҳо таъсири муайян расонданд.
Иллати сар задани чунин падидаҳои номатлуб, хатари тафриқаандозӣ ва ҷудоӣ дар байни мусалмонони кишвар дар солҳои охир, ин дар ҷомеаи мо пайдо шудани иғвоангезӣ, таҳрибкорӣ, ҳизбгароиву гурўҳбандӣ аз тарафи баъзе ходимони дин, имом - хатибон аз минбарҳои масоҷид, садо додани таблиғоти бегонапарастӣ, зидди манфиатҳои миллӣ, давлатӣ, суханони таҳқиркунанда, қабеҳу фаҳш ва беасосу бадномкунанда, таҷлили маросимҳои ба мазҳаби мо бегона, итоат накардан ба имому ҳоким, қонун ва дар ин замина ба вуҷуд овардани дуҳокимиятӣ дар фазои кишвар аст.
Мутаассифона, дар амри дифоъ ва пуштибонӣ аз нангу номус, ҳуввият ва арзишҳои миллӣ, манфиатҳои умумихалқиву умумидавлатӣ миёни баъзе уламои дин ва зиёиёни эҷодкори дин баҳс ба миён омада, аҳли ҷомеаро ба бетарафӣ намегузорад.
Зиёиёни эҷодкор бошанд, баъзе уламои динро ба бегонапарастӣ, арабгароӣ, бесаводӣ, чаласаводӣ, хурофоту таассуб, мавизаҳои бемантиқ,бе рабту низом, лаҳни тунду таҳқиромез ва зиддидавлатию зиддимиллӣ айбдор менамоянд. Дар айни замон баъзе уламои дин зиёиён, рўзноманигоронро ба динситезӣ гунаҳкор медонанд.
Дар ҳарду ҳолат ҳам уламои дин ва зиёиёни тоҷик бояд ҳамфикр бошанд, манфиатҳои умумимиллӣ, умумидавлатиро аз ғаразҳои ҳизбӣ, гурўҳӣ, мазҳабӣ, шахсӣ боло гузошта, ҷомеаро ба ихтилоф, ҷудоӣ ва хатару нооромӣ мувоҷеҳ насозанд.
Ассистенти кафедраи ТҲН   Бақоев Б.Б.
18 майи соли 2018.
ТТЭ ҲНИ - ҲАММАСЛАКИ ДИИШ

ТТЭ ҲНИ азсолҳои 90-уми асри 20 сар карда фаъолияти худро  ҳамчун ҳизби иғвоангез, моҷароҷӯ ва террористӣ нишон дод. Ҳаёти осоиштаи мардумро халалдор намуда, ҳазорҳо нафар аз кишвар берун шуданд. Зиёиён, олимони барҷаста ва ходимони давлатӣ  аз  дасти ин нобакорон кушта шуданд. Дар ҷануби кишвар ин нобакорон ҳазорҳо нафар оилаҳоро ва деҳу қишлоқҳоро вайрону валангор намуданд. Даҳшатҳое, ки ДИИШ дар Сурияву Ироқ карда истодааст ҲНИ дар Тоҷикистони азизамон содир карда буд.   
Ба  ҳамагон маълум аст, дар ҳудуди Тоҷикистони соҳибистиқлол тинҷиву ороми  ва сулҳу субот  пойдор мебошад. Намедонам,  чи  сабаб  бошад, ки ин гурӯҳ нияти баъдро доранд ва оқибати ин корҳои анчомдодаи онҳо  некӣ нест. Дар ҳоли ҳозир бошад, дар даврае, ки ҷаҳон торафт дар торҳои партофтаи нақшаи глобалии абарқудратҳо печидан дорад, қарзи ҳар як фарди  миллатпарасту ватандӯст яктост: роҳ надодани ғояҳо ва андешаҳои  бегона ба ҳаёти сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии  мо ва маҳкум намудани терроризму экстремизм. Мо хуб медонем, ки дар шароити имрӯза дар Ватани азизи мо Тоҷикистон, ҳамчун давлати соҳибистиқлол, озодӣ бо тамоми мушаххасоти давлати демокративу ҳуқуқбунёду дунявӣ рўи пояҳои мустаҳками давлатдорӣ қарор гирифт ва аз ҷониби ҷомеаи ҷаҳонӣ пазируфта шуд. Ва намоёнтарин чеҳраи сиёсии ин айёми мураккаб ва ҳамзамон тақдирсоз  хизматҳои фидокоронаи Президенти кишвар мебошад.
Оё онҳо як бор аз худ мепурсанд, ки бо чунин роҳ  ба ҳукумат  расидан чӣ паёмадҳое дар  пай хоҳад дошт?  Оё фикр намекунанд, ки кишвари  оромиро  ба коми ҷангҳои  беохир мекашанд.  Боқӣ, ин тоифаро инсоф диҳад, бигузор як хулоса  даркории худро дар мавриди аз даст кашидан ва ё умуман по додани он бароранд. Аз ин рӯ, халқ дар шахсияти  ӯ роҳбар ва сарвари олиҳиммати худро пайдо намуд. Асосгузори сулҳу ваҳдат, Пешвои миллат, Президенти кишвар муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон  ба тимсоли ифтихори ватандорӣ барои мардум табдил ёфт ва иродаи мардумро дар истиқрори сулҳ ва пиёда  намудани  сиёсати мусолиҳаи  миллӣ ба таҳрик овард, ки зеҳни мардумро дигаргун сохт ва иродаи ӯро ҷанбаи созандаю бунёдкорӣ дод. Бояд қайд намуд, ки Ваҳдати миллӣ бешубҳа рамзи воқеӣ ва ҷавҳари фалсафаи сулҳофарии миллати  тоҷик ва таҷассумгари ҳамбастагию ҳамдилии тамоми мардуми Тоҷикистон ба ҳисоб меравад. Ташаббусҳои Президенти Тоҷикистон дар арсаи байналмилалӣ, дастгирии онҳо аз ҷониби кишварҳои бузургу созмонҳои байналмилалӣ аз боло рафтани нақши Тоҷикистон дар ҳалли масоили ҷаҳонӣ ва минтақавӣ гувоҳӣ медиҳанд.

РЕЛИГИОЗНАЯ ПАРТИЯ (ПИВ) В ПОЛИТИЧЕСКОМ ПРОСТРАНСТВЕ ТАДЖИКИСТАНА

В конце 80-х годов, во время перестройки и гласности, в Таджикистане начали появляться различные движения и партии. Коммунистическая идеология начала терять свои позиции и на политическую арену вышли такие движения как «Растохез», Социалистическая  Исламского Возрождения Таджикистана. В   1991 году СССР распался и в стране началась борьба за власть и умы простых граждан республики. Политические партии и движения по лозунгами религии и патриотизма  дискредитировали власть и старый строй. Республика была в тяжелом экологическом и политическом положении.  Лидеры ПИВ использовали это в своих корыстных целях. Из истории мы знаем, во что это вылилось: гражданская война и разруха, десятки тысяч убитых и сотни тысяч беженцев. Они хотели построить исламское государство и лишить страну дальнейшего светского развития.
Благодаря XVI сессии Верховного Совета и уссилиям лидера Народного фронта  Эмомали Рахмона смогли сохранить страну и народ.         После подписания мирного соглашения в 1997 году представители оппозиции вошли в правительство и были допущены к управлению государством. У ПИВ появилось возможность работать на благо страны и народа, восстановить экономику, повысить социальный уровень населения.
Но спонсоры ПИВ - арабские страны , и особенно Исламское государство Иран хотели другого -политического и экономического влияния на Таджикистан. Для этого им нужна была своя партия внутри страны через которую могли бы продвигать свои идеи и в любое время дестабилизировать нашу страну.
Работая в государственных структурах члены ПИВ вели пропагандистскую   деятельность и никогда не отказывались от своих целей: захват власти и построения исламского государства. Потеряв доверие народа и почувствовав низкий рейтинг своей партии они начали применять террористические  методы. Один из военных генералов Назарзода со своими приспешниками хотел совершить  переворот и захватить власть в старе, но это им не удалось, все они были уничтожены. Лидер ПИВ Кабири нашедший убежище в одной из европейских стран продолжает свою антигосударственную политику.
Таджикистан светское демократическое государство и мы не хотим, чтобы в нашей стране была религиозная партия. Религия, в особенности ислам- это мирная религия, которая должна воспитывать нравственность и добропорядочность и ее нельзя использовать в политических играх. Молодежь, которая чаще других подвержена различными религиозным и экстремистским течениям нужно воспитывать в духе патриотизма и человеколюбия, чтобы они учились, работали и служили во имя своей страны, своего края и своей семьи.  

Секретарь - делопроизводитель,отдел науки, инновации и международных отношений Кодиров К.Т.

ЭКСТРЕМИЗМ ВА ТЕРРОРИЗМИ ДИНӢ - МАЗҲАБӢ

Экстремизм ё ин, ки ифротгароӣ аз рӯи мазмун динӣ ва дунявӣ ва аз рӯи зуҳурот ҳудудӣ, минтақавӣ ва байналмилалӣ шуда метавонад. Зуҳуроти ифротгароӣ хеле пурпечу тоб буда, ҳеҷ гоҳ ҳудуд ё дину миллат надорад ва ҳудуди ягон давлату миллатро эътироф намекунад.
Экстремизми дунявӣ намудҳои иқтисодӣ-сиёсӣ ва мафкуравӣ дорад.
Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон дар симои Асосгузори сулҳу ваҳдат, Пешвои миллат, Президент кишвар Эмомалӣ Раҳмон аз ҳар гуна ҳодисаҳои даҳшатбор, ки бо рехтани хуни инсонӣ анҷом меёбад, сахт мутаассир шуда,  борҳо хотирнишон сохтаанд, ки бунёдгароӣ, тундгароӣ ва ифротгароии динӣ на танҳо хатари миллию минтақавӣ, балки хатари фаромиллӣ ва глобалист ва муборизаи муташаккилона бо ин «вабои аср» қарзи шаҳрвандӣ ва инсонии мардуми солимақли сайёра маҳсуб меёбад. Мардуми тоҷик таъми заҳрогини ҳаводиси солҳои навадуми садаи бистро хуб чашида, анвои гуногуни ифротгароӣ ва тундравии динию мазҳабиро бо чашми сар дидааст. Ин амали ғайриинсонӣ ҳамаи моро бори дигар ҳушдор медиҳад, ки дар замони ҷаҳонишавӣ башарият бо душмани умумие рӯ ба рӯст, ки хориҷ аз чаҳорчӯби ҳар гуна қоидаҳои зиндагии шоиста ва босаодати инсонист. Муборизаи дастаҷамъонаи беамон бар зидди ин «вабои аср» бояд ҳамаи моро муттаҳид созад. Муаллифи ин сатрҳо дар Форуми Осиёи Марказии Занон-Мусулмонон зидди зӯроварии экстремизм ва радикализм дар доираи Лоиҳаи «Паст намудани сатҳи зӯроварии эксремизми динӣ ва устувории сулҳ дар Осиёи Марказӣ» аз 20-21 августи соли 2015 дар Бишкек бо дастгирии Сафоратхонаи Бритониёи кабир дар Бишкек, Мутакаллим, Созмони «Талош барои муттаҳиди дар сайёра» баргузор гардида буд, ширкат варзидаам. Аз Форум ниятҳои нек, усулҳои гуногуни пурра нест кардани экстремизм ва терроризм нигаронӣ ба амал оварда шуд. Яке аз ин усулҳои беҳтарин пасткардани сатҳи зӯроварии эксремизми динӣ ва доруи ин «вабои аср» модарону занон ва дуюм аҳли зиё ва омӯзгорон ҳастанд. Ҳар қадар дар ҷомеа ҷаҳлу зулмот мусаллат бошад, ҳамон қадар бенизомӣ, беадолатӣ ва суйитафоҳум решадор мегардад. Гурӯҳҳои махсусе таҳти пӯшиши хадамоти таҷассусӣ афродро дар доираи дину мазоҳиб мағзшӯӣ мекунанд ва барои анҷом додани амалиёти даҳшатафканӣ ва тањрибкорӣ сафарбар менамоянд. Кунун дар макотиби олӣ фанни «Диншиносӣ» ворид карда шудааст, ки  мақсади асосӣ ва ниҳоии он бедор ва огоҳ кардани ҷавонон аз ҳодисаи номатлуб маҳсуб мешавад ва зиёиёни дохилӣ бояд ин амали некро анҷом диҳанд. Ба умеди дигарон набояд шуд. Дигарон ҳеҷ гоҳ дар фикри муҳитсозӣ нестанд, баръакс, онҳо бар он манфиат доранд, ки муҳитҳои фарҳангӣ ва тафоҳуми миллию мардумӣ вуҷуд надошта бошад, то роҳандозии тарҳҳои гуногуни сиёсӣ  ба мушкил  мувоҷеҳ нагарданд. Одатан, ҷавонон, ки аз лиҳози зеҳнӣва ақлонӣ рушд наёфтаанд, осебпазиртар буда, зуд ба ин ҷараёнҳо ҷалб мешаванд. Дар зеҳни онҳо, ки тозаю покиза аст, хурофот пур карда мешавад ва азбаски ҷавонон сахт ҳассосанд бегумон, шефтаю мутамоили ақоиди бебунёд мешаванд. Аксари мусулмонони дунё аз назари огоҳӣ ва иттилоъ, маърифат ва биниш ақибмонда буда, донишу биниши онҳо бештар рӯйи эҳсосу тасаввурот қарор дорад ва бар мабнои он дар сурати интишор гардидани маводи интиқодӣ ҳассосият ва вокуниши шадид нишон медиҳанд. Қобили тазаккур аст, ки тамоми динҳо покизагӣ, ростгӯӣ амали некро тарғиб дошта, дар асоси се зинаи тафаккури ахлоқӣ пиндори нек, гуфтори нек, рафтори нек устувор гаштааст. Лекин ифротгарон фикр мекунанд, ки дар пешгоҳи Худованд иззат доранд ва бо ин гумон баҳар коре, ки дар қолаби ҷиҳоди динӣ мефармоянд, қатъан иҷро карда, ба биҳишти ваъдагӣ мерасанд. Бозӣ кардан бо зеҳни насли ҷавон,  мутаассибон ва эҳсосоти мардуми хурофотӣ аз мушаххасоти кори хадамоти махсус маҳсуб меёбад. Дар чунин вазъият масъулияти азими таърихӣ ва рисолати шаҳрвандии мо аз он иборат аст, ки давлати ҷавони миллӣ, истиқлолияти он, ки чун ниҳоли навбар аст ва ҷомеаи худро, ки маромаш  зиндагии шоиста ва босаодат аст аз чунин паёмади манфӣ эмин нигоҳ дорем.

МИРЗОАҲМЕДОВ М.М.,  устоди кафедраи математикаи олӣ ва информатика

ХАТАРУ ТАҲДИДҲОИ ЭКСТРЕМИЗМИ ҶТ ВА ШОМИЛШАВИИ ҶАВОНОН БА САФИ ИН СОЗМОНУ РАВИЯҲОИ ТУНДРАВ

Экстремизм - ин изҳори фаъолияти ифротии шахсони ҳуқуқӣ ва воқеъӣ ба нооромӣ, дигаргунии сохти конститутсионӣ дар давлат, ғасби ҳокимият ва тасарруфи салоҳияти он, ангезонидани наҷотпарастӣ, миллатгароӣ, бадбинии иҷтимоӣ ва мазҳабӣ мебошад.
Экстремизм - калимаи фаронсавӣ буда, маънои тарафдорӣ, ақидаҳои канорӣ ва ниҳоӣ, аз ҷумла чораҳои ниҳоиро мефаҳмонад. Решаҳои экстримизм ба дини садсолаи давраи мусулмонӣ рафта мерасад, хориҷиён мебошанд, ки соли 657 аз қисми қушунҳои халифаи чорум-Алӣ ташкил карда шудааст.
Дар ҶТ экстремизми динӣ дар давраҳои сукути давлати бузурги шӯравӣ падо гардид. Аз байн рафтани идеологияи коммунист ва пош хӯрдани ҳокимияти  шӯравӣ дар ҷаҳон дигаргуниҳои куллироба миён овард, аз ҷумла дар шуури одамон дигаргуниҳои сиёсию иҷтимоии замона низ тағйир ёфт.
Соли 1990 аввалин маротиба аз ҷониби қувваҳои исломгароӣ тазоҳуроти ҳизбу ҷунбишҳои нав зери ниқоби нерӯи демократия, радикализми сиёсӣ доир гардид. Тоҷикистон дар баробари дигар давлатҳои ИҶШС соҳибистиқлолии худро 9-сентябри соли 1991 ба даст овард, вале аз рӯзҳои аввали ба даст овардани истиқлолият давлати ҷавон аз тарафи душманони дохилӣ, мухолифини тоҷик ва аҷнабиёни хориҷӣ ба ҷанги щаҳрвандӣ кашида шуд. Дар натиҷа ЧТ ба як кишвари бесару парешон, пур аз низоъ ва вайрону фалаҷ мубаддал гардид.Нерӯи ниҳоӣ ва ҳаракатдиҳандаи ҳамаи ҳизбу ҷунбишҳои навбаромад, ҳизби мухолифин буд, ки чандин сол пештар дар қаламрави ЧТ пинҳонӣ амал мекард. Аммо муддате нагузашта, аз оғоз ба гирдиҳамоию зуровариҳо сар карда, бо вазнин гардидани вазъият хоки ватанро тарк намуда ба дигар давлатҳои исломӣ паноҳ бурданд, ки як қисми сокинони кишвар аллакай дар оташи ҷанг аз хонаву дари худ маҳрум гашта, маҷбур ватани аҷдодиашонро тарк карда, ба гӯшаҳои давлатҳои ҳамсоя ҳамчун гуреза сафар намуданд.
Дар хориҷи кишвар қисмати ҳарбии мухолифин бо ҷараёну созмонҳои ифротӣ робита пайдо намуда, як қисмати онҳо дар марказҳо ва бошишгоҳҳои динӣ-экстремистӣ ҳамчун гурӯҳҳои террористӣ амал мекунанд.
Хулоса, ин гурӯҳҳои ифротгаро ба пешравии давлати мо монеъ мешаванд. Ва ҳаёти мардуми ободу осоиштаи кишварро халалдор месозанд.

Нурматова М.Р., ассистенти кафедраи забони давлатӣ ва забонҳои хориҷӣ  

СОДДАГИВУ САБУКАНДЕШӢ ПУШАЙМОНӢ МЕОРАД!

Ифротгароӣ ва терроризм дин, мазҳаб ва миллат надорад ва бо ин зухуроти нангин омехта кардани ислом кори нодуруст аст. Мубориза бо экстремизм, терроризм ва чинояткориро харгиз чун мубориза бар зидди дин муаррифи набояд кард. Зарур аст, ки ба истифодаи ислом бо чунин мақсадҳои зишт рох дода нашавад ва чинояткорону ифротгароён барои амалҳои ҷинояткоронаашон дар назди қонун ҷавоб гӯянд,” - қайд менамоянд Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ - Пешвои миллат, Президенти Ҷумхурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон. Ин таъкид аз он хотир аст, аксарият нуктаи асосии пайдо шудани ифротгароиро ба дин рабт медиҳанд. Бо вучуди он ки дар замони муосир қуввахои манфиатдор бо истифода аз усулҳои технологӣ шакли таъсиррасонии худро васеъ намуда, даҳҳо шабакаҳои иҷтимоиро хамчун василаи сода ва арзони муошират истифода менамоянд, дар баробари ин бо чанг задан ба эҳсоси мардум ҳамагуна ҳадафу ҳаракати худро бо дин омехта мекунанд.
Имрӯз коршиносон ба ин назаранд, ки ба доми террористӣ бештар ҷавонони муҳоҷир ҷалб мешаванд. Барои ҷалб кардани онҳо аз шабакаҳои интернетӣ ба таври васеъ истифода мебаранд. Аз ҷумла барои ҷалби ҷавонони минтақаи Осиёи Марказӣ сомонаҳои мухталифи интернетӣ воситаи асосӣ мебошанд.
Имрӯз мутаассифона, ин зуҳурот ба як масъалаи асосии башарият табдил ёфта ҳамчун вабои аср муаррифӣ мешавад.
Аз ин рӯ дар тамоми кишварҳо, аз ҷумла Ҷумҳурии Тоҷикистон тамому неруву ҳастӣ барои пешгирии он ва таъмини амнияту осоиштагии мардуми мамлакат равона шудааст.
Сабабҳои асосии ба ин гуруҳҳо пайвастани шаҳрвандон, хусусан ноболиғон ва ҷавонон паст будани маърифати ҳуқуқӣ, динӣ, ҷой доштани камбудиҳои ҷиддӣ дар кори таълиму тарбия дар оила ва ҷомеа мебошад. Хусусан, беназорат мондани ҷавонон, истифодаи ғайримақсадноки расонаҳои электронӣ ва шабакаҳои иҷтимоӣ сабабҳои дигаре мебошанд, ки ташкилотҳои террористиву экстремистӣ бо истифода аз онҳо ба паҳн кардани ҳар гуна наворҳои махсус ва сабтҳои таблиғотии шахсони алоҳида ва зархаридони хориҷиро паҳн менамоянд.
Боиси хурсандист, ки ҷавонони имрӯзаи Тоҷикистон ба хубӣ  дарк кардаанд, ки имрӯз аз дирӯз ва фардо аз имрӯз бояд беҳтар бошад. Онҳо рисолати таърихии худро дар пайи сиёсатҳои  хирадмандонаву созанда ва ободкоронаи Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат  муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон амиқ дарк карда, дар фикри ободию сарсабзии кишвар, ҳимояи марзу буми он ҳастанд ва барои расидан ба ҳадафҳои стратегии рушди иқтисоди кишвар ва ҳифзи арзишҳои милливу давлатӣ камари ҳиммат бастаанд.

Раҳимова Д.А., Донишкадаи кӯҳӣ-металлургии Тоҷикистон
18 майи соли 2018.
РАВИЯҲОИ РАДИКАЛИСТӢ ВА ЭКСТРЕМИСТӢ БАРОИ ХАЛҚИ ТОҶИК БЕГОНА МЕБОШАД
(Истиқлолият фазои диниро тавсеа бахшид)
Таҳлили   ҳодисаҳои  нангин, ки Ҷумҳурии Тоҷкистонро ба ҷанги бародаркуш оварда расонида буд, бешубҳа аз он шаҳодат медиҳад, ки сабабгори асосӣ ин ҷой доштани таъсири  қувваҳои экстремистии беруна бо мақсади амалисозии ниятҳои   ғаразноки худ дар ҳудуди давлати соҳибистиқлоли  ҷавон  мебошад.  Дар солҳои аввали соҳибистиқлолӣ  дар дохили Тоҷикистон  якчанд қувваҳо руи саҳна омаданд, ки мақсади асосии онҳо ба даст овардани ҳокимияти сиёсӣ буд. Дар қатори ин қувваҳо ҲНИ, ки бо парчами ислом ва  бо кумаки давлатҳои хориҷии ба ном  “бародар” аз вазъияти вазнини сиёсиву иҷтисодӣ истифода бурда дар байнӣ мардуми мусулмони  роҳгумзадаи тоҷик фитнаангезӣ намуда, бо мақсади амалисозии мақсадҳои  хиёнаткоронаи худ ба кирдорҳои ваҳшатангез даст заданд. Гарчанде, ки  таърих нишон дод  кӯшишҳои ин қувваҳои экстремистӣ ҷиҳати ба даст овардани ҳокимият бо тамсилаи револютсияи исломии Эрон,    барои шароити Тоҷикистон ва мардуми бо нангу номус ва бофарҳонги  тоҷик амалинашаванда аст, вале то ҳол намояндагони ин қувваи экастремистӣ  берун аз ватан  (агар онҳо ватан дошта бошанд!) сарпаноҳ ёфта, зери ниқоби  ислом амали хиёнаткории худро идома дода истодаанд ва дар ин кор давлати бо мо “дӯсту бародар” на  танҳо сарпаноҳ, балки бо ҳама воситаи итттилолтӣ кӯмак расонида истодааст. Онҳо бо ин кордории худ исломро бо терроризм ҳамчун синоним дар тамоми дунё маъруфи карда истодаанд.
Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Прнзиденти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтроам Эмомолӣ Раҳмон якчанд маротиба қайд намудаанд, ки  “Ислом бо тероризм ягон умумият надошта, мубориза бо тероризм мубориза бо ислом нест. Террорзм дин, миллат, этиқод ва ватан надорад. Маданияти миллии тоҷикон бо ғояҳои арзишдори  дини мубини ислом хело сахт алоқаманд буда, ҷудо кардани он ин ғояҳо хатогии   калон ба ҳисоб меравад”. Ҳукумати Тоҷикистон барои нигоҳ  доштани мустақилияти инкишофи   этникӣ, маданӣ ва диннии халқи тоҷик ҳамаи имкониятҳоро истифода бура, корҳои зиёд карда истодааст. Ба монандӣ:  таъсис додани Кумита оид ба корҳои дин,  ва танзими чашну маросимҳо дар назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, Маркази исломшиносӣ дар назди Президенти  Ҷумҳурии Тоҷикистон, Маркази исломии Тоҷикистон, Институти исломӣ ба номи Абӯ Ҳанифа.  Бо мақсади ҳифзи ҳуқуқҳои конститутсионии шаҳрвандон   якчанд масҷидҳо ва ҷойҳои муқадас  сохта ва барқарор карда шуданд,  китоби муқаддаси Қурон, ҳадисҳои Имоми Аъзам ва дигар китобҳои классикии динӣ чоп карда шуданд, идҳои Навруз, Рамазон, Қурбон, Меҳргон ва Сада ба рӯйхати идҳои давлатӣ ворид карда шудааст. Ҷашни бошукуҳи  1310 солагии Имоми Аъзам  ба тамоми дунё тоҷиконро ҳамчун миллати  эҳтиромкунанда ва нигоҳдорандаи  арзишҳои динӣ машҳур кард ва нишон дод, ки барои халқи тоҷик
равияҳои радикалистӣ ва экстремистӣ бегона мебошад.

Усмонов Ш., устоди ДКМТ

ДОНИШИ СИЁСӢ-АСОСИ МУБОРИЗА БО РАВИЯҲОИ РАДИКАЛИСТӢ ВА ЭКСТРЕМИСТӢ
Агар ба саҳифаҳои таърихи ин ё он давлат ё қавми дилхоҳ нигарем тасвирҳои  пур аз ҳодисаҳои  ҷангу ҷидол ва муборизаҳо ба назар ҳувайдо мешавад, ки муборизаи ду қувва-қувваҳои хайрхоҳу бадхоҳ иборат аст. Мақсади ниҳоии ин ҷангу ҷидолҳо ин ба даст овардани ҳокимият ва ҷорӣ намудани сиёсати худ бо роҳӣ зӯрӣ мебошад. Дар баъзе ҳолатҳо (хусусан солҳои охир) қувваҳои сеюм яъне қувваҳои ифротгаро низ пайдо мешаванд, ки асосан зери парда (ниқоб)  фаъолият намуда, мақсаду мароми  гаразноки худро  доранд. Ин қувваҳои сеюм  худро ҳам  ҳизби сиёсии “адолатҷӯ” худро маъруфӣ карда  бо таъсиррасони ба тафаккури инсон онҳоро гумроҳ менамояд ва барои амалисозии ниятҳои ғаразноки худ истифода мебарад. Ин қувваҳои сиёсии ифротгаро дар мамлакатҳои мусулмоннишин дини мубини исломро ҳамчун ниқоб истифода мебаранд, ки ин хело хафнок мебошад. Чи тавре, ки раиси Шӯрои уламои Маркази исломии Ҷумҳури Тоҷикистон С.Абдуқодирзода дар мақолаи худ “Хавфи ҳизбҳои динӣ ба давлатдории миллӣ” (Минбари халқ, №4, аз 24.01.2018) менависад, таҷрибаи чандин кишварҳое, ки дар онҳо ҳизбҳои динӣ бо номҳои гуногун амал мекунад, исбот кардааст, ки ҳеҷ пешравие дар он мамолик бо “шарофати” ҷумбишҳо ва ҳизбҳои дорои идеологияи динӣ ба вуҷуд наомадааст.
Гарчанде, ки ҲНИТ дар Тоҷикистон ҳоло расман фаъолият намебарад, таъсири он ва дигар ҳаракатҳои радикалистӣ ва экстремистӣ ба монанди Толибон, давлати исломии Ироқу Шом (ДИИШ) ва дигарҳо аз хориҷи кишвар дида мешавад. Ҳадафи асосии онҳо ин корбарӣ бо табақаи камтаҷриба вале сернуфузи мо  наврасону ҷавонон мебошад. Бо роҳи кашидан ба доми худ онҳо аз ҳамаи роҳҳо ва воситаҳо истифода мебаранд, то ки наврасону ҷавононро гумроҳ намуда, барои амалисозии мақсадҳои ғаразноки худ истифода  баранд.
Чӣ тавре, ки санаи 10.05.2018 Раиси вилояти Суғд муҳтарам Раҷаббой Аҳмадзда дар мулоқоти худ бо омӯзгорону донишҷӯёни Донишкадаи куҳӣ-металлургии Тоҷикистон қайд намуданд, дар қатори таълими асосҳои технологияҳои муосир ва фанҳои тахассусӣ тарбияи хештансиносӣ ва худогоҳии миллии наврасону ҷавонон вазифаи аввалиндараҷа мебошад.
Бинобар ҳамин дар марҳилаи имрӯза тарбияи хештансиносӣ ва доштани  дониши сиёсииву ҳуқуқии наврасону ҷавононро бояд дар мадди аввал қарор дошта, мазмуни мавзуъҳои фанҳои гуманитарӣ-иҷтимоӣ, ки кариб 30%-нақшаи таълимӣ ва соатҳои тарбиявӣ, ки 2 кредитро ташкил медиҳад, ба ин масъалаҳо вобаста карда шавад. Ба ғайр аз ин донишҷӯён дар иҷрои кори мустақилона аз фанҳои  гуманитарӣ-иҷтимоӣ дар мавзуъҳои вазъи сиёсии ҷаҳони муосир, ватандӯстӣ,  хештансиносиву  худогоҳии миллӣ корҳои хаттӣ иҷро намоянд ва барои баҳодиҳӣ ва ҳавасмандгардонии донишҷӯён ба ин корҳо озмунҳои дохилидонишкадавӣ, шаҳриву вилоятӣ ва Ҷумҳуриявӣ эълон нарда шавад.

Усмонов Ш., устоди ДКМТ

ПЕШБИНИИ ТЭТ ҲНИТ ҲАМЧУНИН ТАРҒИБИ ТЕРРОРИЗМ АЗ ҶОНИБИ  ҶУМҲУРИИ ИСЛОМИИ ЭРОН
Мақоми расмии давлатӣ ва узви роҳбарияти  Вазорати умури хориҷии Эрон дар  бораи ҳимояи қатъии Эрон аз ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон чунин изҳорот содир намояд, зеро то имруз, баъди он ки дар муносибатҳои Тоҷикистону Эрон  сардӣ омад,  мақомоти эронӣ дар мулоқотҳо гуё эҳсоси андаке нороҳатӣ ба ҷониби Тоҷикистон  тавҷеҳ мекарданд, ки гуё даъвати раиси  ҳизби ҷинояткор эътирофшудаи ҲНИТ  Муҳиддин Кабирӣ ба Эрон  аз суи  як созмони фарҳангии ғайридавлатӣ  сурат гирифтааст ва  мақомоти  расмии двалат аз он гоҳ  набуданду  чунин кор дигар такрор намешавад, вале мутасифона он такрор гашт.
Нашри чунин матлаб  аз назари  дипломатию давлатдории  Эрон  огоҳона ва манфиатбарона  ва  муҳимтарин  аз ҳама  ғаразнок  иҷро шуд. Номаи расмии мушовири аршади вазири умури  хориҷи ҶИ Эронро дар ҳимояти қатъи аз  ин  ҳизб  думболи он сиёсат метавон  ном  бурд, зеро нашри  чунин  баёноти  дар  ин сатҳ  тамоми гумонҳоро  дар бораи хатто баъди аз тарафи  Суди Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон  мамнӯъ шудани ҲНИТ идома ёфтани  ҳимояи Эрон аз ин ҳизб комилан тасдиқ намуданд.
Коршиносон бар он ақидаанд, ки ҷониби Эрон ҳимоят  аз Кабириро  ки асоси  «яхбандии  муносибатҳо»  гардид, хатои сиёсии худ дарк кард  ва болои «сӯхта намакоб» гуфтагӣ барин дар нишасти  охирини  сарони  кишварҳои Созмони ҳамкории Шанхай дар алмаато гуё  бо айби  Душанбе напазируфтани  ҶИ Эрон  ба узвияти  ин созмони  минтақавӣ  «дардашон боло» гирифтану аз пайи «интиқом» шуданд.
Вале имруз Эрон  дар такя ба сиёсати таҳрезишудаи ҷосусони ғарбии ҳимоят аз  радикализми  исломӣ ба  бархе кишварҳои  арабӣ тақлид менамоянд ва нуфузи эътироби хешро ба ин  василаи дар ҷаҳони ислом тақвият бахшидааст.  Оҳиста - оҳиста дар зеҳни гуруҳҳои  муайяни кишвар  худро чунон вонамуд карданд, ки гуё маҳз  онҳо аз исломи  мусалмонӣ мегӯянд ва ҳизбашон ҳизби Худост.  Яъне, бо роҳи ақидаи «қадам ба қадам» бо  демагогияи худ зеҳни  мардумро  вориди террорӣ ақидатӣ қарор доданд. Аъзои ҲНИТ  ба мисли ихвониҳо аз демагогия зиёд  истифода  мебаранд,  шиорҳои озодӣ,  демократия,  баробарӣ,  озодии  матбуотро ба миён  мегузоранд, ки  ин гуна шиорҳо  дар воқеияти  исломӣ сиёсати  татбиқнашавандаанд.
Бозиҳои пасипардагӣ ва  хатарноки ҶИЭ бо давлати ҳамзабони худ ва паноҳ кардани душманони миллати  тоҷик  зери чодари худ, нуфузи эътибори хешро дар  минтақа аз даст медиҳад. 
Рузе мерасад, ки ин  сиёссати ҶИЭ  дар пай ихтилофоти  ҷаҳонишавӣ ва  афзудани таҳдиду  хатарҳои гуруҳҳои  ифротӣ, зуҳуроти номатлуби  экстремистӣ- террорстӣ ва фарогирии  ҷавонон ба онҳо аварда мерасонад.  Ва маълумот  маълум мегардад, ки назар ва андешаи онҳо хилофи ҳама гуна  тартиботи қонунӣ, амали  андешамандонаи  инсонӣ ва рафтори   эътирофгардидаи исломӣ мебошад.

Кафедраи металлургия Фаридаи Амонулло

СИЁСАТИ НОПОКУ ИФЛОСГАРОИ ҲУКУМАТИ ҶУМҲУРИИ ИСЛОМИИ ЭРОН НИСБАТИ АШХОСҲОИ БЕТАФАККУРИ ҶОНИБДОРОНИ ҲНИ
Ҳизби наҳзати исломи Тоҷикистон ки аз аҳзоби  умдаи мухолиф ва танҳо ҳизби расмии  мазҳаб дар Осиёи Миёна маҳсуб мешавад. 26 октябри  соли 1991 таъсис  ва дар моҳи декабри ҳамон сол расман сабти ном шуд. Ҳарчанд гуфта мешавад 20 апрели соли 1973 Сайид  Абдулоҳи Нурӣ, Муҳаммадҷон Ғуфронов маъруф ба  Қорӣ Муҳаммадҷон, Неъматуллоҳ Эшонзода, Холиди Абдусалом ва Қаландар Садруддинов созмонеро поя гузоштанд, ки бо номи «Наҳзати ҷавонон» дар солҳои шӯравӣ ба таври пинҳонӣ фаъолият мекардааст. Баъди расмият гирифтан роҳбарии ин ҳизбро Муҳаммадшарифи Ҳимматзода, аз чеҳраҳои саршиноси сиёсӣ ва мазҳабии Тоҷикистон ба ӯҳда дошт. Ин ҳизб арзишҳо ва аҳдофи худро чунин тавсиф мекунад: “Бо инояти Худованди муттаъол, пайравӣ аз Паёмбари гиромӣ (с) ва эътимод ба нерӯву хиради мардум, ноил шудан ба бунёди ҷомеъаи пешрафта, озода ва босубот, расидан ба авлавияти қонун ва адолати иҷтимоъӣ, мардумсолорӣ, шоистасолорӣ ва каромати инсонӣ бар асоси арзишҳои миллию маҳзабӣ ва умумибашарӣ.”Дар даврони ҷанги дохилии солҳои 1992 -1997 дар Тоҷикистон ҳизби наҳзати исломӣ якҷоя бо ҳизби демукратӣ ва созмони “Лаъли Бадахшон” алайҳи давлати вақти кумунистӣ сангар гирифта буд. Дар аввали соли 1993 Додгоҳи Олии Тоҷикистон фаъолияти ин ҳизбро мамнӯъ кард. Он замон пойгоҳҳои аслии ин ҳизб ва нерӯҳои дигари мухолиф дар Афғонистон воқеъ буд ва онҳо маъмулан дар минтақаи Рашт, дар шарқи Тоҷикистон, бо нерӯҳои давлатӣ даргир мешуданд. Пас аз имзои Мувофиқатномаи сулҳи Тоҷикистон дар моҳи июни соли 1997 шароит барои бозгашти аъзои ҳизби наҳзати исломӣ ба кишвар фароҳам шуд ва дар моҳи августи соли 1999 ин ҳизб дубора ба расмият шинохта шуд. Он замон Саид Абдуллоҳи Нурӣ, роҳбари Иттиҳоди мухолифони давлати Тоҷикистон дар анҷумани ҳизби наҳзати исломӣ ба роҳбарии ин ҳизб интихоб шуд. Мунтақидони Нӯрӣ ӯро бештар ба муомила бо давлат ва ҳимояти ошкор аз Эмомалӣ Раҳмон, муттаҳам мекарданд. Ба дунболи фавти Абдуллоҳи Нурӣ дар 9 августи соли 2006 роҳбарии Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон ба ӯҳдаи Муҳиддин Кабирӣ вогузор шуд. Ҳизби наҳзати исломӣ бо номзади худ дар интихоботи раёсати ҷумҳурии соли 1999 ширкат дошт. Дар ин интихобот Давлати Усмон, намояндаи ин ҳизб, танҳо ҳудуди 4 дар сад аз орои интихобкунандагонро ба даст овард. Ин ҳизб дар ду интихоботи парлумонӣ дар солҳои 2000, 2005 ва 2010 муваффақ шуд, дунафарӣ аз намояндагони худро вориди парлумон кунад. Вазорати адлияи Ҷумҳурии Тоҷикистон мутобиқи моддаи 20 Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи ҳизбҳои сиёсӣ» ба Ҳизби наҳзати исломи Тоҷикистон огоҳинома ирсол намуда, аз роҳбарияти ин ҳизб қатъи фаъолияти ғайриқонуниашро талаб намудаст. Тавре дар номаи мазкур омадааст, мувофиқи моддаи 3-юми Қонуни Ҷумҳурии Тоҷикистон «Дар бораи ҳизбҳои сиёсӣ» ҳизби сиёсии ҷумҳуриявӣ бояд дар аксари шаҳру ноҳияҳо ташкилоти ибтидоӣ дошта бошад. Мувофиқи санадҳои ба Вазорати адлия воридшуда дар 58 шаҳру ноҳияҳои мамлакат ташкилоти ибтидоии ҲНИТ фаъолияти худро қатъ кардаанд. Бинобар ин ҲНИТ наметавонад худро ҳизби умумиҷумҳуриявӣ муаррифӣ карда, анҷуман баргузор кунад. Хотиррасон бояд кард, ки чанде пеш роҳбарияти Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон дар симои Саидумар Ҳусайнӣ ва дигарон бо ҷамъ овардани гурӯҳи журналистон дар як манзили шахсии истиқоматӣ, ба ном нишасти хабарӣ баргузор карда, баёнияи Шӯрои сиёсии ҲНИТ-ро эълон намуданд.  Роҳбарияти ҲНИТ дар баёнияи худ сабаби баста шудани қароргоҳи ҳизби наҳзатро ба қарори Шӯрои сиёсии ҳизб дар хусуси баргузор кардани анҷумани ҲНИТ алоқаманд шарҳ дода, дархост карданд, ки қароргоҳи ҳизб боз карда шавад ва барои фаъолияти он монеа аз байн бурда шавад.  Мавриди зикр аст, ки сабаби баста шудани қароргоҳи ҲНИТ баҳси Кумитаи давлатии сармоягузорӣ ва амволи давлатӣ бо соҳибмулки бино ва ғайриқонунӣ харидорӣ шудани бинои мазкур эълон шудааст.
Додгоҳи олии ҶТ рӯзи 29-уми сентябр Ҳизби наҳзати исломӣ ягона ҳизби динӣ дар минтақаи Осиёи Миёнаро созмони террористӣ эълон намуд ва фаъолияти онро дар қаламрави кишвар манъ кард. Ба  ҳамагон  маълум аст, ки дар ҳудуди Тоҷикистони соҳибистиқлол  8 ҳизби сиёсӣ ба қайд гирифта шуда, амал  мекунанд. Яке аз ин ҳизбҳо ин  ҳизби наҳзат мебошад. Намедонам чи  сабаб шуду  ин ҳизбҳоро ҳамчун  ҳизби сиёсӣ  расман ба қайд гирифтанд, ё ин ки дар аввал мардуми  тоҷик ба таври кофӣ аз моҳияти он бархурдор набуд, ки имрӯз яқинан мардуми тоҷик фаъолияти ХНИТ - ро дар ҳудуди кишвар намехоҳанд.. Зеро имрӯз мо дар асри XXI  қарор дорем.
Асре, ки мардуми соҳибмаърифату донишманд ба пешрафтҳои  нанотехнологӣ расиданду ҳамон  қабатҳои  замину осмонро, ки мо дар бораашон афсонахонӣ дорем, илман мекушоянду фатҳ кардан доранд. Муллоҳои мазҳабию ҳизбию ноҳизбии мо бошад, ҳамоно сари баҳси ришу ҷелаку сатру ангушти ишора ва фосила пойҳо аснои намоз муноқиша доранду мунозира. Ва мехоҳанд, ки наврасону ҷавонон низ идомадиҳандаи ин “амали солеҳ”-и онҳо бошанд. Шогирдонашон аллакай ҳосили боғи “мурид”-иро дар “рамзгоҳ”- ҳои   Сурия чида истодаанд. Аз ин ҷост, ки пайдо кардани “раҳбаре мутааллиқ ба ҳамаи мусулмонҳо” орзуест, ки ҳаргиз ҷомаи амал ба бар нахоҳанд кард. Бори  дигар ва такроран гуфтаниам, ки вақте дар асри 21 моро бо ғояҳои давраи тавлиди  Ислом пеш бурданӣ мешаванд,. Мехоҳанд, ки наврасону ҷавонон низ идомандиҳандаи ин  “размгоҳ”-ҳои Сурия чида истодаанд. Аз ин ҷост, ки пайдо кардани “роҳбари мутааллиқ ба ҳамаи мусулмонҳо” орзуест, ки ҳаргиз ҷомаи амал ба бар нахоҳад кард. Агар Муҳиддин  Кабирӣ дар симои худаш чунин роҳбареро  мебинад, барномаҳояшро пешниҳод созад. Шояд мардумро (ва пайравони тамоми шохаҳои исломро, ки аз ниҳояти ҷаҳлу бесаводӣ ба наздики  сад шоха  расидаанд.) қонеъ карда  тавонад ва он гаҳ ману  дигарон низ аз пасаш  равона хоҳем шуд.  Дар  ҳоли  ҳозир бошад, дар даврае, ки мардуми тоҷиксазовори шинохашавандаи олам  гардидааст,  торафт  дар  торҳои  партофтаи  нақшаҳои  глобали  абарқудратҳо печидан  дорад, қарзи ҳар як фарди милаттпарасту ватандӯст  яктост: роҳ надодани  ғояҳо ва андешаҳои бегона ба ҳаёти  сиёсӣ, иқтисодӣ ва иҷтимоии  мо ва маҳкум  намудани терроризму  экстремизм. Мо хуб медонем, ки  дар шароити имрӯза  дар Ватани  азизи  мо - Тоҷикистони ғайр аз ҳизбҳои сиёсӣ, инчунин гурӯҳи ҳаракатҳои  ифродгарои ҲНИТ ҳастанд, ки  фаъолияташон тавассути  баъзе  аз ин ҳизбҳои ба  роҳ  монда шуда, худ паси парда назорат мекунанд. Баъзе  ҳизбҳои   сиёсӣ бошад, дар навбати фирефтаи  ваъдаҳои  пучу бемаънӣ ва маблағи муфти  ин гуна ташкилоту  ҳаракатҳои  террористӣ гардида, дар бораи мақсаду мароми  ҳизбиашон,  манфиатҳои филли  арзишҳои халқ,  аз  ҳама муҳимашон  тинҷу амонӣ ва ҳаёти ширини  мардуми  азияткашидаи диёр фаромӯш месозад ХНИТ мисоли гуфтаҳои  болост. Агар  дар аввали фаъолияти  ин ҳизб   диккати мардумро бо рафтору кирдорҳои   номатлубаш  на он қадар   ҷалб карда  бошад, алҳол роҳбарияти он  бо  мақсади амалӣ намудани мақсадҳои нопокаш аллакай  ба    таври  ошкоро  фаъолияти  зиддидавлатӣ  бурда   истодааст.  Чуноне, ки мо худ  мушоҳида  мекунем,  вақтҳои охир  бо шарофати  расонаҳои алтернативӣ чун  интернет, баъзе паҳлӯҳои  фаъолияти  сиёсии ҲНИТ  ва  роҳбари  он ошкор мегардад.  Барои   ХНИТ  ва  ҳаммаслаконашон  муҳим нест, ки  бо инқилобхоҳиашон  мардумро ба чӣ вазъи ногувор гирифтор мекунанд. Муҳим он аст, ки қудрати сиёсиро ба даст оранд. Оё онҳо  якбор  аз худ мепурсанд, ки бо  чунин ба ҳукумат расиданд чӣ  паёмадҳое  дар  пой  хоҳад дошт? Оё  фикр намекунанд, ки кишвари  худро  ба коми  ҷангҳои беохир мекашанд  ва  тақдири  Мисру  Ливия ва Сурияву  Украинаро ба сари миллати  худ меоранд? Ё ки   ин тоифаро  инсоф диҳанд, бигзор  як  хулосаи  даркории худро  дар  мавриди аз даст  кашидани аз ҳизб ва ё  умуман пош донаи он бароранд.
Онҳо  бояд ҳис намоянд, ки дар  ҳақиқат  ин ҷой ягон гап ҳаст,  яъне мардум  ҳамту барафти  фаъолияти имрӯзаи ҲНИТ беҳуда таваҷҷӯҳ зоҳир накарда истодааст.  Мардум дигар  тарафдори  терроризму эктрамизм нест, дигар  ҷангу хунрезиро намехоҳанд.

Эгамов М.Х. устоди Донишкадаи куҳӣ-металлургии Тоҷикистон
ТАЪЛИМОТ, ФАЪОЛИЯТ ВА МАҚСАДИ ТАШКИЛОТИ ЭКСТРЕМИСТӢ-ТЕРРОРИСТИИ ҲНИТ
ҲНИТ моҳи апрели соли 1992, вақте, ки ТЭТ ҲНИТ бо нақшаи хоҷагони хориҷияш фазаи яроқноки ҷанги шаҳрвандиро сар кард, аввалин кораш гаравгонгирии мардум, кушодани зиндонҳо, шиканҷахонаҳо ва қатлгоҳҳо буд. Зиндони марказии ҳаммоми совхози «Туркманистон»-и ноҳияи Вахш ҷойгир шуда, солҳои 1991-1992 наҳзатиҳо дар он садҳо нафарро нигоҳ дошта, бе ягон муҳокима шикан-ҷа ва қатл мекарданд. Аз ин хотир, ҳар вақте, ки телевизон ҷиноятҳои ДОИШ-ро нишон медиҳад, ҳамон ҳаммоми хунини ҲНИТ дар ноҳияи Вахш пеши назар меояд.
Дар ҷанги дохилии Тоҷикистон, ки ҲНИТ онро ташкил кард, аз тарафи ин ташкилот кушта шудани 150 ҳазор нафар аҳолии кишвар худаш бас аст, ки сатҳи ҷинояти ҲНИТ дар назди халқи тоҷик баҳо дода шавад.
Ҳадафи Кабирӣ пас аз барҳам хурдани «Ҳизби наҳзати исломии Тоҷикистон» ҳамроҳ бо ташкилотҳои террористии «Ансоруллоҳ», «Ҳаракати исломии Ӯзбекистон», «Ҳизби таҳрир», «Ҷамоати таблиғ», «Ҷамоати даъват», «Салафия», «Толибон» ва «Давлати исломӣ», ки фаъолияташон дар Тоҷикистон мамнӯъ эълон шудааст, ноболиғонро бо ҳар роҳу восита ба сафҳои худ ҷалб намуда, ба давлатҳои исломӣ мефиристанд
Ниҳоят, моҳи сентябри соли 2015 ин ташкилоти экстремистию террористӣ бо дастури бевоситаи хоҷагони худ ва бо воситаи дастпарвари худ генерал Ҳ.Назарзода нақшаи табаддулоти давлатиро амалӣ карданӣ шуда, ба сулҳу ваҳдату амнияти Тоҷикистон ҳуҷум карданд. Албатта ин кӯшиши онҳо саривақт саркӯб шуду Тоҷикистони мо аз ин хатари аҷнабӣ наҷот ёфт. Аммо ин амали ҲНИТ ба таври қатъӣ маълум кард, ки ин гурӯҳ дигар ислоҳ намешавад. Аз ҳамин сабаб, Суди Олӣ маҷбур шуд, ки фаъолияти ин ташкилотро қатъ кунад. Ин ҷо ҳам адвокатҳои наҳзатӣ бояд донанд, ки манъ кардани ҲНИТ ба шартномаи сулҳ ягон муносибат надорад. Магар барои ин хел кор давлат бояд нисбати ин ташкилот чӣ кор мекард?
Ба ҳамаи мо маълум мешавад, ки мақсад, идеология ва тарзи кори ТЭТ ҲНИТ бо мақсад, идеология ва ва тарзи кори ташкилотҳои террористию экстремистӣ мувофиқ меояд. Инро дар назар гирифта, дигар фарқе надорад, ки мо «ДОИШ» гӯем, «Ал-қоида» гӯем, «Толибон» гӯем, «Боку Ҳаром» гӯем ё «ҲНИТ» гӯем. Номҳо гуногунанд, аммо фаъолият ва моҳият як чиз аст. Ё дигар фарқ надорад, ки Бен Ладен гӯем, Мулло Умар гӯем, Абубакри Бағдодӣ гӯем ё Муҳиддин Кабирӣ гӯем. Номҳо фарқ мекунанд, ҷойҳо фарқ мекунанд, формаҳо фарқ мекунанд, аммо вазифаҳо, ролҳо, хоҷагон, спонсорҳо як аст. Масалан, моҳи январи соли 1993, вақте минтақаи Рашти Тоҷикистон муваққатан зери назорати ҲНИТ афтод, онҳо дар ин минтақа зуд давлатчаи худро бо номи «Ҷумҳурии исломии Ғарм» (ҶИҒ) ташкил намуда, дар он қоидаҳои исломиро аз фаҳмиши ифротии наҳзатӣ ҷорӣ карданд. Аз тарафи ҲНИТ узви раёсати олии ҳизб Саъдиддини Рустам,  ки  ҳоло  дар зиндон аст, «президент»-и ин «давлати исломӣ» ва қумондони хунхори ҲНИТ Ризвон Садиров «вазири мудофиаи ҶИҒ» эълон шуданд. Диққат кунед, ки аввалин фармонҳои ин давлати худхондаи ҲНИТ чи хел буданд: «аз хона набаромадани занон», «аз чор ангушт кам набудани риши мардон», «ба мактаб нарафтани духтарон», «аз ҳар хона ба лашкари наҳзат додани ду муҷоҳид», «ба ихтиёри ҷангандаҳои ҲНИТ супоридани захираҳои озуқавории мардум, аз ҷумла орд, асал, чорво, картошка, себ ва ғайра», «манъ будани мусиқӣ дар тӯйҳо» ва ғайра буданд. Агар ин фармонҳои «давлати исломӣ»-и ҲНИТ-ро бо амрҳои халифаи ДОИШ муқоиса кунем, ҳеҷ фарқе дида намешавад.
Маҳз ҳамин умумият ва ҳақиқатро дар назар гирифта, ташкилотҳои бонуфузи ҷаҳонӣ ва кишварҳои қудратманди олам ҲНИТ-ро ҳам дар қатори «Алқоида»-ю «Толибон»-у «ДОИШ» ба рӯйхати ягонаи ташкилотҳои экстремистию террористӣ дохил карда, фаъолияти онро дар ҳудуди худашон манъ карданд.
Бояд зикр намуд, ки имрўз Тоҷикистон 26-солагии Истиклолияти худро бо комёбиҳои ба даст овардаи худ дар сиёсат, иктисодиёт, ичтимоиёт ва фарханг қайд намуда, ҳаёти хушбахтонаи  сокинон ва давлати худ Тоҷикистонро баланд бардошта ба суи камёбихои нав ба дар бунёдкори, созандагӣ ва гул-гул шукуфии Тоҷикистони соҳибистилол бо сарварии Асосгузори сулху ваҳдати миллӣ - Пешвои  миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба суи пешравиҳои нав ба нав меҳнат намуда ба ҳифзи хар як ваҷаби ватани азизамон Тоҷикистон ҳар як фарди кишварамон ҳушёрӣ зиракии худ ба ҳифзи ватан бо номи Тоҷикистони соҳибистиқлол дар омодабош ҳастанд.
Баротова С.Т., мудири шуъбаи умумии ДКМТ

ТЕРРОРИЗМ - ХАТАРИ ҶАҲОНИ МУОСИР
Барои ба ҳадафҳои сиёсӣ худ расидан аксаран гурўҳҳои алоҳида, гурўҳҳои манфиатҷуи давлатӣ ва минтаќавӣ ба эътиқоди динии шахсон таъсир расонида, шаҳрвандони гуногуни дунёро бовар кунониданӣ мешаванд, ки сиёсати давлатдорӣ бар зидди ақидаҳои динии онҳост.
Маҳз бо ин роҳу восита мехоҳанд дини мубини Исломро барои ба ҳадафҳои нопоки худ ноил шудан истифода баранд.
Имрӯз яке аз масъалаҳои муҳим ва ногуворе, ки ҷомеаи ҷаҳонӣ ва ҷумҳурии моро низ ба ташвиш овардааст, террор-изм ва ифротгароӣ мебошад.
Терроризм ва ифротгароӣ яке аз зуҳуроти номатлуб дар асри 21 ба шумор меравад, зеро он боиси ба миён омадани оқибатҳои нохуш - таҳдид ё истифодаи зӯроварӣ, расонидани зарари вазнин модди маънавӣ, бенизомӣ, тағйири сохти конститутсионӣ дар мамлакат, ғасби ҳокимият ва аз они худ кардани ваколатҳои он, барангехтани низои миллӣ, иҷтимоӣ ва динӣ мебошад.
Ифротгароии динӣ аз ҷиҳати динӣ асосноккунии фаъолиятӣ бо дин рӯйпӯшкардашудае аст, ки ба таври зўровари ғасб намудани ҳокимият, халалдор намуданги оромии ҷомеа бо ин мақсад барангехтани душманӣ ва бадбинии динӣ равона карда шудааст, ки дар асл дини мубини Ислом инро намехоҳад.
Имрӯз ба ҳамагон маълум аст, ки иддае аз дини поки Ислом сӯйи истифода намуда даст бар қатли бузургону тифлони ноболиғ мезананд, аммо дар асл аз аркон ва моҳияти ин дини пок бохабар нестанд ё агар бохабар бошанд ҳам онро на ба манфиати дин, ҷомеа ва аҳли он, балки ба манфиати нопоки хеш истифода мебаранд.
Дар марҳилаи ҳозира ҳадафи он идеологияе, ки ин идда мехоҳанд миёни мардум паҳн намоянд, дар он зоҳир меёбад, ки ҷавонони пуртаҷриба ва аҳли илмро ба худ ҷалб намуда,  зери шиорҳои бофтаву хаёли фирефтаи таълимоти «гӯё динӣ» онҳоро бар зидди ҳукумату давлат ва ҳатто аҳли хонаводаи хеш  гардонда, ба амалҳои низоъпарастӣ, ифротгароӣ ва террористӣ, ки онро ба истилоҳ «қаҳрамонӣ», «фидокорӣ» меноманд равона месозанд ва мехоҳанд бо ин роҳ ба мақсадҳои душманонаи худ ноил шаванд, яъне нуфузу дастовардҳои миллиро то андозае паст зананд, аниқтараш супоришҳои пешвоён ва сарпарастони хориҷии худро иҷро намоянд.
Қурбони терроризим дар ин ё он минтақа асосан ҷавонон мебошанд.    Дар замони муосир  сиёсати давлат дар ин марҳилаи пурпечутоб  ба он равона карда мешавад, ки тавассути фаъолияти самараноки тамоми сохтору маќомоти давлатӣ барои ҳар як шаҳрванди кишвар шароити арзандаи зиндагӣ таъмин карда шавад. Дар ин раванд саҳми ҷавонони кишвар ниҳоятдараҷа бузург мебошанд. Мо аз мушкилоти ҷавонон, аз ҷумла ба мазҳабу равияҳои бегона гаравидани баъзе аз онҳо огоҳ ҳастем ва ҷиҳати бартараф намудани мушкилоти мазкур ҳукумати кишвар чораҷўӣ карда истодааст. Баъзе  наврасону ҷавонон баъди хатми мактаби миёна барои идомаи таҳсил ва соҳиби ягон касбу ихтисос шудан кўшиш намекунанд, аз хизмати  ҳарбӣ низ саркашӣ менамоянд ва хулоса бе шуѓл мемонанд, ки ин омилҳо боиси шомил шудани онҳо ба равияҳои бегона мегарданд.
Дар  ин масъалаи муҳим, таъкид месозем, ки ҷиҳати ташаккули андешаи миллии навросону ҷавонон ва омода намудани онҳо дар самти муќомиват ба тазодҳои ҷомеаи муосир ҳоло дар назди  сохтору маќомотҳои давлатӣ, падару модарон ва аҳли ҷомеа корҳои зиёд, ќарор дорад. Барои иҷрои ин корҳои муҳим мо аҳли ҷомеа вазифадорем то ки бартараф шавад. Ифротгароӣ ва хурофотпарастӣ сарчашмаи ҷаҳолату торикӣ буда, ба миллат ва мардуми тоҷик танҳо бадбахтӣ меорад ва барои рушду тараќќиёти ҷомеаву давлат монеаи ҷиддӣ эҷод мекунад.
Аз ин лиҳоз, мо  вазифадорем, ки  ба хотири тарбияи насли наврас ва ҷавонони имрўза дар руҳияи ватан дўстиву сулҳхоҳӣ ва  ободкориву созандагӣ, инчунин барои наслҳои ояндаи халќамон ба мерос гузоштани ин дастоварди муќадасу нодир фарҳанги сулҳро ҳамчун ҷузъи доимии фарҳанги зиндагии мардум густариш бахшем.
Аз ин рў, ҷавононро мебояд, ки зиракии сиёсиро аз даст надода, сабабу омили гурўҳҳои ифротӣ ва гуруҳҳои терроризмро биёмўзанд ва барои дафъи он кўшиш кунанд, то сулҳ, ваҳдат ва амнияти кишвар ҳифз гардад.

Дўсталиев Сарвар Тўйчимуродович, ассистенти кафедраи таҷҳизот ва технологияи мошинсозӣ.

МАЗҲАБИ ҲАНАФИЯ - МАЗХАБИ АҲЛОҚИ ҲАМИДА ВА ИНСОНДӮСТӢ
Ба эътиқоди таҳлилгарон, яке аз ҳадафҳои аслии тасвиби тархи нави қонун, таҳти назорати давлат қарор додани фаъолиятҳои мазҳаби дар Тоҷикистон ва аз ин тариқ пешгӯи ва густариши фирқа ва равияҳои мухталиф дар кишвар аст. Бар асоси оморҳои расмӣ, то имрӯз беш аз се ҳазор аз шаҳрвандори Тоҷикистон ба динҳои дигар гаравидаанд. Гузашта аз ин фирқа ва равияҳое назири “Ҳизби таҳрир”, “Салафия”, Ҳаракати исломии Ӯзбекистон” ва ғайра, бо зуҳур ва густариш дар ҷомеаи тоҷик мушкилоти фаровоне барои мардум ва мақомот ба бор овардаанд. Таҳлилҳо нишон медиҳан, ки дар ибтидо мақомот ва сохторҳои давлатӣ, Тоҷикистон ба андешаи ин ки густариши фирқаҳои мухталиф боиси заъиф шудани ҷойгоҳи ҳизби наҳзати исломӣ - аслитарин рақиби давлат хоҳад шуд, ин мавзӯро ҷиддӣ нагирифтанд, ҳатто дар ин росто мусоидатҳое, низ анҷом доданд. Аммо гузашти замон нишон дод, ки чунин коре ояндаи суботу оромиш дар Тоҷикистонро бо хатари ҷиддӣ рӯ ба рӯ хоҳанд кард. Аз ин рӯ бархурд ва рӯи кардҳо ба ин масъала тағйир карданд. Мамнуънияти фаъолияти фирқаи “Салафия”, ки соли гузашта анҷом шуд, аз ҳамин зовия қобили арзёбӣ аст. Ҷумъабой Сангинов, намояндаи парлумон дар ин маврид гуфт, акнун ин қонун ба миссионерҳои мазҳабӣ иҷозат намедиҳад, ки мардумро ба динҳо ва мазҳабҳо мавриди назари худ фаро хонанд.
Аз сӯи дигар, раёсати Ҷумҳурии Тоҷикистон ба вазорати маорифи ин кишвар дастур дод, ки барномаи омӯзиши фиқҳи ҳанафро дар мактабҳо таҳия кунад ва иҷрои онро таҳти назорат гирад. Ба асоси ин дастур дар айни ҳол як комиссионии вижа машғули таҳияи ин барнома аст ва интизор меравад то оғози соли таҳсили ҷадид кори худро такмил кунад. Гуфтан ба маврид аст, ки таълимоти динӣ дар мактабҳои Тоҷикистон одатан тавассути омӯзгорони риштаи таърих сурат мегирад, акнун бар асоси дастуроти ҷадид фақат хатмкардагони Донишгоҳи исломӣ иҷозати чунин кореро хоҳанд дошт.
Бояд гуфт, дар таҳия ва табъу нашри китобҳои динӣ уламои варзида даъват нашудаанд ва бими он меравад, ки ин бор низ ин барнома ва китобҳо бо интихобу нуқсонҳо ба табъ расанд. Дар чунин тадбири муҳим дар ҳошия қарор додани уламои дин ва шахсиятҳои мазҳабии матрах, ҳмчунин ҳизби наҳзати исломӣ, иқдоме твсиф мешавад, ки давлати Тоҷикистон огоҳнома аз он кор гирифтааст. Яъне масъулони тоҷик мехоҳанд нишон диҳанд, ки худ аз ӯҳдаи ҳамаи умур бармеоянд ва ниёзе ба соирин надоранд. Бо ибораи дигар, ин иқдом дар ростои танг кардани доираи фаъолиятҳои ҳизби наҳзати исломӣ ва дигар шахсиятҳои мазҳабии ба истилоҳ “дурандеш” сурат гирифтааст. Пешниҳоди Мухиддин Кабирӣ, раиси ҳизби наҳзати исломӣ ва намояндагони парлумон дар мавриди ин ки таҳти таҳия намудани ин ҳизб низ ба унвони алтернатив ироа шавад, роҳ ба ҷое набурд.
Дар маҷмӯъ, тасвиби таҳти ҷадиди қонуни озодии виҷдон ва созмонҳои динӣ, баёнгар аз он аст, ки давлати Тоҷикистон бар он шудааст фаъолиятҳои динии мардумро таҳти назорат қарор гирифта, ин фаъолиятҳоро дар чорчӯбаи майлу иродаи хеш идора кунад.
Тавсиби тархи ҷадиди қонкни озодии виҷдон ва созмонҳои дини дар ҳоле сурат гирифтааст, ки дар асоси қонуни асосии Тоҷикистон ин кишвар аз нигоҳи сохтори давлатӣ дунявии демократӣ буда, дин аз кишвар аз давлат ҷудо аст. Аз ин рӯ, ин иқдом аз як сӯ боз кардан роҳ барои фаъолиятҳои динии озод дар Тоҷикистон аст ва аз сӯи дигар тибқи майлу иродаи давлат шакл додани ин фаъолиятҳо ва бастани роҳ ба ҳама тахррукоти диниет, ки ба таъбири давлат “барҳамзанандаи суботу оромиш” дар ҷомеа мебошанд. Чунин рӯйкарде ҳам истифодаҳои хориҷи ва ҳам дохилӣ ба ҳмроҳ доранд. Давлати Тоҷикистон, ки ахиран ҳамкориҳо бо ҷаҳони исломро густариш додааст, бо эълони мазҳаби ҳанафӣ ба унвони мазҳаби расмӣ, талоше дар итминони хотир бахшидан ба он даста аз шарикони худ кардааст, ки ҳамеша аз нигоҳи густариши равия ва фирқаҳои тундрав дар Тоҷикистон нигарон буданд. Ҳамзамон бо ин давлатҳоро ба он дилгарм кардааст, ки сарфи назар аз сохтори сиёсии худ (дуняви будан), ҳеҷ ммнунияте ба эътиқоди динии мардум қоил нест. Аз тарафе, ба шарикони ғайриисломии худ низ паём медиҳад, ки фаъолиятҳои динии ҷомеаро таҳти назорат гирифтааст ва ҳеҷ имконият барои рақибони исломии худ дар расидан ба қудрат, боқӣ нагизоштааст. Бо ин вуҷуд наметавон гуфт, ки дар чунин шароити мақоли “ҳам лаъл ба даст ояду ҳам ёр наранҷад” ба иқдоми ахири давлати Тоҷикистон низ тааллуқ гирад, зеро кишварҳои исломие, низ ҳастанд, ки бархе аз гурӯҳ ва равияҳои мазҳабӣ дар Тоҷикистон ҳимоят мекунанд.
Ҷудо аз аъбоди мухталиф, эълони соли 2009 ба унвони соли Имоми Аъзам ва расмият додан ба мазҳаби ҳанафӣ талошҳоеанд, ки давлат мардони тоҷик дар ростои пур кардани халои идеологӣ низ анҷом додааст. Ба самар нишастани ин талошҳо дар сурате корсозхоҳанд буд, ки андешҳои ҷониби дигар низ лиҳоз шаванд. Бо таваҷҷӯҳ ба ин ҳанӯз фурсат ҳаст то даст андар корони вазорати маориф шахсиятҳои мазҳабии бештарро дар таҳияи барнома ва китобҳои динӣбарои мактабҳо ба кор гиранд ва роҳро барои ҳама гуна сӯи тафохум ва норизоиятиҳо аз ҳоло масдуд намоянд.
Гуфтем, ки “ҷунбиши исломӣ” унвонест барои тамоми даъватгарони мусалмон, на хости ҷамоате аст ва на тааллуқ ба гурӯҳе дорад. Балки нуқтаи пайванддиҳандаест миёни тамоми мухлисон ва хирадмандони давлати исломӣ.
Порае ҷараёноти дини саъй дар “камолталабӣ” ва “тамомиятхоҳӣ” барои худ доранд ва худро мисдоки амалии ҷамоатул муслимин дониста дигаронро бо ин дидгоҳашон аз роҳи дин беруншуда мешуморанд.
Даъвоҳои “тамомиятхоҳӣ” аз сӯи ҳар як ҷараёноти динӣ, агарчи як кишвари оламро зери назорати худ қарор дода бошад, иддаои бемаврид, нобаҷо ва ғайри маъқул аст.
Ба ҳар мизон ва андозае, ки ҷунбиши исломӣ дорои диди васеъ ва фаҳми амиқу фарогир бошад, дар муроҷиат бо дигарон аз хирадманди бархурдор бошад ва ба камолу булуги фикрии бештаре расида бошад, мардум ба дидаи эҳтироми зиёдтаре ба он нигоҳ мекунанд.
Шакке нест, ки робитаҳо миёни гурӯҳҳои исломии гуногун дар арсаҳои мухталифи сиёсӣ ва иҷтимоӣ ба бадиву тундхӯи ва эъҷоди шакку дудилагӣ наздиктар буда дӯстиву муҳаббат дар канор гузошта шудааст.
Нигоҳи гузаро ва адабиётҳои ҳаракатҳои мухталиф ва ба он чиаз тарафи онон мунташир шудааст, ба монанди китобу нашрия ва биёнияҳо мизони бадгӯиҳои маҷрӯҳкунанда ва эътиқодҳои кунду беҷойро бештар намоён мекунад ва низ шакку бадгуниҳоеро, ки ҷараёноти исломии гуногун бар зидди якдигар доранд, ошкор месозанд. Даъво ва ихтилофоти беҷо, кинатузиву душманӣ, истеҳзо, тӯҳмат ва тҳқири якдигар бархурдорҳое ҳастанд, ки робитаҳои ҳаракатҳои мухталифро фарогир шудаанд.
Ба унвони мисол даъво ва даргири ошкор миёни аксари шахсиятҳо ва ҷараёноти динӣ вуҷуд доранд, ки натиҷаи он боэътимоди ва вуҷуд надоштани фазои дӯсти мебошад.
Миёни “Ихвонул Муслимин” ва “Салафиён” даъвои ғайриусули вуҷуд дорад ва ин дар ҳолест, “Ихвонул Муслимин” ки ҳаракати сунни маҳсуб меёбад, чунончи асосгузори он ба ин ишора кардааст.  Инчунин шайх Насриддини Албони, ки дар кишварҳои Шом ба даъвати исломи машғул буда танҳо миёни гурӯҳҳои дарси ва давраҳои омӯзиши Ихвон шинохташуда ва машҳур мебошанд.
Ҳамчунин дастгири ва рафторҳои тунд ва хушунатомез бо “Таблиғ” ва “Тасаввуф” ва саранҷом бо тамоми мардум дар ҷараён аст.
Дар замони муосир, тарбияи насли ояндасоз аз мо омӯзгорон ва тарбиятгарон боз ҳам масъулияти ҷиддиро тақозо менамояд. Мо бояд ба ҳар як донишҷӯ дар самти тарбия бо алоҳидагӣ корбари намуда онҳоро дар руҳияи хештаншиносӣ, ватандӯстӣ ва пос доштани дастовардҳои Истиқлолияти миллиро ҳифз намудан тарбият намоем. 

Ибрагимов Н.Ҷ., ассистенти кафедраи геология ва корҳои нафту газ.  ДКМТ
27 апрели соли 2018.
ФУҚАРОЛАР УРУШИ - ТОЖИКИСТОН ИСЛОМ УЙҒОНИШИ ПАРТИЯСИ ФАОЛИЯТИ НАТИЖАСИ
Ӯтган асрнинг 90-йилларида Ватанимизда содир бӯлган фуқаролар уруши бугунги кунда дунё жамоатчилиги томонидан террористик-экстремистик ташкилот сифатида эътироф этилган Тожикистон ислом уйгониш партияси (ТИУП ТЭТ - ҲНИТ ТЭТ) аъзоларининг ғаразли амалиётлари натижасидир. Ӯша йилларда содир бӯлган хунрезликлар натижасида минглаб бегуноҳ инсонларнинг қони тӯкилди. Ватанимизнинг  иқтисодий жиҳатдан қашшоқлашувига сабаб бӯлди.  
1991-йилда мазкур партия аъзолари мамлакатимизнинг жанубий регионида масжид минбарларини ӯзларининг доимий мафкуравий қуролига айлантирди. Уларнинг ғаразли таъсирига гирифтор бӯлган гуруҳлар ӯртасида мазҳабий низолар вужудга келди. Турли маҳаллий гуруҳлар ӯртасида тӯқнашувлар содир бӯла бошлади.
1992-йилда маҳаллий гуруҳлар ӯртасидаги низолар жуда кучли аланга олди. Ӯзларининг ғаразли ниятларини босқичма-босқич амалга ошираётган мазкур террористик-экстремистик партия аъзолари ғайриқонуний тарзда “Шаҳидон” майдонини ташкил қилишди. Улар ӯзларининг ғаразли мақсадларига тезроқ эришиш мақсадида Душанбе шаҳрида, жумҳуриятимизнинг турли минтақаларида, хусусан, Вахш водийсида фаол ҳаракатлар олиб боришди. Расмий ҳукумат органларига тазийқ ӯтказишни янада кучайтирди. Улар томонидан амалга оширилаётган барча ҳаракатлар мустақил давлатимизнинг конститутсион тузумига тамоман зид эди.
1992-йилнинг май ойида Тожикистон ислом уйғониш партияси (ҲНИТ) фаол ҳаракатлари туфайли охир-оқибат ватанимиз пойтахти Душанбе шаҳрида фуқаролар уруши бошланди. 
Фуқаролар уруши амалиётларини бошқариб турган ТИУП (ҲНИТ) аъзолари ғаразли амалиётларини амалга ошириш жараёнида ӯзларига қарши чиққан таниқли олим, шоир, ёзувчи, ӯқитувчи ва шифокорлар, умуман, юртимизнинг маънавий ва моддий бойлиги манбалари бӯлмиш таниқли инсонларнинг ҳаётига зомин бӯлди.
Расмий маълумотларга кӯра фуқаролар уруши натижасида 150 мингдан ортиқ одам қурбон бӯлди. Мамлакат аҳолисининг еттидан бир қисми мажбуран ватанимизни тарк этиб, Афғонистон, Покистон, Россия ва Мустақил давлатлар ҳамдӯстлигига аъзо давлатларга кӯчиб кетишга мажбур бӯлишди. Бундан ташқари мамлакатимизни молиявий ва иқтисодий жиҳатдан тамоман жар ёқасига келтириб қӯйди.
Ӯзларининг ғаразли ниятларига ета олмаган ТИУП (ҲНИТ) аъзолари 1992-1997-йилларда Афғонистон Ислом Жумҳуриятида фаолият юритди.
Тинчлик ва миллий келишув асосчиси, Миллат пешвоси, Тожикистон жумҳурияти Президенти муҳтарам Эмомали Раҳмоннинг саъю-ҳаракатлари туфайли 1997-йилнинг 27-июнида мамлакатимизнинг расмий ҳукумати ва мухолиф кучлар ӯртасида миллий келишув шартномаси имзоланди. Мамлакатимиз ҳукумати мазкур партия аъзолари томонидан амалга оширилган хунрезликларни кечирди. Тожикистон Ислом уйғониш партияси қайтадан тикланди, расмий жиҳатдан  рӯйхатга олинди. Аммо улар ӯзларига нисбатан берилган имкониятлардан тӯғри хулоса чиқариш ӯрнига қалбларидан чуқур жой олган ғаразли ниятларини ҳеч қачон тарк эта олишмади.
АМИТ “Ховар” маълумотига кӯра охирги беш йил давомида ТИУП (ҲНИТ) аъзолари томонидан 45 та жиноят амалга оширилган бӯлиб, улардан 17 таси оғир ва махсусан оғир жиноятлардир. Мазкур жиноятларнинг барчаси тӯлиқ террористик-экстремистик характерга эга. Мазкур жиноятларнинг асосини жиноий гуруҳларни ташкил қилиш ва уларнинг таркибида иштирок этиш, мустақил Ватанимизнинг конститутсион тузумини ӯзгартириш мақсадида очиқдан-очиқ давлат тузумига қарши оммавий даъватлар билан шуғулланиш, Ватанимизни сиёсий жиҳатдан нотинч ҳолатга келтириш, тинч аҳоли ӯртасида диний адоватларни юзага келтиришдан иборат эди.
Муҳиддин Кабирий ТИУП (ҲНИТ) нинг Тожикистон Жумҳуриятида фаолияти тӯлиқ тақиқлангач, турли хил усуллар билан мазкур ташкилот фирибу найрангларига гирифтор бӯлган ёшларни «Ансоруллоҳ», «Туркистон ислом ҳаракати», «Ҳизби таҳрир», «Жамоати таблиғ», «Жамоати даъват», «Салафия», «Толибон» ва «Ислом давлати» сингари террористик-экстремистик ташкилотлар билан биргаликда Сурия ва Ироқ давлатлари ҳудудида исломий давлат тузиш дардида жанг қилаётганлар сафига жӯнатиш билан машғул бӯлди.
2015-йилниг сентябрида мазкур террористик-экстремистик ташкилот ӯзининг хорижий хӯжалари кӯрсатмалари ҳамда бевосита моддий кӯмаклари асосида, генерал Ҳ.Назарзода раҳбарлигида давлат сиёсий тузумини ӯзгартириш мақсадида очиқдан-очиқ қуролли ҳужумни бошлашди. Албатта уларнинг қуролли ҳужумлари Тожикистон қуролли кучлари томонидан ӯз вақтида бостирилди, давлатимиз мустақиллигига ҳеч қандай зарар етказилмади. Натижада ТИУП (ҲНИТ) ӯзининг мазкур ғаразли амалиётлари асосида ватанимиз ҳудудида фаолияти қайтадан тақиқланишига сабабчи бӯлди. Шу боис, Тожикистон Жумҳурияти Олий суди томонидан мазкур партиянинг фаолияти тӯлиқ тақиқланди.
Баъзан ТИУП аъзолари томонидан ёлланган адвокатлар мазкур ташкилотнинг фаолияти тақиқланиши борасида Тожикистон Жумҳурияти Олий суди томонидан чиқарилган фармоннинг нодуруст эканлиги ҳақида баъзи хорижий давлатларда жар солишмоқда. Албатта уларнинг бу фикрлари нотӯғри. Буни дунё жамоатчилиги аллақачон англаб етган. Ахир уларнинг террористик-экстремистик ҳаракатлари учун яна қандай қарор қабул қилиниши мумкин? Шундай қарор қабул қилинмаганда мазкур террористик-экстремистик ташкилот аъзолари томонидан янгидан-янги террористик-экстремистик ҳаракатларнинг амалга оширилмаслигига мазкур ташкилотни қӯллаб-қувватлаб жар солаётганлар кафолат бера олармиди? Албатта, йӯқ!
Юқоридагилардан келиб чиқадиган хулоса шуки, ТИУП ТЭТ (ТЭТ ҲНИТ) мақсад ва фаолияти жиҳатидан «Ислом давлати», «Ал-қоида», «Толибон» сингари террористик-экстремистик ташкилотлардан асло фарқ қилмайди. Уларнинг мақсадлари ҳамиша бир-бирига мос. Фаолияти тақиқланган мазкур партия раҳбари Муҳиддин Кабирийнинг мақсад ва фаолияти эса Бен Ладен, Мулло Умар, Абубакри Бағдодий фаолиятларидан заррача фарқ қилмайди.
Шу сабабли бугунги кунда террористик-экстремистик ташкилот сифатида эътироф этилган ТИУП (ТЭТ ҲНИТ) фаолияти дунё миқёсидаги кӯпгина давлатлар томонидан маҳкум қилинди ва уларнинг фаолияти нафақат Тожикистонда, жумладан, жуда кӯп давлатлар ҳудудида тақиқланди.
Жумҳуриятимизда фаолияти тақиқланган ТИУП ТЭТ (ТЭТ ҲНИТ) ҳамма вақт жонажон ватанимизнинг конститутсион тузумига зид бӯлиб келган. Давлатимизнинг сиёсатига қарама-қарши бориш бу халқимизнинг осойишта турмуш кечиришига зид боришдир. Шундай экан мазкур партия нафақат давлатимизнинг, жумладан мазкур маконда тинч-осойшти яшаб турган халқимизнинг, янада аниқроқ қилиб айтганда ӯз ватандошларининг душманидир. Биз ӯз ватанига ҳамда ватандошларига душманлик кӯзи билан қаровчи бундай манфур шахсларни, халқ душманларини ҳеч қачон кечира олмаймиз. 
 
Мирзоаҳмедов М.М., филология фанлари номзоди, ТТМИ дотсенти.,
Ғаниев М.Ғ., ТТМИ ӯқитувчиси. 

   
ДӮСТӢ БОЯД БЕҒАРАЗ БОШАД
Ҷумҳурии Исломии Эрон бо кишвари мо мамлакати дӯст, ҳамҷавор буда, фарҳангу тамадуни мо аз қаъри асрҳо сарчашма мегирад.
Хусусан, баъди соҳибистиқлол гардидани Ҷумҳурии Тоҷикистон муносибати дӯстии Тоҷикистону Эрон рушду густариш ёфтанд. Ҷумҳурии Исломии Эрон яке аз аввалинҳо шуда санаи 08-уми январи соли 1992 намъояндагии худро дар Ҷумҳурии Тоҷикистон муарифӣ намуда, моҳи июни соли 1995 дар шаҳри Теҳрон сафорати Тоҷикистон кушода шуд. Дар давоми 20 соли охир муносибатҳои дӯстона ва ҳамкориҳои судманди ин ду кишвар дар ҳама соҳаҳо иқтисодиёт, фарҳанг инкишоф ёфтанд. Махсусан ҳамкориҳои Тоҷикистону Эрон дар соҳаи энергетика,  сохтмони роҳҳо, хоҷагии қишлоқ, тандурустӣ тақвият ёфтанд. Аз ҷумла, калонтарин сохтмонҳои даврони Истиқлолият нақби “Истиқлол”, нерӯгоҳи обии Сангтӯда бо маблағгузории кишвари Эрон сохта ба истифода дода шуд. Аммо шуруъ аз соли 2015 дар муносибати Ҷумҳурии Тоҷикистону Эрон сардӣ роҳ ёфт, ки сабаби асосии то андозае сард шудани муносибатҳои ин ду кишвари ҳамҷавор фаъолияти Ҳизби Наҳзати Исломии Тоҷикистон мебошад. Коҳиш ёфтани муносибатҳои ин ду кишварҳои ҳамзабон асосан аз он сарчашма мегирад, ки Ҷумҳурии Исломии Эрон фаъолияти зидди конститутсионӣ, терористии  ҲНИТ-ро ҷонибдорӣ менамояд. Сиёсатмадорони Эронӣ мехоҳанд, дар ҷомеаи Тоҷикистон равияи “Шиа”-ро тарғибу ташвиқ намоянд. Инчунин, онҳо ҲНИТ-ро, ки фаъолияти он дар Тоҷикистон бо ҳукми Суди Олӣ манъ карда шудааст, ҳамаҷониба дастгирӣ менамоянд.
Чунон чӣ соли 2015 ба конфронси байналмилалии кишварҳои исломӣ даъват намудани роҳбари ҲНИТ Муҳиддин Кабирӣ аз он шаҳодат медиҳад, ки кишвари Эрон ҲНИТ-ро ҳамчун ташкилоти экстремистию терористӣ ҳамаҷониба дастгирӣ менамояяд. Ин амали ҳукуматдорони Эрон ба сардшавии муносибатҳои ду кишвар оварда расонид. Аммо аз соли 2017 сар карда, роҳбарияти Ҷумҳурии Тоҷикистон борҳо изҳор намуданд, ки Тоҷикистон ҳамеша омода аст, муносибатҳои дӯстонаро бо кишвари Эрон тақвият бахшад, аммо танҳо дар ҳолате, ки ин дӯстӣ дӯстии беғаразона бошад ва ба манфиати ҳар ду кишвар, ҳар ду халқ равона шуда бошад. Чи тавре, ки таҳлилгарони сиёсӣ ақида доранд густариши муносибатҳои судманд ва дӯстонаи Тоҷикистону Эрон бевосита ба муносибати Ҷумҳурии Исломии Эрон бо ҳизби дар Тоҷикистон мамнуъшуда ҲНИТ вобаста мебошад.
Аз ин лиҳоз, мардуми ҳар ду кишвар умед доранд, ки ояндаи наздик муносибату ҳамкориҳои Тоҷикистону Эрон дар ҳама ҷабҳаҳо рушту густариш меёбанд.

А.Мутаваллиев
Сармуаллими
Кафедраи КККФ-и ДКМТ 


ПУШТИБОНИИ ТЭТ ҲНИТ ҲАМЧУН ТАРҒИБИ ТЕРРОРИЗМ АЗ ҶОНИБИ ПАЙРАВОНИ ЭКСТРЕМИСТИИ ҶУМҲУРИИ ИСЛОМИИ ЭРОН
ТЭТ ҲНИТ аз охири солҳои Шӯравӣ ба фаъолиятҳои экстремистию террористии худро оғоз намуд. Чунин амалҳои террористии ин гурӯҳ боиси аз байн бурдани  150 ҳазор аҳолии осоишта гардид. Ин бузургтарин хиёнат ва ҷафоест, ки аз тарафи онҳо содир гаштааст.
Бояд қайд кард, ки аз ҳуқуқҳои қонунии худ истифода намуда, минбаъд иқдоми сиёсии онҳо,дақиқтараш рафтору кирдори роҳбаронаи нишон дод, ки нияташон холисона набудааст. Ҳизб мебоист тибқи оинномаи ҳизби муҳофизатгарӣ истиқлолияти сиёсӣ, иқтисодӣ ва фарҳангии Тоҷикистони азиз бошад, яктарафагӣ, таъмини ваҳдати миллӣ ва ҳамзисти осоиштаро дар байни халқҳои Тоҷикистон тарафдори намуда, амалӣ гардонад.Аммо кирдорҳои онҳо баръакси оинномаашон будааст.
ҲНИТ ва пайравони экстремистии дар хориҷ аз Тоҷикистон, дар мактабҳои террористии аз тарафи доираҳои манфиатдори Ҷумҳурии Исломии Эрон роҳандози шуда таълимоти террористӣ гирифта ба мақсади ғасби ҳокимият, тавсия додани нуфузи худ ва мисоли ин, амалҳои террористиро дар саросари Тоҷикистон анҷом додаанд.
Хусусан, барои кишваре мисли Ҷумҳурии Исломии Эрон ва хадамоти махсуси он, ки дастдориашон дар ташкилу анҷом додани чандин амалҳои террористӣ  аз ҷониби ҲНИТ тасдиқи қонунии худро ёфтааст.
Саркардаҳои фирории ҲНИТ дар хориҷи кишвар паноҳ бурда, худро инсонҳои поквиҷдону ростқавл вонамуд  мекунанду чунин ҳолат боиси тарки  ватан намудани ҳазорон ҳамвататони мо, ки аз миллатҳои  ғайр буданд, гардидаанд.
Қудрати ботинӣ ва инсонбадбинии  ҲНИТ буд, ки дар солҳои 90- ум як қатор миллатҳои русзабонҳову аврупоиён  низ мавриди куштори онҳо қарор гирифтанд.Маълум гардид, ки онҳо бозичаи дасти дигаронанд ва аз беруни марзи Тоҷикистон идора шудаистодаанд. Ин рафтору кирдори онҳо бар хилофи шариати ислом аст.
Имрӯз ҳам иқдомҳои террористонаи онҳо ва пуштибонашон  ба паст задани нуфузу давлатдории мо нигаронида шудааст.
Роҳбарони наҳзатиҳо дар кишварҳои хориҷӣ бо роҳи шиорфурӯши мехоханд ҷомеаи ҷаҳониро фиреб диҳанд. Гӯё онҳо воқеан демократанду барояшон ҳуқуқи инсон, озодии виҷдон бисёр арзиш дорад.  Аммо роҳбарони ҲНИТ дер ё зуд барои ҷиноятҳояшон ва хусусан барои куштори одамон бояд ҷавоб гӯянд.
Вақти он расидаст, ки ТЭТ ҲНИТ ва ҳаркиву ҳарчи ки алоқаманду вобастаи онанд, дар назди таърихи миллат ба ҷавобгарӣ кашида шаванд ва номашон бо хатҳои сиёҳ дар саҳифаҳои сипаришудаи рӯзгори  халқи Тоҷикистон  сабт ёбанд.

Насриддинов Ш., кафедраи ФУТ.
27 апрели соли 2018.
27 апрели соли 2018.
ТЕРРОРИЗМ ВА ЭКСТРЕМИЗМ - ВАБОИ АСР
Ифротгароӣ ва терроризм барои тинҷию амони, амнияти миллӣ ва давлатдории ҳар як мамлакат ва барои тамоми ҷомеаи ҷавонон хатар пайдо мекунад.
Дар таблиғи фикру ақидаҳои ифротӣ ташкилотҳои махсуси хориҷӣ дар ҳар минтақаҳои давлат корбарӣ мекунанд ва ин андешаҳои ҷавононро таблиғ ва интишор мекунанд. Айни замон гурӯҳҳои террористии ба ном «Давлати исломӣ», «Ҳизб-уғ-таҳрир», «Ҳизбуллоҳ», «Ал-қоида», «Боко-Ҳарам», «Толибон», «ДИИШ» ва монанди инҳо барои анҷом додани ғаразҳои сиёсии худ фаъолият доранд. Мақсади асосии ин гурӯҳҳои террористӣ, пеш аз ҳама расидан ба ғаразҳои сиёсию иқтисодист. Махсусан барои гирифтани нуқтаҳои коркарди нафту газ ва дигар сарватҳои зеризаминӣ, ки паси он миллиардҳо меистанд. Лекин пеш аз гирифтани бойгариҳои ҳар як сарзамин, аввал ҳамон минтақаро хароб гардонида ба ҷангҳои бародаркуши, бесарусомони, поймолкунии ҳуқуқҳои инсонӣ оварда мерасонанд. Баъди несту нобут кардани ҳукумат ва роҳбарияти  ҳамон сарзамин, дуздии бераҳмонаю ғоратгариро пеш мегиранд.
Рӯҳониён ва исломшиносон дар чорабиниҳои  дини бисёр таъкид кардаанд, ки рафторҳои ин ҳайати ифротгароӣ ва дигар гурӯҳҳои экстремистӣ ва террористӣ, ки бо номи «ҷиҳод» анҷом дода мешаванд бо дини исломи ҳақиқӣ ягон алокамандие надоранд. Дар натиҷаи амалиётҳои нопоки худ онҳо хуни ҳазорҳо нафар шаҳрвандони бегуноҳро ба қатл мерасонанд, кӯдакон бесарпаноҳ ва занон ба ҳалокат мерасанд. Баъзе нафарон бошанд барои халос ёфтан аз ин  нопокиҳо даст ба гурезагӣ мезананд.
Ба ҳамагон маълум аст, ки гурӯҳҳои террористӣ барои анҷом додани амали ваҳшионаи худ ба мазҳабу дин такъя мекунанд, ки ин ба дин ҳеҷ алоқамандӣ надорад.
Асосгузори Сулҳу ваҳдати миллӣ, Пешвои миллат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон дар Паёми имсолаашон ба Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон бори дигар таъкид намуданд, ки «Терроризм ва экстремизм аз як ҷониб чун вабои аср хатари глобалии ҷиддӣ буда, аз ҷониби дигар аъмоли он гувоҳ аст, ки терроризм ватан, миллат ва дину мазҳаб надорад, балки як таҳдиде ба ҷомеаи ҷаҳонӣ ва ҷони ҳар як сокини сайёра аст».
Мо ҳамеша бо суханони Пешвои миллат, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон пайравӣ намуда, терроризм ва экстремизмро шадидан маҳкум менамоем. Инчунин барои ҳифзи якпорчагии ин Ватани биҳиштосои мо ҳамеша омодаем ва сиёсати хирадмандонаю бунёдкоронаи Пешвои миллатро дастгирӣ мекунем.
Ҳодисаҳои нангине, ки имрӯзҳо дар кишварҳои Африқо ба мисоли Ливия, Тунис, Сурия, Ироқ, Миср ва дигар давлатҳо ба вуқуъ омадаанд, ҳеҷ як шахси солимфикру солимақлро бетараф гузошта наметавонад.
Яке аз амалиёти охире, ки террористон ба анҷом доданд, боиси нигаронии ҷомеаи ҷаҳонӣ шуд, ин қатли модар аз тарафи фарзанд буд. Ин рафтори он роҳбарон буд, ки фикру ақидаи қотилро бар зидди модараш ба дараҷае вайрон кард, ки бечора модар бо як орзую умед дар батни худ бо шири поки худ ӯро ба камол расонид, аз дасти фарзанди худ ҳалок гардид. Ин амали аблаҳонаи гурӯҳҳои террористонро мардуми Тоҷикистон дар қатори дигар халқиятҳои ҷомеаи ҷаҳонӣ маҳкум намуданд.
Барои пешгирӣ намудан аз ин вабои аср мақомотҳои қудратии кишвар чораҳои мушаххасро андешидаанд. То имрӯз 1190 нафар ҷавонони ҷумҳурӣ дар сафҳои созмонҳои террористӣ ошкор карда шуданд ва нисбати онҳо тафтишот бурда шуда истодааст ва зиёда аз 150 нафар шаҳрвандони ҷумҳурӣ ба ҳалокат расидаанд.
Сулҳе, ки Пешвои миллат, Президенти кишвар, мӯҳтарам Эмомалӣ Раҳмон ба Тоҷикистон овард, нодиртарин ва қиматтарин неъмат мебошад. Ба мо зарур аст, ки ин ваҳдати миллӣ ва сулҳро чун гавҳараки чашм ҳифз кунем ва ҳама аз як гиребон сар бароварда барои ҳимояи манфиатҳои миллӣ камар баста, дар муқовимат ба афкори экстремистӣ, террористӣ муташаккилона мубориза барем, зеро бетарафӣ дар лаҳзаҳои таърихӣ нобахшиданӣ мебошад ва нагузорем, ки нохалафе фазои ороми Тоҷикистони азизамонро ғуборолуд созад.

Саидов Б.И., мудири кафедраи ФТИ-и ДКМТ

ТЕРРОРИЗМ И ЭКСТРЕМИЗМ - УГРОЗА XXI ВЕКА
Экстремизм известен человечеству с древних времен, с той поры, когда власть над другими людьми стала приносить определенные материальные выгоды и превратилась в этой связи в предмет вожделений отдельных особей, стремившихся достичь заветной цели любыми путями. При этом их не останавливали моральные барьеры, традиции, общепринятые правила поведения, интересы других людей. Цель оправдывала средства, и лица, жаждущие власти, не останавливались перед применением самых жестоких и крайних мер, включая устранение, открытое насилие, убийства, терроризм.
Серьезную опасность для всего мирового сообщества представляет и терроризм, прикрывающийся религиозными лозунгами, религиозно-политический экстремизм, ведущий к возникновению и эскалации межэтнических и межконфессиональных конфликтов, проявлениям регионального сепаратизма.
По данным исследователей, с середины 60-х годов ХХ в. численность фундаменталистских течений всех религиозных направлений в мире возросла в три раза. В настоящее время почти четвертая часть всех террористических группировок, действующих в мире, преследует религиозные цели.
В конце XX - начале XXI вв. Россия, как и многие государства мира, столкнулась с многообразием проявлений крайних точек зрения и агрессивных действий экстремистски настроенных групп и их лидеров. При этом политический экстремизм, проявлявшийся в действиях различных групп, общественных объединений, политических партий, идущих вразрез с общепринятыми нормами морали и права, а также в пропаганде насилия находил свое выражение и в акциях тех радикальных групп, которые под оппозиционными флагами стремились любыми способами реализовать свои идеи, и в произволе элитно-властных группировок. Последнее дополнительно подпитывало экстремизм радикалов, добивавшихся популярности среди достаточно широких слоев населения. Таким образом, экстремизм «снизу» и «сверху» переплетались, взаимно дополняя друг друга.
Реформы, начатые в России на рубеже 90-х годов XX века и ставившие целью развитие демократических начал общественной жизни, в конечном счете, перешли в стадию радикального пересмотра основ общественно-политического и социально-экономического строя. Фактически по своей глубине они не имеют прецедентов в отечественной истории.
Борьба с терроризмом и религиозно-политическим экстремизмом, приобретающим транснациональный характер, становится глобальной международной проблемой и требует координации усилий различных государств.
Это относится к совершенствованию нормативно-правовой базы по законодательному регулированию противодействия и пресечения возбуждения национальной и религиозной вражды, выработке эффективных правовых механизмов профилактики различных видов экстремизма, планированию и осуществлению антитеррористических предупредительных, оперативно-розыскных, политических, экономических и иных мероприятий.
Международное сообщество отрицает экстремизм и терроризм как средство для достижения политических целей. Борьба с этими явления провозглашена ООН одной из приоритетных задач своей деятельности. Формирование нормативно-правовой базы по противодействию различным проявлениям экстремизма получило наибольшую активность в Европе сразу после Второй мировой войны.
Необходимость поиска путей эффективного противодействия этой «чуме ХХI века» не вызывает сомнения. Человечеству в новом тысячелетии приходится заниматься разработкой действенных механизмов обуздания деструктивного и крайне опасного феномена, превратившегося в постоянную, реальную угрозу для мирового сообщества. Правительства, политики и специалисты ведущих мировых держав заняты поиском адекватных механизмов защиты от терроризма. Чтобы успешно противодействовать современному терроризму, нужно хорошо разобраться в сути данного явления, понять его сущность, осознать те «внутренние пружины», которые толкают человека и организованные группы в мир террора. Весьма важно уяснить психологические аспекты проблемы терроризма, без чего противодействие ему приобретает неакцентированный характер поиска решения по принципу проб и ошибок. Найти надежные способы защиты от террористической агрессии - насущная задача наших дней, ибо слишком великой становится цена, которую платит человечество за террористические акты отдельных личностей и групп.
Сегодня ученые и практические работники стали проявлять огромное внимание к этой проблеме, пишутся книги и статьи, издаются специальные журналы. Терроризм - явление многоплановое: сюда входят политические, правовые, психологические, философские, исторические, технологические и иные аспекты жизни современного общества. И за рубежом, и этому опаснейшему феномену современности посвящена масса работ политико-публицистического и, в меньшей степени, академического толка, большинство из которых увидело свет в последние пять лет. Но следует признать, что современный терроризм продолжает оставаться сложным и плохо изученным явлением.
Издание рассчитано на широкий круг читателей для формирования системы общественной безопасности в целях противодействия терроризму и экстремизму

ТАЗАҲУРОТИ ХАЛҚ БАР ЗИДДИ ҲУКУМАТДОРОНИ ЭРОН БАРОИ ПУШТИБОНИИ ТЭТ ҲНИТ   
Имруз дар ватанамон тавасути ваҳдати хирадмандонаи Асосгузори сулҳу- ваҳдати миллӣ Пешвои милат, Президенти Ҷумҳурии Тоҷикистон муҳтарам Эмомалӣ Рахмон миллати куҳанбунёдамон ба суи ояндаи дурахшон пеш меравад. Ҳукумати мамлакат ҳанӯз аз оғози Истиқлолият давлати динро аз давлат ҷудо гузошта, барои сокинони кишвар тамоми шароитҳои мусоидро фароҳам овардааст.
Имрӯз тамоми ҷомеаи башариро зуҳуроти номатлуби терроризм ва экстремизм ба ташвиш оварда, он ба масъалаи доғи рузи ҷомеаи ҷаҳонӣ табдил ёфтааст. Зеро фаъолияти ташкилотҳои тундрав ба амнияти миллӣ ва давлати бисёр кишварҳои ҷидди эҷод мекунад.
Терроризм чун вабои асри XXI имруза тамоми ҷаҳонро ба ташвиш овардааст, чеҳраи манзури давлатҳои  фитнаангез бо бозиҳои пасипардаги нисбат ба давлату милати тоҷик дар замони давлатдории милли баръало намоён аст. Ҳоло маълум гардид, ки ХНИТ то кадом андоза мақсадҳои нопоки аҷнабиёнро бо истифода аз номи исломи ноб ва пайравони гумроҳаш ва бо маслиҳатҳои бегонагон бо ҳар роҳу воситае мехоҳанд амалй гардонанд.
Ҳизби терористӣ ва зархариду маблағгузории бегонагон бо ҳар роҳу воситае мехост Тоҷикистонро давлати исломи кунаду дар зеҳни сокинон ба ҷои афкори созанда хурофоти асримиёнагии динӣ ва зоҳирпарастиро ҷо намуда, давлату милатро аз пешрафт дар тамоми соҳаҳои ҳаёти ҷомеа боздоранд хушбахтона, ба мақсадҳои ғаразноку нопоки худ нарасида, саривақт фаъолият он қатъ гардид. Аммо мутасифона, имрӯз ҳам қуваҳое ҳастанд, ки бо ҳар роҳ мехоҳанд, фазои сулҳу суботи кишвари моро халалдор созанд. Яке аз ин гуна қуваҳо ҳизби мамнуъншудаи наҳзати ислом мебошад, ки динро бо сиёсат омезиш дода, ба афкори мардум бо роҳи зурӣ мехоҳад ақидаҳои ифротиро бор намояд.
Манъ кардани фаъолияти ХНИТ, бартараф намудани амалҳои террористии хоинони миллат исбот намуд, ки сулҳу суботи кишвари моро ҳеҷ як кувваи бадхоҳ наметавонад рахна бисозад. Имрӯз мо сокинони кишвар хуб дарк мекунем, ки баъзе аз кишварҳои хориҷӣ хусусан, Ҷумҳурии Исломии Эрон кушиш намуда истодаанд, ки бо ҳар роҳе, ки набошад ба ташкилотҳои экстремистии наҳзати исломии Тоҷикистон ёрӣ расонанд. Ҳамаи ин сарпарастон мехостанд бо пардохти маблағҳо сулҳи моро халалдор намоянд. Ин буд, ки бо супоришу маблағгузориҳои ин гуруҳи манфиатҳои аз ҷумла, аз ҷониби Исломии Эрон чераҳои шинохтаи илму маърифати мо дар солҳои ҷанги шаҳрвандӣ кӯшта шудаанд.
Мо мардуми Ҷумҳурии Тоҷикистон ки 99% аҳолии моро мусулмонон ташкил медиҳанд ҳамеша чун таблиғгари исломи ноб мебошем. Зеро ислом чун дини пок таранумгари ростиву накукорӣ, инсондӯстиву муҳаббат, ҳамруи садоқат ва меҳанпарастӣ аст.
Дини ислом маҳкум менамояд қатлу кӯштор, буҳтону туҳмат, кинаву адоват, ғоратгариву тухми низо коштанро. Мо бояд шукронаи Истиқлолият якпорчагӣ, тинҷиву амонӣ, суҳу осоиштагӣ намоем, мо дигар ба ягон ваъдаҳои иғваангез ниёз надорем.    

Лаборанти кафедраи варзиш ва мудофиаи шаҳрванлӣ Хизматова Ҳ.Н.


ОҚИБАТҲОИ ТЕРРОРИЗМ ВА ИФРОТГАРОИ
Мардуми Тоҷикистони офтобрӯ тахти роҳбари Асосгузори сулҳу ваҳдат -Пешвои миллат, президенти Ҷумҳурии Точикистон мӯхтарам Эмомалӣ Раҳмон дар сиёсати байналмилалӣ мавкеъи оштинопазир бо ҳамаи хатарҳо аз он ҷумла тероризму ифродгароӣ касб кардааст. Ҷанбаҳои иттилоотӣ таъмини амният воситаи муҳими рушди устувори давлат ва ҷомеа мебошад. Дар шароити муосир ба ҷуз чораҳои манъкунандаи дастрасӣ ба муҳтавои фазои иттилоотӣ ҳеҷ талоши ҷиддии чашмрасе ба назар намерасад ва имкониятҳои содаи техникӣ ба осонӣ гузаштан аз ин монеаҳо барои корбарони фаъоли интернет вучуд доранд. Барои ин бояд аз неру ва имконияти мавҷуда дар ниҳодҳои давлатӣ ва иҷтимоӣ барои омӯзиши пайвастаи вазъи таблиғи андешаҳои тундраву ифротӣ истифода барем, то ба масъалаи таҳлили муҳтавои фазои иттилоотӣ дар шабакаҳои ичтимоӣ бо истифода аз методология ва технологияҳои муосир аз ҷониби ниҳодҳои марбута таваҷҷуҳи зарурӣ дода шавад.
Дар пайи зикри корҳои анҷомдодаи ҳукумат ҲНИТ, ки худро як ҷониби сулҳи тоҷикон ва неруи сиёсии мухолиф меҳисобид, баъд аз барқарор гардидани оромию субот дар Тоҷикистон ягон коре барои пешрафти кишвар анҷом надодаасту ягон барномае барои ҳалли масъалаҳои муҳим пешниҳод накардааст.
Дар тамоми ин муддат роҳбарияти ҳизби мазкур бо истифода аз номи дин танҳо супоришҳои хоҷагони хориҷиашонро (ҷиҳати татбиқи манфиатҳои геостратегии онҳо) иҷро кардаанд ва манфиатҳои шахсию гуруҳии худро амалӣ сохтаанд. Таваҷҷуҳи онҳо на ба ободии кишвару мардум, балки ба сарватҷамъкунию ҷойталабӣ равона карда шуда буд.
Таҷрибаҳо собит менамояд, ки гурӯҳи ифродгаро метавонад барои расидан ба мақсадҳои нопоки худ аз номи дину мазҳабҳо истифода намоянд.Дар кишвари мо низ ҷараёни номатлуби терроризм ва экстремезим дар мисоли вақеъаҳои солҳои охир дида мешаванд. Баробари густариши ҷомеаи иттилоотӣ таъсири расонаҳо ва технологияҳои иттилоотӣ дар раванди ташкили афкори омма пайваста густариш меёбад. Солҳои охир кариб садҳо давлатҳои дунё мавриди ҳамлаи терористон қарор гирифта буданд ва бар асари ин ходисахо хазорхо нафар ҷони худро аз даст доданд, ҳол он ки аксари давлатҳои хурду бузурги дунё ба муқобили ин афродҳо мубориза мебаранд.Вале то ҳол ин падидаҳо то хол фаъолият менамоянд. Сабаби аз байн нарафтани ин падидаҳои номатлуб то хол дар равандҳои динӣ мансабу мансабхохӣ камбизоатии баъзе минтақаҳои олам шуда метавонад, ки аз он саркардагони ин равияхо васеъ истифода мебаранд. Мардуми Тоҷикистони азиз аз ин ҳадафҳои ифротгорон худро канор гиранд.Аз расонаҳои хабари бармеояд.ки дар мамлакатҳое.ки нисбатан абарқудрат нестанд ва дорои захираҳои сарватҳои табии мебошанд хоҷагони сарватманди дунё васеъ истифода бурда дар он ҷо бо ҳар восита низо бармехезонанд Ҳар рӯз тавассути расонаҳои хабарӣ, шабакаҳои телевизионӣ аз амалҳои террористии гурӯҳи «Давлати исломӣ» дар Ироқу Сурия пахш мегарданд. Сокинони сайёра ваҳшонияти ҷангиёнро, ки худро ҳомии ислом хонда, мардуми бегуноҳро қатли ом мекунанд, қотеона маҳкум менамоянд. Мутаасифона ташвишовар он аст, ки шаҳрвандони Тоҷикистон низ ҳастанд,ва мечанганд.Бояд қайд намуд, ки  дар баробари равоиди мусбату мӯътадил ва табии дар шароити ҳозираи ҷомеаи муосир яке аз роҳҳои асосии тарбияи ҷавонон ва  эмин нигоҳ доштани онҳо аз таъсири ҳар гуна омилҳои номатлуб ба шуғл ҷалб кардани онҳо мебошад, ки  корҳои доир ба  ин самт иҷрошуда  бисёр мебошад. Дар  ҷумҳуриамон то ба имрӯз 66 маркази ҷавонон таъсис ёфтаанд. Вале тибқи таҳлилҳо ин марказҳо ба ҳалли масъалаҳои ҷалби ҷавонон ба шуғл чандон мусоидат накарда истодаанд. Ғайр аз ин, вазоратҳои меҳнат ва ҳифзи ичтимоии аҳолӣ, маориф дар сохтори худ садҳо марказҳои таълимии калонсолон, коллеҷҳо ва литсейҳои касбиву техникӣ доранд, ки аз имкониятҳои онҳо барои тарбияи кадрҳои коргарӣ, ба ҷавонони бекор омӯзонидани касбу ҳунарҳои зарурӣ ва ба ҳамин роҳ таъмин намудани аҳолӣ, аз ҷумла ҷавонон бо шуғли доимӣ васеъ истифода кардан зарур аст.  хаёти дини-маънави, ин чунин зуҳуроти манфӣ ва номатлуби ғояҳои ифротгароӣ, ки асосан аз хориҷи кишвар ворид мешавад, дар фаъолияти баъзе созмону ниҳодҳо, ҳизбу гурӯҳҳо таъсири муайян расонданд. Иллати сар задани чунин падидаҳои номатлуб, хатари тафриқаандозӣ ва ҷудоӣ дар байни мусулмонони кишвар дар солҳои  охир, ин дар ҷомеаи мо пайдо шудани иғвоангезӣ, таҳрибкорӣ, ҳизбгароиву гуруҳбандӣ аз тарафи баъзе ходимони дин, имом-хатибон аз минбарҳои масоҳид, садо додани таблиғоти бегонапарастӣ, зидди манфиатҳои миллӣ, давлатӣ, суханони таҳқиркунанда, қабеҳу фаҳш ва беасосу бадномкунанда, таълили маросимҳои ба мазҳаби мо бегона, итоат накардан ба имому ҳоким, қонун ва дар ин замина ба вуҷуд овардани дуҳокимият дар фазои кишвар аст ва дар маркази он ҷавонон меистанд.
ҲНИТ ВА НИЯТҲОИ НОПОКИ ОН
Шояд ин суханҳои ман дар дили ҳар нокасе манзиле наёбанд,зеро инҳоро баҳри одамони нек мегӯям.Бо мақсади он ки бадбинони Ватан, гумроҳон ба халқи худ душман гаштагон, ба андешае рафта, аз роҳи нодурусти ба сарашон бор кардаи бегонагон ба суи сулҳу ваҳдат, ба сӯи корҳои нек, ба сӯи ободию ободкорӣ рӯй оранд. Дар ин хусус бузургони мо гуфтаанд:
Мо софдилонем, ба кас кина надорем,
Халқест ба мо душману мо бо ҳама ёрем.
Мо шохи баландему пур аз меваи тавҳид,
Ҳар раҳгузаре санг занад кор надорем.
Шукрона аз он бояд кард, ки ҳамчун навдаҳои тару тоза, дар тани дарахти азими миллати хеш бо ваҳдату накӯкорӣ, табиати хуши инсонӣ, зиндагӣ дорем. Шукрона аз он дорем, ки ин дарахти азим соҳиби худро ёфт, рӯ ба ҳастӣ тофт, шуҳрати ҷаҳониро бо корҳои накӯкорӣ  ёфт.
Ташбеҳ додани Ватан ба дарахти азим дар он аст, ки Тоҷикистони гулгул
шукуфта истода, ободу зебо гашта, ниятҳои неки башарӣ дошта, дар дунё ҳамчун давлати соҳибистиқлол, дунявӣ ва рӯ ба тараққӣ нихода шинохта шудааст.
Ба ҳамагон маълум, ки Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, таҳти сарварии Пешвои миллат, Асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, Президенти маҳбуб, муҳтарам Эмомалӣ Раҳмон халқи худро аз нобуд шудан, аз тарки Ватан кардан, аз ноумедиҳои рӯзи бадбахтӣ, аз ғарқи хун будан, аз бародар куштану дар фиреби нокасони ватанфурӯш мондан озод карда, ҳамаро ба некӯавҳолӣ, дӯстона, дар ваҳдати миллӣ зистан, ҳидоят кардаанд. Кӯр гардад он касе, ки ҳамаи ин пешравиҳоро дидан намехоҳад!
Бо софдилӣ, кина надоштан, ки хислати пешгирифтаи Сарвари мамлакат буд, Ҳукумати Тоҷикистон бо мухолифин, бо ҳизбҳои гуногуне, ки дар ҳудуди мамлакат фаъолият мебурданду нақшаҳои худро доштанд ҳамкорӣ карда, фаъолият бурдани ҳамагонро дар марзи ватан тарафдорӣ намудан, ин ният аз барои беҳбудии некуавҳолии халқу мамлакат буд. Алҳазар ба касоне, ки чеҳраро бо ранги сохтаи сурх, дар ҳолати ботини сияҳ доштан, нишон медоданд. Одамони гумроҳзада аз ботини нопоки ин нокасон, бехабар,  сулҳу салоҳро қадр накарда даст ба бадкориҳо заданд, деҳаҳо, шаҳрҳо, Ватанро харобу валангор карданд, шаъни миллате, ки ҳамагонро ба гуфтори нек, рафтори нек ва кирдори нек ҳама замон ҳидоят мекарду мекунад,  дар арсаи дунё паст карданд , ҳамдиёроне, ки ватан доштанд, дару девору хона доштанд фирор аз Ватан, гадои мулки бегонагон гаштанд. Илоҳо, бадкардагонро бад бинад!
Мо медонем, ки Ислом худ ахлоқи бузург аст ва пояҳои ахлоқии баланд дорад, локин ҳоло ин маъниро исломгароёни мазҳабӣ аз байн бурданӣ шуда, мехоҳанд барои манфиати худ истифода баранд. Исломгароӣ ҳамчун доғи рӯз гардида, гурӯҳе аз ҷавононро фирефтаи дину мазҳаб намуда, ба гурӯҳҳои мухталифи реаксионию террористӣ пайваста ба ноором сохтани ҷомеа истифода мебаранд.
ТЭТ-ҲНИТ беш аз 40 сол дар саҳнаи сиёсати ҷумҳуриамон фаъолият бурда, мавзӯи асосии кирдори сарварон ва аъзоёнаш сари ҳокимият омада, даст ба табдили давлати қонунии дунявиро ба давлати исломӣ буд ва то ҳол монда аст. Бояд қайд намуд, ки ТЭТ ҲНИТ, софдилӣ, нияти поки Ҳукумати мамлакатро, ки ҳамаи ҳизбҳои сиёсӣ, сарварон, аъзоёни онҳо ҳуқуқ ба тавассути интихобот, ба мансабҳои давлатии роҳбарикунанда соҳиб шуда, ҳамкорӣ карда, дар ободии Ватан ҳиссагузор шудан буд нафаҳмиданд. Барои ба сари қудрат омадан ҳама роҳҳо, ҳатто нест кардани саъдҳои миллатро яке аз роҳҳо ҳисобида, шахсиятҳои намоёни миллатро, нобуд сохтанд. Ташкил кардани майдонҳо, рехтани хуни бегуноҳон, вайрон кардани манзилҳо бо фиреб фирор кунонидани ҳамватанон магар кам буд, ки онҳо даст ба табаддулот заданд. Мувофиқи маълумотҳои аз манбаҳои муътамади Тоҷикистон ба даст омада ТТЭ ҲНИТ на танҳо ба созмон додани амалиётҳо ва фаъолияти  террористӣ машғул аст, балки дар фаъолияти худ бо “Давлати исломӣ”, “Бародарони мусалмон”,”Ҷамоати Ансоруллоҳ”,”Ҳизби таҳрир” ва ғайра робитаи ҳамкорӣ дорад.
Гувоҳӣ дар он аст, ки ҳоло ҳам тарафдорони ТЭТ ҲНИТ дарк накардаанд, ки Тоҷикистон он Тоҷикистоне нест, ки ғорати нокасон дида, талаву тороҷ ва вайрон гардида, модарон бе фарзанд монда, кӯдакон бо тани луч оби дида резонда муҳтоҷи як буридаи нон гардида, бе сару сомон мегаштанд.
Тоҷикистонро имрӯз, дар дунё мешиносанд, тоҷикон аз минбари дунё суруди сулҳ мехонанд, ваҳдати миллӣ, ки мо дорем Ватан аз он ободтар шуд, иқтидори Артиши миллӣ ба садҳо болотар  шуд, кудаки меҳрубони мо созовори меҳру мактаб шуд, ҷавонон нақши оянда, Ватан аз он гулгул шукуфон шуд.
Тоҷикистони имрӯза дар ҷаҳон дӯстони қарин дорад, аҳду паймони дӯстона, ҳамкориҳои рӯзона, ин умеди халқҳои мост. Душманон, нокасон кина дар дил дошта, боварӣ ба беҳбудиҳо надоштаҳо донанд.
Тоҷикистони имрӯза бо сулҳу салоҳи пешгирифта, бо халқи зеҳни пок дошта намемонад, ки гурӯҳҳои ғараздошта, бадбин, нокасию нооромиро пешгирифта ба ниятҳои нопоки худ расанд пас мебояд ба қадри ин некиҳо, неъмату ободиҳо, пешравиҳои Ватани маҳбубамон, ки ҳамчун нури Илоҳӣ ба мо насиб гардидааст, расем.   
Алиев Б. ассистенти  кафедраи варзиш ва мудофиаи шахрванди

ҶАВОНОН БОЯД ДАР ОБОДИИ ВАТАНИ МАҲБУБАМОН ҲИССАГУЗОР БОШАНД
Мардуми тоҷик дар атрофи Пешвои миллат, асосгузори сулҳу ваҳдати миллӣ, президенти кишварамон Эмомалӣ Раҳмон муттаҳид гашта, барои расидан ба қуллаҳои баланди сулҳу субот ва амнияту шукуфоии Ватани азизамон  - Тоҷикистон  пайваста кӯшиш ба харҷ медиҳанд.
Ояндаи миллати кӯҳанбунёди тоҷик дар дасти ҷавонон аст. Вале дар ҷомеа нафароне низ ҳастанд, ки пешравию шукуфоии кишвари азизамонро дидан нахоста, таҳдидҳоро ба миён оварда, бехатарию субот ва осудагии кишварро халалдор мекунанд.
Боиси таассуф аст, ки бархе аз ҳамватанон бо кӯмаки аҷнабиён  барои ноором кардани вазъияти дохилии кишвар иштирок намуда, задухӯрдҳои мусаллаҳонаро  амалӣ мекунанд. Ба номи миллати тоҷик ва наздикону пайвандонашон доғ меоранд, волидаён ва аҳли байти хешро дар назди халқу миллат сархаму шарманда месозанд.
Яке аз сабабҳои ба ин гурӯҳҳои тундрав шомил гаштани бархе аз ҷавонон, алалхусус  ин нокифоя будани дониши илмиву дунявӣ, сиёсӣ ва номукаммал фаҳмидани дин аст.
Агар шахс дар ҳадди зарурӣ дониши илмиву дунявӣ ва ё фаҳмиши мукаммали динӣ дошта бошад, ҳеҷ гоҳ мутеи фикру ақидаҳои дигарон нахоҳад шуд.
Дар муқобили терроризм ва экстремизм аз ватандӯстӣ ва инсондӯстӣ дида дигар қувваи бузурге нест. Пеши эҳсоси бегонапарасти-ву инсонбадбинӣ ва даҳшатафканиро, маҳз ҳамкории аҳли илму маърифат, волидайн ва уламои дин гирифта метавонад. Барои ин мо бояд ҷавононро дар рӯҳияи инсондӯстиву ватандӯстӣ тарбия  намоем. Ва онҳоро тавре тарбия намоем, ки аз терроризму ифротгароӣ ҷилавгирӣ намоянд.
Терроризм дар асри ҷаҳонишавӣ аз насли бесаводу бефаросат ҳамчун бозичаи дастӣ истифода мебарад. Агар назар афканед, як одами бесаводу ҷоҳил на танҳо гузаштаро намедонад, балки ояндаро ҳам тасаввур карда наметавонад, танҳо бесаводона дастур иҷро мекунад. Аз ин нуқтаи назар одами босавод ҳатман ватандӯст ва инсондӯст ҳам ҳаст. Хулоса, тарбияи як насли босавод, ки ватандӯст ва инсондӯст ҳам ҳаст, ҷавоб ба бозиҳои нави ҷаҳонист.
Воқеан, имрӯз ҳодисаҳои мудҳише, ки аз гурӯҳҳои террористию экстремистӣ анҷом дода мешаванд, боиси ҳалокати ҳазорон одамон мегарданд, водор мекунад, ки барои саводнок шудани ҷавонон, алалхусус, аз ҷиҳати сиёсӣ ҷаҳду талош бояд кард. Зеро то ҷамъият аз ҷаҳлу бесаводӣ берун наояд, то фарҳангу фаросату инсондӯстиаш боло нагирад, мубориза бо терроризму ифротгароиву вайронкорӣ натиҷаи дилхоҳ нахоҳад дод.
Баъзе ҷавонон бо сабаби ноогоҳии сиёсӣ ва надонистани ҳуввияти миллӣ эҳсоси ватандӯстию инсондӯстӣ оқибати рафтори худро дарк накарда, ба ин роҳ мераванд ва ба Ватану миллат хиёнат мекунанд.
Мувофиқи нишондодҳо дар натиҷаи истифода аз дин ва озодиҳои динӣ тадриҷан зиёдшавии экстремизми исломӣ ба назар мерасад. Ифротгароёну террористон, ки бо шиорҳои динӣ по ба майдони сиёсат гузоштаанд, аз ҳама беш мафкураи ҷавононро ба нишон гирифтаанд. Зеро медонанд, ки ҷавонон дар ҳар ҷомеа нерӯи асосӣ ва имрӯзу ояндаи давлат ба шумор мераванд.
Ба ҳар як шахси хирадманд маълум аст, ки маҳз дар шароити соҳибистиқлолии кишварамон масҷидҳои зиёде сохта шудаанд. Уламои динро лозим аст, ки шукри инро ба ҷо оварда, дар баромадҳои худ бештар оид ба ватандӯстию инсондӯстӣ сухан кунанд.
Бояд донист, ки нафарони ба гурӯҳи террористӣ ва экстремистӣ шомилгашта роҳи наҷот надоранд ва қурбони дасисаҳои хоҷагонашон хоҳанд шуд ва номи ин ашхос ҳамчун хоини Ватан дар саҳифаҳои таърих бо ҳуруфи сиёҳ сабт хоҳад шуд.
Замоне фаро расидааст, ки қатъи назар аз гуно